vv Wardy

Je hebt er van die sportparken bij, waarbij je het kunstgrasrubber al van veraf ruikt. Niet onze favoriet, dus is het fijn als precies het tegenovergestelde een feit is. In Ferwerd bijvoorbeeld, waar dat al begint bij de ingang, waar de plaatselijke voetbalvereniging je er fijntjes op wijst dat je welkom wordt geheten op De Boppeslach. Die boodschap heeft een vrachtwagenchauffeur op vrijdagochtend al goed in z’n oren geknoopt, want hij laadt het ene na andere kratje bier binnen in het clubgebouw. U had het wellicht al begrepen: we zijn op visite bij vv Wardy.

En bij de zaterdagvijfdeklasser komen we superlatieven tekort. Dat komt vooral omdat de club aan alles voldoet wat je bij een vijfdeklasser hoort tegen te komen. Allereerst de dug-outs: wat een pareltjes! We fotograferen ze werkelijk uit alle hoeken en standen. ‘Dat die verfoeide kunststof exemplaren nog maar jarenlang uit Ferwerd mogen worden geweerd’, denken we unaniem. Imperfectie is hier voor ons perfectie. Reclameborden met gele aanslag erop? Plusje. Een bruggetje richting het bijveld. Nog een plusje. En dat terwijl de Sint-Martinuskerk ons in de verte aankijkt. Dit is een sportcomplex met een wauw-factor.

En dan hebben we het mooiste nog niet eens gehad, want aan de lange zijde van de accommodatie loopt een dijkje. Een man die z’n hond op de dijk uitlaat, steekt enthousiast z’n hand omhoog. Wat speurwerk leert ons dat er vroeger een trein over het dijkje reed – het Dokkumer Lokaaltje. Man, wat moet dat een prachtig beeld zijn geweest. Ware het niet dat Wardy pas werd opgericht nadat de spoorlijn al was opgeheven. Maar gelukkig zijn wij romantici. We bedenken die langstuffende trein er wel bij, terwijl 22 gladiatoren om de winst op De Boppeslach strijden. Wardy, we hebben je omarmd!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pekelder Boys

Hé, verdorie. Onze navigatie hapert. En dus is het rijdend door Nieuwe Pekela goed opletten wanneer de thuishaven van Pekelder Boys in zicht komt. Daarvoor hoeven we niet lang te wachten. Sportpark Rutger Oldeboom blijkt uiteindelijk onmiskenbaar, en ligt ingeklemd tussen de akkers. De accommodatie blijkt vernoemd te zijn naar één van de laatste kluizenaars die Nederland kende. Rutger Oldeboom overleed in 1976 op 92-jarige leeftijd en hoewel hij niet eens een voetballiefhebber was, besloot de club het sportcomplex toch te vernoemen naar de markante grondbezitter op wiens terrein de Boys nu wekelijks een balletje trappen.

sv Marum

‘Zo, dat hoofdveld ligt er keurig gemaaid bij zeg’, zegt één van ons als we ons bij de entree van Sportpark De Holten van sv Marum ophouden. Die zin is nog niet uitgesproken, of de correctie volgt al. ‘Dit is niet het hoofdveld, dat ligt daar’, zegt een ander, wijzend naar het aangrenzende kunstgrasveld. Een terreinmeester die ons hoort discussiëren bevestigt dat inderdaad. Voetballen op het hoofdveld zou volgens een omwonende teveel overlast geven, waarna hij is gaan klagen. En blijkbaar met succes. Zonde, luidt ons oordeel.

S.C. Terschelling

Voetballen op één van de Waddeneilanden is voor iedere voetbalvereniging op het vaste land altijd een klein feestje. Dat begint al in de auto richting Harlingen, en wordt uiteraard voortgezet op de boot. Aangekomen in de haven van West-Terschelling is het nog ruim zes kilometer rijden naar de sportvelden van Midsland, het domein van S.C. Terschelling.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2022 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2022 | Over de Bal