vv THEO

Dwars door 't Haantje loopt maar één straat. En laat die nou toevallig ook 't Haantje heten. Heel veel dorpser wordt een dorp niet. Maar de teneur van kleine dorpjes is tegelijkertijd dat sportverenigingen alleen met kunst-en-vliegwerk in de benen kunnen worden gehouden. Dat gold ook voor 't Haantje, waar vlak na de Tweede Wereldoorlog THEO werd opgericht: 't Haantje en omstreken. Maar in 2012 ging de club ter ziele, omdat de dorpsclub niet meer overeind te houden viel. Een oproep in Dagblad van het Noorden mocht niet meer baten. Er waren slechts zes spelers overgebleven bij de club die sinds 2008 in de reserveklasse van de KNVB uitkwam en daar moest minimaal een dozijn bij. Daar gaf niemand gehoor aan en dat betekende het einde van THEO.

vv Harkstede

Ook Harkstede laten we niet links liggen. Een vereniging die in de jaren 20 het levenslicht zag als VIOD (Voetballen Is Ons Doel), later HSVV (Harkstede-Scharmer voetbalvereniging) werd, maar officieel werd ingeschreven als VV Harkstede, omdat beide clubnamen al bestonden. En zo staan we ineens op Sportpark Hamstede, net buiten het dorp. Hoewel het terrein nog maar twintig jaar bestaat en dus relatief nieuw is, biedt het genoeg leuke details. Zoals het kassahokje bij de entree, opgetrokken in de clubkleuren én voorzien van clublogo. Als we op het parkeerplaats zijn is het nog even spannend of het toegangshek geopend is. Maar als de deurklink naar beneden valt, stijgt luid gejuich op. Niets zo vervelend als een afgesloten accommodatie.
De jeugd heeft de toekomst bij sv DSC 65

DSC’65

Terwijl de zon in volle glorie terrein wint in de Zuid-Drentse bossen, hebben enkele schapen een schaduwrijk plekje uitgezocht om gras te grazen. Klinkt alsof we bij een boerderij zijn aanbeland, maar niets is minder waar. Deze schapen zijn de vaste buren van voetbalvereniging DSC’65, dat weliswaar Dalerveen als thuishaven heeft, maar ook Stieltjeskanaal, Holten en Den Hool vertegenwoordigt. Jarenlang was de zondagclub vaste klant in de vierde klasse, totdat in 2023 degradatie volgde. Deed dat wat af aan het voetbalplezier van de club waarin Dalerveense Boys, Stieltjeskanaalse Boys en de Holslootse Heidetrappers voortleven? Welnee. Een niveautje lager spelen om de titel is immers ook weleens leuk.

vv Muntendam

Gevoelsmatig arriveren we nét op tijd op Sportpark Zuiderstraat in Muntendam. Niet alleen omdat de zon nog schijnt, terwijl er in de verte regen in de lucht hangt, maar ook omdat we nu nog de toch wel kenmerkende tribune langs het hoofdveld kunnen aanschouwen ‘Hebben we ooit overgenomen van een zaalvoetbalvereniging in Den Helder omdat hun sporthal gesloopt werd’, zegt een vrijwilliger die ons op het onderkomen ziet rondscharrelen. Hij rammelt met z’n sleutelbos en laat ons ook meteen vol trots de kantine zien. Daarin hangen aan de muur onder meer schetsen voor de nieuw te bouwen tribune, maar de klompen in clubkleuren vinden we pas echt een potsierlijk hoogtepunt.

vv Siddeburen

Natuurlijk staat ook Sportpark Ewensborg op ons lijstje, al was het maar vanwege de historie. Ooit stonden er in Siddeburen twee borgen, waarvan het steenhuis van de familie Ewens er eentje was. Zie je weinig meer van, maar met de sportparknaam is een stukje Siddeboerster historie bewaard gebleven. Op wedstrijddagen tellen we dan ook met liefde €2,50 voor een programmaboekje neer, maar op een verlaten vrijdagmiddag kun je gewoon doorlopen. Of nou ja, verlaten, alleen als je de onvermoeibare robotmaaier niet meerekent. Terwijl wij ons rondje doen, levert die de nodige arbeid om de grasmat strak te krijgen voor het voetbalweekend dat nadert.

vv WEO

Windmolens, windmolens en nog eens windmolens. Voor een bezoek aan Woldendorp heb je onderweg het idee dat je door uitgestrekte polders naar het einde van de wereld rijdt. Maar al was dat zo, dan is Woldendorp een prima eindbestemming. En als de zon schijnt, is zo’n ritje best aangenaam zo blijkt. Doel van ons bezoek is voetbalvereniging WEO, dat staat voor Woldendorp en Omstreken. En aan omstreken geen gebrek rondom Woldendorp, zoveel wordt ons al snel duidelijk. Bij aankomst worden we wat raar - ‘wel bin joe dan?’ - aangekeken, maar na een welgemeend ‘moi’ is het alweer prima. Ook hier kost vriendelijk zijn niks extra’s.

vv Wagenborger Boys

In de Randstad zullen onwetenden denken dat alle Groningse voetbalvelden eruitzien zoals de entree van Wagenborger Boys. Bij de meeste clubs word je verwelkomd door een saaie parkeerplaats of - in gunstige gevallen - een fraaie toegangspoort, maar in Wagenborgen rij je rechtstreeks op een boerderij af. Kan ook eigenlijk niet missen in een van oorsprong agrarisch dorp. In de tuin van de boerderij staat aangegeven dat je op het Burgemeester T.J. Van Kampen Sportpark bent aanbeland en daarna wordt aan je rechterhand al snel het daadwerkelijke onderkomen van Wagenborger Boys zichtbaar. Tot zover ook de romantiek, want het hoofdveld is van kunstgras.

VV Sleen

Bij ons rondje Zuidoost-Drenthe ligt ook Sleen op de route. Dat doet ons bij een blik op de kaart afvragen waarom er wel een Noord-Sleen is, maar de zuidelijke variant ontbreekt (of andersom). Maar dat mag de pret niet drukken als de Oldenhoffstraat in zicht komt. Daar zie je helemaal niets van een windrichting en is Sleen gewoon Sleen. Daar houden we van, die duidelijkheid. Waar we ook van houden is het horecapunt langs het hoofdveld, al matcht de Bordeauxrode kleur van het hokje niet helemaal met het Sleen-rood. Maar ach, een kniesoor die daarop let.
Dugouts op het hoofdveld van FC Wachtum

FC Wachtum

‘Als jullie toch die kant op gaan, Wachtum dan niet vergeten hè!’ Het blijkt soms wel weer hoe belangrijk de meedenkende achterban is. Zodra we op social media aangeven dat we koers zetten naar Zuidoost-Drenthe, volgt deze reactie. Een belangrijke, want net als Sinterklaas geen huizen stilletjes voorbij rijdt, slaan wij geen enkel voetbalveld over. En daar hoort ook FC Wachtum bij. Geen club die onder de vlag van de KNVB opereert, want dat gebeurt onder de naam VV Dalen. Het vijfde elftal van de Dalenaren vormen sinds jaar en dag FC Wachtum.
Erica '86 graffiti

SC Erica ‘68

Van SC Erica naar Erica ’86 is een kleine stap, zowel letterlijk als figuurlijk. SC Erica werd in 1986 opgesplitst in twee clubs, waar Erica ’86 als zaterdagclub één van was en daarom is de geschiedenis van beide clubs tot dat jaartal gelijk te noemen. Kortom, dat gaan we deze keer niet belichten omdat de grote buurman al aan de beurt is geweest. Waar SC Erica vooral in de Eerste en Tweede Klasse haar kunsten lieten zien, speelde het eerste elftal van Erica ’86 de wedstrijden voornamelijk in de Vijfde Klasse. Dat laatste niet altijd met onverdeeld succes, zo lezen we in een nieuwsbericht van RTV Drenthe van november 2021: ‘Na bijna twee jaar weer zege voor Erica ’86.’
Tribune sc Erica

SC Erica

Nieuwe ronde, nieuwe sportparken. En dus zetten we koers richting De Veenschappen op Erica. “Waarom op en niet in Erica”, vraagt u? Welnu, hierover gaan verschillende verhalen. In oude komdorpen is het 'op', terwijl ‘in’ voor de nieuwere gebieden geldt. Al zijn er eigenlijk zoveel uitzonderingen dat het niet echt een regel is. En dan zoomen we nog niet eens in op de uitspraak “Erica, lekker water”, want het water uit de waterput van hotel Hofhuis op Erica zou in tegenstelling tot andere putten in de regio zo bijzonder lekker smaken, dat de veenarbeiders uit de hele omtrek bekend waren met dit water zonder bijsmaak. Maar goed, genoeg randzaken belicht. We zijn op De Veenschappen voor het roemruchte SC Erica.

VV Dalen

Pieken vanuit Dalen, het is meer dan mogelijk. Dit hebben roemruchte mannen als Evert Bleuming, Johan Wigger en Gerald Sibon wel bewezen. Beide oud-profs zijn hun voetbalcarrières gestart op sportpark ’t Grootveld, waar VV Dalen in de sierlijke witte shirts met rode broeken en rode sokken de plaatselijke eer verdedigde. Dat sportpark ’t Grootveld qua naam geen grootspraak is, ondervinden we persoonlijk wanneer we het onderkomen met een bezoek vereren. Zin in een wandeling in de natuur terwijl je ook nog eens voetbal kunt kijken? Dan moet je in Dalen zijn. Leuke bijkomstigheid is dat je na nog geen halve dag zonder enige moeite 10.000 stappen hebt afgetikt. Kilo’s verliezen was nog nooit zo makkelijk.

VIOS Oosterhesselen

We kennen natuurlijk allemaal de gehaktbal als ultieme snack voor de derde helft. Of anders wel een patatje met. Maar bij VIOS Oosterhesselen pakken ze dat heel anders aan. Want we mogen dan in Drenthe zijn, ook daar komen we geregeld een tropische verrassing tegen. Als we vanaf de Burgemeester de Kockstraat een parkeerplaats op draaien, prijkt het VIOS-logo levensgroot op het clubgebouw, terwijl daaronder de naam in rode letters niet te missen is. Alsof dat nog niet genoeg duidelijkheid geeft, is er altijd nog het in de rood-zwarte clubkleuren gestoken toegangshek, met uitgesneden naam. Een uitstekende entree van de club die in 1926 medeoprichter was van de Drentse Voetbalbond.

VV Sweel

Smalle straatjes, een groene omgeving, we kunnen er geen genoeg van krijgen. Als we dan ook nog met een slakkengangetje onder een poort doorrijden waarop de letters ‘t Alterbarg prijken, weten we al dat we een sportpark treffen waar zorg aan is besteed. Nee, groot vervoer moet er niet langs, want dan gaat die poort naar z’n grootje. Maar zwaar vervoer heeft ook helemaal niks te zoeken op het Alterbargpad. Of het moet een uit de kluiten gewassen platte kar zijn waarop kampioensteams van VV Sweel een ereronde door Zweeloo mogen maken.
Vrijwilliger hard aan het werk in Schoonoord bij vv KSC

vv KSC

Vergeet het openluchtmuseum Ellert en Brammert of hunebed De Papeloze Kerk. Als je een beetje wilt genieten van wat Schoonoord te bieden heeft, kun je ook gewoon naar het plaatselijke sportpark, thuishaven van zondagvierdeklasser KSC. In het verleden voetbalde VV Schoonoord nog aan de andere kant van de Sportparklaan, maar deze club bestaat vandaag de dag niet meer. Nu treffen we alleen nog de korfbalvelden aan, het terrein waar in het verleden voetbalkunsten werden vertoond. Maar goed, omdat we nou eenmaal geen korfbalgoeroes zijn, gaat de reis linea recta naar Sportpark Schoonoord. Eentje dat ons alleen al meteen kan bekoren vanwege de speciale entreeprijzen voor kinderen van 12 tot en met 16 jaar en 65-plussers.
Geen artikelen meer om weer te geven

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal