VV Eastermar

Doorkijkje door markante dug-out naar een doel bij vv Eastermar
Waar we in onze vele bezoeken toch meer en meer kunstgrasvelden tegenkomen, is daar in Eastermar niets van te zien. Al snel nadat we het hek met VVE-letters zijn gepasseerd zien we overal natuurgras. En dan heb je bij ons al een streepje voor. De club, ontstaan vanuit een paar fanatieke jongens die na schooltijd graag een balletje trapten, kent haar officiële oprichting in 1969. Een relatief jonge club dus, op een sportpark dat in de loop der jaren een metamorfose heeft ondergaan. Een succesvolle sponsorloop maakte de kantine met bestuurskamer mogelijk en door de groei van de tennisclub veranderde ook de locatie van de speelvelden enkele keren.

Wat ons snel opvalt, is de bijzondere vorm van de dug-outs. En dat bedoelen we in de positieve zin van het woord. Ze zijn niet diep, je zit lekker in het zonnetje en ze hebben schuin aflopende zijkanten voor het perfecte zicht. Ook kunnen bankzitters – voor deze houten bankjes is deze term bedacht – via de plusvormige kijkgaten in de achterzijde de verrichtingen op het andere veld volgen. Ander groot pluspuntje noteren we zodra we prullenbakken ontdekken, met daarop de clubnaam en een klassieke bal. Troep weggooien gebeurt op De Burgerkamp in stijl.

De overkapping aan de kantine nodigt uit om dit sportpark eens rustig op ons in te laten werken. Tot één van ons opmerkt dat ‘je hier vast ook prima feestjes kunt bouwen’. En gezien het behaalde kampioenschap van het eerste elftal in de Vijfde Klasse, hadden we die proef zomaar eens op de som kunnen nemen. Volgend jaar wellicht! Bij het afscheid nemen geven we het houten kassahokje nog een goedkeurend knikje. Het eindoordeel is dan ook louter positief. We noteren dan ook veel plusjes bij de voetbaltrots van Eastermar, zowel letterlijk als figuurlijk.

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

VCR

Altijd mooi dat wanneer je in een dorpje komt, iedereen je enthousiast zwaaiend begroet, terwijl je nog nooit eerder in het betreffende dorpje bent geweest. Jawel, onze eerste ontmoeting met Rinsumageest zat boordevol liefde. En dan zijn we nog niet eens op De Vonder geweest, waar VCR Rinsumageest haar thuiswedstrijden speelt. Wij vonden het hoog tijd om er eens een kijkje te nemen.

vv Veenhuizen

Je zult er niet meteen bij stilstaan als je erdoorheen rijdt, maar Veenhuizen zou nooit hebben bestaan als de drie gevangenissen niet in het dorp waren gevestigd. Dat houdt dus ook in dat Voetbalvereniging Veenhuizen z’n bestaan eigenlijk aan het gevangeniswezen heeft te danken. En daar zijn wij ze dankbaar voor. Want een kijkje op sportcomplex Achter de Molen leert ons dat we te maken hebben met een accommodatie met een verhaal.

sv Marum

‘Zo, dat hoofdveld ligt er keurig gemaaid bij zeg’, zegt één van ons als we ons bij de entree van Sportpark De Holten van sv Marum ophouden. Die zin is nog niet uitgesproken, of de correctie volgt al. ‘Dit is niet het hoofdveld, dat ligt daar’, zegt een ander, wijzend naar het aangrenzende kunstgrasveld. Een terreinmeester die ons hoort discussiëren bevestigt dat inderdaad. Voetballen op het hoofdveld zou volgens een omwonende teveel overlast geven, waarna hij is gaan klagen. En blijkbaar met succes. Zonde, luidt ons oordeel.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal