SV Suawoude

Dugout bij vv Suawoude
Nee, als je sportieve successen wilt vieren moet je niet op Sportpark Suderfinne zijn. En dus zit het geluk 'm in kleine dingen, zoals in het voorjaar. Het is 8 april 2023 als SV Suawoude - plaatselijk beter bekend als SV Suwâld - tegen Holwerd pas het eerste puntje van het seizoen pakt. Een week later wordt in eigen huis Nicator verslagen. Het blijken achteraf de enige vier punten te zijn die de Suwâldsters in het seizoen 2022-2023 bijeen weten te sprokkelen. Maar malen ze er in het circa 630 zielen tellende dorp om dat Suawoude na bijna een jaar pas weer eens een wedstrijd wint? Welnee. Sterker nog, in de laatste vijf seizoenen won Suawoude pas tien officiële competitiepotjes. Het drukt de pret niet bij de jonge Suwâldsters, die de jaarlijkse doelstelling in de Vijfde Klasse doorgaans eenvoudig houden: geen laatste proberen te worden.

Dat is afgelopen seizoen dan wel mislukt, maar het biertje smaakte er niet minder om in de kantine annex dorpshuis, dat net als het onderkomen van SV Suawoude ook naar de naam De Suderfinne luistert. Als wij er te gast zijn, turen we even door de ramen naar binnen, waar zich het beeld van een bruine kroeg ontvouwt. Geen wonder dat de derde helft hier wél altijd winnend wordt afgesloten. Om misverstanden te voorkomen, geven bewegwijzeringsbordjes bij binnenkomst op het bescheiden sportcomplexje duidelijk aan dat het dorpshuis ook de kantine is. Wel keurig gescheiden van onder meer de bestuurskamer, die aan het enige speelveld op de Suderfinne grenst. Op een bordje voor het raam staan de lotnummers vermeld die toch niet onverdienstelijke prijzen hebben opgeleverd: Een rollade (met één l), bier (met tweemaal een r) en theelichtjes. Althans, dat vermoeden we.

We twijfelden even of we het moeten vermelden, maar we doen het toch. Want bij een poging op goed geluk blijkt de deur van de bestuurskamer op een zonnige en uitgestorven vrijdagochtend bij SV Suawoude gewoon geopend. Daar maken wij misbruik van in de goede zin van het woord, want bij onze onaangekondigde bezoekjes pak je niet altijd een bestuurskamer mee. En zo worden we zomaar getuige van de prijzenkast van de Sûwaldsters, al sluiten we niet uit dat er ook enkele bokalen tussen staan van de gymvereniging. Na een rondje over het hoofdveld, houden we het weer voor gezien. En dat doen we met een goed gevoel. Want zeges mogen in Suawoude misschien zeldzaam zijn; op de Suderfinne schuift ook het degradatiespook gewoon aan als de tap wordt opengezet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tribune sc Erica

SC Erica

Nieuwe ronde, nieuwe sportparken. En dus zetten we koers richting De Veenschappen op Erica. “Waarom op en niet in Erica”, vraagt u? Welnu, hierover gaan verschillende verhalen. In oude komdorpen is het 'op', terwijl ‘in’ voor de nieuwere gebieden geldt. Al zijn er eigenlijk zoveel uitzonderingen dat het niet echt een regel is. En dan zoomen we nog niet eens in op de uitspraak “Erica, lekker water”, want het water uit de waterput van hotel Hofhuis op Erica zou in tegenstelling tot andere putten in de regio zo bijzonder lekker smaken, dat de veenarbeiders uit de hele omtrek bekend waren met dit water zonder bijsmaak. Maar goed, genoeg randzaken belicht. We zijn op De Veenschappen voor het roemruchte SC Erica.

vv Groningen

‘Voetbalclub? We zijn eigenlijk meer een vriendenclub. Lid word je niet zomaar, je moet er echt tussen passen.’ Was getekend, Robert Bollegraaf, voorzitter van VVG. Het geeft in één zin aan waar de Groningse voetbalvereniging voor staat. Een goeie portie gezelligheid, maar dan wel het type gezelligheid waar je van moet houden. En laat dat nou in ieder geval het geval zijn bij jongens die wel weten hoe er tegen een bal getrapt moet worden. Want ging VV Groningen voor de eeuwwisseling vrij anoniem als zondagclub door het leven, sinds een vriendengroep de zaterdagtak leven inblies, maakte VVG steeds meer naam.

vv BNC (Bravery-Nova Zembla combinatie)

In de jaren ‘30 spelen er drie voetbalverenigingen in de Reiderwolderpolder bij Finsterwolde. Nova Zembla (voorheen Swift), Bravery en Plevieren. Hoewel laatstgenoemde vereniging de enige van de drie was met geld in de kas, ging de ploeg in 1938 ter ziele. Dus besloten de andere twee te fuseren om de overlevingskansen zo groot mogelijk te houden. Dat was op 1 september 1940 de geboorte van BNC. Oftewel, de Bravery-Nova Zembla combinatie. Met het opwerpen van een luciferdoosje (de ene zijde geel, de andere blauw) werd de shirtkleur bepaald. Blauw kwam als winnaar uit de bus.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal