VV Eastermar

Doorkijkje door markante dug-out naar een doel bij vv Eastermar
Waar we in onze vele bezoeken toch meer en meer kunstgrasvelden tegenkomen, is daar in Eastermar niets van te zien. Al snel nadat we het hek met VVE-letters zijn gepasseerd zien we overal natuurgras. En dan heb je bij ons al een streepje voor. De club, ontstaan vanuit een paar fanatieke jongens die na schooltijd graag een balletje trapten, kent haar officiële oprichting in 1969. Een relatief jonge club dus, op een sportpark dat in de loop der jaren een metamorfose heeft ondergaan. Een succesvolle sponsorloop maakte de kantine met bestuurskamer mogelijk en door de groei van de tennisclub veranderde ook de locatie van de speelvelden enkele keren.

Wat ons snel opvalt, is de bijzondere vorm van de dug-outs. En dat bedoelen we in de positieve zin van het woord. Ze zijn niet diep, je zit lekker in het zonnetje en ze hebben schuin aflopende zijkanten voor het perfecte zicht. Ook kunnen bankzitters – voor deze houten bankjes is deze term bedacht – via de plusvormige kijkgaten in de achterzijde de verrichtingen op het andere veld volgen. Ander groot pluspuntje noteren we zodra we prullenbakken ontdekken, met daarop de clubnaam en een klassieke bal. Troep weggooien gebeurt op De Burgerkamp in stijl.

De overkapping aan de kantine nodigt uit om dit sportpark eens rustig op ons in te laten werken. Tot één van ons opmerkt dat ‘je hier vast ook prima feestjes kunt bouwen’. En gezien het behaalde kampioenschap van het eerste elftal in de Vijfde Klasse, hadden we die proef zomaar eens op de som kunnen nemen. Volgend jaar wellicht! Bij het afscheid nemen geven we het houten kassahokje nog een goedkeurend knikje. Het eindoordeel is dan ook louter positief. We noteren dan ook veel plusjes bij de voetbaltrots van Eastermar, zowel letterlijk als figuurlijk.

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

GVAV Rapiditas

Welk sportcomplex in de gemeente Groningen ligt min of meer op een eiland? Stel de vraag aan een gemiddelde amateurvoetballiefhebber en niet veel van hen zullen op de proppen komen met de Groninger Voetbal en Atletiek Vereniging (GVAV) Rapiditas, maar toch is het zo. Wie Sportpark Kardinge vanaf de Bieskemaar wil betreden, moet geluk hebben dat het hek van het enige toegangspad geopend is, anders kun je onverrichter zake rechtsomkeert maken. Tenzij je over flink wat sprongkracht beschikt om de brede sloten eromheen te trotseren.

SC Twijzel

De zon schijnt vol in onze ogen, dus minderen we snelheid als we Twijzel doorkruisen. Dat waren we overigens sowieso van plan, want geen van ons was ooit op sportcomplex De Moune van SC Twijzel geweest. Maar voor alles een eerste keer, dus als wij het hoofdveld op de Mounewei in het vizier hebben gekregen, parkeren we onze bolide keurig op het aangrenzende doch bescheiden parkeerplaatsje. Tijd voor een rondje om het veld.

Zwaluwen Den Hoorn

Een hotel, een camping, een brasserie en dan kan ook de plaatselijke voetbalvereniging niet achterblijven. Op Texel zijn ze allemaal vernoemd naar de vogel die zich nogal eens laat zien op het Waddeneiland: de zwaluw. In het geval van de voetbalvereniging reizen we af naar één van de meest zuidelijk gelegen dorpjes op Texel. Daar komen we aan in Den Hoorn, dat zo’n vijfduizend zielen telt. De lokale voetbaltrots luistert er naar de naam Sportvereniging Zwaluwen Den Hoorn en geloof ons: als je een beetje van amateurvoetbalromantiek houdt, moet je hier een keer zijn geweest.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal