En bij de zaterdagvijfdeklasser komen we superlatieven tekort. Dat komt vooral omdat de club aan alles voldoet wat je bij een vijfdeklasser hoort tegen te komen. Allereerst de dug-outs: wat een pareltjes! We fotograferen ze werkelijk uit alle hoeken en standen. ‘Dat die verfoeide kunststof exemplaren nog maar jarenlang uit Ferwerd mogen worden geweerd’, denken we unaniem. Imperfectie is hier voor ons perfectie. Reclameborden met gele aanslag erop? Plusje. Een bruggetje richting het bijveld. Nog een plusje. En dat terwijl de Sint-Martinuskerk ons in de verte aankijkt. Dit is een sportcomplex met een wauw-factor.
En dan hebben we het mooiste nog niet eens gehad, want aan de lange zijde van de accommodatie loopt een dijkje. Een man die z’n hond op de dijk uitlaat, steekt enthousiast z’n hand omhoog. Wat speurwerk leert ons dat er vroeger een trein over het dijkje reed – het Dokkumer Lokaaltje. Man, wat moet dat een prachtig beeld zijn geweest. Ware het niet dat Wardy pas werd opgericht nadat de spoorlijn al was opgeheven. Maar gelukkig zijn wij romantici. We bedenken die langstuffende trein er wel bij, terwijl 22 gladiatoren om de winst op De Boppeslach strijden. Wardy, we hebben je omarmd!
