vv SGV

Bij grotere amateurclubs is het niet zo moeilijk om de ingang te vinden. Bij kleinere clubs is dat soms een ander verhaal. SGV uit Schildwolde is hier misschien wel het mooiste voorbeeld van. De ingang vind je bijna alleen direct als je eerder op sportpark Onder de Juffer bent geweest. Een naam met een subtiele knipoog naar de statige Juffertoren, die over het complex uitkijkt. Maar dan heb je het smalle oprijlaantje aan de Hoofdweg in het dorp nog niet gevonden. Vrijwilliger Tjarco Starke moet lachen als we erover beginnen: ‘Ja, er zijn menige auto’s omgekeerd als ze de ingang voorbijreden. En soms ging het ook in tweede instantie fout.’

De goedlachse Tjarco staat op het punt om de belijning op het sportpark van een nieuwe kalklaag te voorzien. Dat doet hij onder toeziend oog van twee verliefde pubers die op het terras van de kantine hebben plaatsgenomen en op een zonovergoten dag verstoort alleen een overvliegend vliegtuig de rust voor even. SGV dus, een club die in 1941 officieel het levenslicht zag toen de voetbalclub zich bij de Schildwolder Gymnastiek Vereniging (SGV) aansloot, maar daarvoor al jarenlang voetbalde onder de naam Woldjer Boys. In 1998 ging de voetbaltak zelfstandig verder en sindsdien staat SGV voor Sportiviteit Gezelligheid en Voetbal.

Van een dorpsclub met circa 230 leden hoeft geen wonderen te worden verwacht, maar dat SGV in het seizoen 2003-2004 promoveerde naar de 2e Klasse en het daar liefst zes seizoenen volhield is een prachtige herinnering aan hoe een fantastische lichting Schildwolders, Hellumers en Slochternaren de degens kruiste met veel grotere clubs als d’Olde Veste’54, FC Meppel en VEV’67. Tjarco maakte het allemaal mee, zegt hij trots als hij een korte kalkpauze neemt. Als hij even naar de hemel tuurt, gaat-ie snel weer verder: ‘Volgens mij komt er noodweer aan’, zegt hij met een knipoog. ‘Maar ik sluit niet uit dat zo’n regenbui ons sportpark ook over het hoofd ziet.’

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

vv Siddeburen

Natuurlijk staat ook Sportpark Ewensborg op ons lijstje, al was het maar vanwege de historie. Ooit stonden er in Siddeburen twee borgen, waarvan het steenhuis van de familie Ewens er eentje was. Zie je weinig meer van, maar met de sportparknaam is een stukje Siddeboerster historie bewaard gebleven. Op wedstrijddagen tellen we dan ook met liefde €2,50 voor een programmaboekje neer, maar op een verlaten vrijdagmiddag kun je gewoon doorlopen. Of nou ja, verlaten, alleen als je de onvermoeibare robotmaaier niet meerekent. Terwijl wij ons rondje doen, levert die de nodige arbeid om de grasmat strak te krijgen voor het voetbalweekend dat nadert.

sc Bant

’SC Bant en SC Creil gaan volledig samenwerken’, luidde onlangs een krantenkop waarop ons oog viel. ‘Dan moeten we als de sodemieter naar de Noordoosterpolder, want dan is er straks een sportcomplex minder om te fotograferen’, was onze eerste gedachte. Dus pakken we de auto, stemmen we onze navigatie af op sportpark De Akkers in Bant en staan we niet veel later op de kruising van de Zuidwend en de Sportsingel in het dorp.

vv Gieten

Quizvraagje: welke Drentse amateurvoetbalclub voetbalt op een terrein dat voorheen werd gebruikt voor moestuintjes? Wie houdt van de belangrijkste bijzaak ter wereld én het Drentse dialect een warm hart toedraagt, komt dan snel uit bij VV Gieten, dat sinds 1955 sportpark De Goorns als thuishaven heeft. En omdat Goorns in het Drents ‘tuingronden’ betekent, heb je direct een antwoord op de quizvraag. ‘Maar Gieten bestaat toch al langer dan 1955?’, denk je nu misschien. Terechte opmerking. Sinds 1925 al, zelfs. En ook daarvoor werd er al volop in het esdorp gevoetbald. Maar nog niet op De Goorns.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal