Porthleven FC

Ook als we in het zuidwesten van Engeland rondrijden, houden we onze ogen open voor fijne sportparken. Zo stuiten we in de regio Cornwall, in het plaatsje Porthleven, op het complex van de plaatselijke FC. Deze club, opgericht in 1896, was de oprichter van de Cornwall Combination League (in 1959), een voetbalcompetitie in de westerlijke helft van de Cornwall-regio.

Na enkele kampioenstitels in die competitie, kwam de club vanaf 1967 uit in de South Western League, waar het met een onderbreking van 12 jaar (terug in de Cornwall Combination League) in speelde. Die competitie werd in 2007 samengevoegd met de Devon County League, waarna de geel/zwarten terecht zouden komen in de nieuwe South West Peninsula League.

Vanwege diverse redenen (onder andere de reisafstanden en het willen bestaan uit enkel West-Cornwall spelers), besloot de club zich daar niet voor aan te melden en te gaan spelen in de Cornwall West 1 League. Na wederom diverse samenvoegingen met andere leagues, vinden we Porthleven Football Club momenteel terug in de in 2019 opgerichte St Piran Football League, op het elfde niveau in Engeland.

Een klein jaartje voordat wij arriveerden, heeft het complex met de naam Gala Park, een upgrade gekregen. Dat was voornamelijk aan de binnenkant, want het complex is verder heerlijk authentiek. De tribune kreeg destijds ook de naam Joe Pascoe Stand, als erkenning voor de voormalige secretaris van de club die 25 jaar deze functie vervulde. De tribune doet groot aan, maar met één lange bank is het aantal zitplaatsen beperkt.

Dat de club veel waarde hecht aan het waarderen en erkennen van mensen die voor de club van grote waarde waren of zijn, blijkt ook uit de bankjes die we op de heuvel tegenover de tribune tegenkomen. Veelal geplaatst ter nagedachtenis of erkenning van voor de club speciale personen.

Pluspuntjes noteren we ook vanwege de dug-outs, terwijl doelnetten in clubkleuren altijd op onze goedkeuring kunnen rekenen. Na een veldinspectie zetten we voet richting het clubhuis, waarbij we door het prachtige toegangshek lopen. Ook voor het clubhuis vinden we houten bankjes ter nagedachtenis aan clubmensen, terwijl ook het wc-hok, verscholen achter het clubhuis, een aparte vermelding verdient.

Als het typisch Engels weer begint te worden (hoewel Cornwall een gematigd zeeklimaat kent met warme zomers, en daarmee een uitzondering is op het Engelse weer), maken we nog snel even een rondje over de parkeerplaats. Daar hebben ze bij Porthleven goed over nagedacht. Een speciale parkeerplaats voor de eigen spelers, en ook twee plekjes voor de scheidsrechters. Supporters en andere gasten kunnen hun bolide kwijt op de algemene parkeerplek, tegen een kleine betaling weliswaar.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

vv BATO

We noemden het al eens. Want soms kom je amateurvoetbalclubs tegen waarvan de afkorting op een bijzondere manier is ontstaan. Vaak zijn het combinaties van dorpsnamen, maar nooit eerder troffen we een clubnaam die is ontleend aan de titel van een toneelspel. Dat is namelijk het geval bij VV Bato Winschoten. De Nederlandse dichter P.C. Hooft schreef in 1617 ‘BAETO oft oorsprong der Holanderen’, een stuk met een strijdlustig figuur in de hoofdrol. En hij was vele jaren later de inspiratiebron voor de oprichting van voetbalvereniging BATO. Zo, weten jullie dat ook weer.

vv Groningen

‘Voetbalclub? We zijn eigenlijk meer een vriendenclub. Lid word je niet zomaar, je moet er echt tussen passen.’ Was getekend, Robert Bollegraaf, voorzitter van VVG. Het geeft in één zin aan waar de Groningse voetbalvereniging voor staat. Een goeie portie gezelligheid, maar dan wel het type gezelligheid waar je van moet houden. En laat dat nou in ieder geval het geval zijn bij jongens die wel weten hoe er tegen een bal getrapt moet worden. Want ging VV Groningen voor de eeuwwisseling vrij anoniem als zondagclub door het leven, sinds een vriendengroep de zaterdagtak leven inblies, maakte VVG steeds meer naam.

vv Ouwe Syl

En jahoor, daar staan we dan. Lachend als een boer met kiespijn turen we over een behoorlijke plas water richting het hoofdveld. Hebben we net het clubgebouw op de gevoelige plaat vastgelegd (‘Want dat is het meest makkelijk om mee te beginnen’), verspert een met water ondergelopen ijsbaan ons de toegang tot het strijdtoneel van Ouwe Syl. Op sportpark De Nije Anwas had een bescheiden pont gedurende de wintermaanden dan ook niet misstaan. Maar omlopen is in dit geval een feestje.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal