VV Eastermar

Doorkijkje door markante dug-out naar een doel bij vv Eastermar
Waar we in onze vele bezoeken toch meer en meer kunstgrasvelden tegenkomen, is daar in Eastermar niets van te zien. Al snel nadat we het hek met VVE-letters zijn gepasseerd zien we overal natuurgras. En dan heb je bij ons al een streepje voor. De club, ontstaan vanuit een paar fanatieke jongens die na schooltijd graag een balletje trapten, kent haar officiële oprichting in 1969. Een relatief jonge club dus, op een sportpark dat in de loop der jaren een metamorfose heeft ondergaan. Een succesvolle sponsorloop maakte de kantine met bestuurskamer mogelijk en door de groei van de tennisclub veranderde ook de locatie van de speelvelden enkele keren.

Wat ons snel opvalt, is de bijzondere vorm van de dug-outs. En dat bedoelen we in de positieve zin van het woord. Ze zijn niet diep, je zit lekker in het zonnetje en ze hebben schuin aflopende zijkanten voor het perfecte zicht. Ook kunnen bankzitters – voor deze houten bankjes is deze term bedacht – via de plusvormige kijkgaten in de achterzijde de verrichtingen op het andere veld volgen. Ander groot pluspuntje noteren we zodra we prullenbakken ontdekken, met daarop de clubnaam en een klassieke bal. Troep weggooien gebeurt op De Burgerkamp in stijl.

De overkapping aan de kantine nodigt uit om dit sportpark eens rustig op ons in te laten werken. Tot één van ons opmerkt dat ‘je hier vast ook prima feestjes kunt bouwen’. En gezien het behaalde kampioenschap van het eerste elftal in de Vijfde Klasse, hadden we die proef zomaar eens op de som kunnen nemen. Volgend jaar wellicht! Bij het afscheid nemen geven we het houten kassahokje nog een goedkeurend knikje. Het eindoordeel is dan ook louter positief. We noteren dan ook veel plusjes bij de voetbaltrots van Eastermar, zowel letterlijk als figuurlijk.

Eén reactie

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

sv Ens

Een oase van rust treedt ons tegemoet als we Ens binnenrijden. Het dorpje, dat is opgebouwd uit het voormalige eiland Schokland, lijkt bezig aan een heuse siësta als wij onze weg naar De Seidelhorst zoeken. En dan mag er op straat niemand te bekennen zijn, als wij probleemloos maar een rondje over het onderkomen van de plaatselijke voetbaltrots kunnen maken. En dat kan gelukkig. Het hek staat wagenwijd open en dat geeft ons de gelegenheid om te kijken waar Sv Ens haar thuisduels speelt.

Veendam 1894

De lichtmasten lachen ons van een afstandje al toe. En eenmaal dichterbij wordt het gevoel alleen maar sterker. Want wie de Langeleegte bezoekt, dwaalt automatisch af. Naar tijden van weleer, zoals de promoties van SC Veendam naar de Eredivisie in 1986 en 1988. Of hoe spelers van de tegenstander steevast met tegenzin he-le-maal naar Oost-Groningen moesten rijden. Het chagrijn was er soms al voordat er tegen een bal getrapt was. En juist dan klapte de thuisploeg er vol op.

sv Lycurgus

Je kent het wel: je zet op zaterdag of zondag met de auto koers naar je cluppie voor een lekkere pot voetbal, en dan probeer je natuurlijk zo dicht mogelijk bij het veld te parkeren. Er is in Groningen echter één club die een uitzondering op die gedachte vormt. Als je naar SV Lycurgus moet, is je bolide pal naast het hoofdveld parkeren ongeveer het slechtste idee dat je kunt krijgen. De kans is namelijk groot dat als iemand op het hoofdveld de bal hard weg rost, jouw auto de klos is. Spelers op het veld zullen meer dan eens angstvallig in de gaten hebben gehouden of hun auto ongeschonden uit de strijd kwam.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal