v.v. Oosterparkers

Hoofdveld van vv Oosterparkers met op de achtergrond de iconische klimmuur van Kardinge
Als je tien willekeurige mensen vraagt om een Groningse stadswijk te noemen, eindigt de Oosterparkwijk ongetwijfeld hoog in de lijstjes. De wijk spreekt dan ook nog altijd tot de verbeelding. ‘Ga je mee naar het dorp?’, werd in de jaren 20 vaak nog gezegd; het blauwe dorp welteverstaan. Dat was het kloppende hart van waaruit de Oosterparkwijk destijds ontstond. En gevoetbald werd er ook. Straatvoetbal was er mateloos populair, maar de wijk kende met BRC, Groen-Wit en Oostelijke Boys ook drie voetbalverenigingen. Net na de Tweede Wereldoorlog, fuseerden ze, waarmee de Oosterparkers was geboren.

Of het nou bouwvakkers, betonvlechters, visboeren of werklozen waren: bij de Oosterparkers waren ze samen één, met groen-wit als clubkleuren. Een stom toeval trouwens, want de toenmalige voorzitter kreeg in de laatste weken van de oorlog groene shirts en witte broeken van de Canadezen en daarin speelde het pas opgerichte Oosterparkers de eerste wedstrijden. Die kleuren zijn altijd gebleven. De club groeide met een fanatieke aanhang als kool en speelde in de jaren vijftig zelfs nog een aantal seizoenen betaald voetbal. Een tijd waarin de Oosterparkers een van de grootste clubs van het land was.

Het Oosterpark was in al die jaren ook strijdtoneel van de Oosterparkers, maar toen de club langzaam afgleed, verhuisde de club mee. In 1989 eerst naar het Van Starkenborghcomplex en tien jaar later naar het huidige en altijd winderige sportpark Kardinge. Als we na een wandeling over de lange oprijlaan een kijkje nemen op het eerste veld rechts, weten we dat we bij de Oosterparkers zijn en schieten we braaf onze plaatjes. Maar aan alles merk je: deze club, met een historie om u tegen te zeggen, hoort maar op één plek te voetballen. In de wijk waar de club groot werd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

VV Gorecht & VV Haren

Het is een vraag die elk voetbalweekend wel ergens op een sportpark te horen is: ‘Spelen we op het hoofdveld?’ Toegegeven, dat is dan ook bijna altijd het mooiste podium om op te voetballen. Bijna, want bij sommige voetbalverenigingen is het bijveld soms één van de best bewaarde geheimen. Zo ook op Sportpark De Koepel, waar Gorecht en Haren de dienst uitmaken. Oke, de tunnel richting het speelveld van De Kuip is iets mooier, maar deze tunnel - onder de drukke Dr. E. H. Ebelsweg - die leidt naar de tunnelvelden, is voor amateurvoetbalbegrippen een pareltje. Je moet zelfs nog een stukje door het Scharlakenbos om het speelveld te bereiken. Voor amateurvoetbalromantici iets om te koesteren.

VV Oostergo

Soms zijn er van die sportcomplexen die je in je leven een keer afgevinkt moet hebben. En daar hoort ook Sportpark De Streng bij, want deze staat in Ee, de kortste plaatsnaam die Nederland rijk is V.V. Oostergo voetbalt er haar thuisduels en het moet gezegd, dat gebeurt op een klein, maar gezellig terrein, waar ook de tennisclub en kaatsvereniging gebruik van maken.

Porthleven FC

Ook als we in het zuidwesten van Engeland rondrijden, houden we onze ogen open voor fijne sportparken. Zo stuiten we in de regio Cornwall, in het plaatsje Porthleven, op het complex van de plaatselijke FC. Deze club, opgericht in 1896, was de oprichter van de Cornwall Combination League (in 1959), een voetbalcompetitie in de westerlijke helft van de Cornwall-regio.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal