vv St. Annaparochie

Wij houden van efficiënte kaartverkoophokjes. En dus staan we ineens gezellig met z’n vieren te schuilen onder het kassahokje van St. Annaparochie, waar de architect z’n creativiteit flink op los heeft gelaten. Voor ons is het in ieder geval fijn dat je er droog onder kunt staan, aangezien de hemel in navolging van ons bezoek aan het naburige Vrouwenparochie ook bij ons bezoek aan Sportpark De Waaie nog altijd tranen met tuiten huilt. Als de meest venijnige druppels gevallen lijken te zijn, verkennen we de rest van de kletsnatte accommodatie.

De Waaie betekent in het Bildts, de regio waar Sint Annaparochie onder valt, de weide. Niet alleen een plek die een rijke historie kent, maar ook de plek waar voetballers uit het grootste dorp van De Waadhoeke tegen een bal trappen. Dat gebeurt in de eerste twee jaren na de oprichting in 1931 nog onder de naam Quick, maar omdat de KNVB al meer clubs onder die naam ingeschreven heeft staan, wordt twee jaar daarna de voetbalvereniging Sint Annaparochie officieel leven ingeblazen. En springlevend is de club tot op de dag van vandaag nog altijd.

‘Nee hoor, op jouw rare capriolen om een kletspootje te voorkomen na dan.’

Terwijl wij de velden hink-stap-springend langs de plassen verkennen, schieten we foto’s, maken we een dolletje over hoe het gat in de dug-out is ontstaan en schuilen we andermaal voor een regenbui, ditmaal onder de glazen dakrand van het clubgebouw. Daar wanen we ons alleen, totdat we bij toeval opmerken dat er vrolijk naar ons gezwaaid wordt als we naar boven kijken. We zwaaien keurig terug, en lopen weer richting de uitgang. ‘We hebben toch geen rare dingen gedaan hè?’, zegt één van ons, als de conclusie wordt getrokken dat onze voetstappen blijkbaar nauwlettend in de gaten werden gehouden. ‘Nee hoor, op jouw rare capriolen om een kletspootje te voorkomen na dan.’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

S.C. Terschelling

Voetballen op één van de Waddeneilanden is voor iedere voetbalvereniging op het vaste land altijd een klein feestje. Dat begint al in de auto richting Harlingen, en wordt uiteraard voortgezet op de boot. Aangekomen in de haven van West-Terschelling is het nog ruim zes kilometer rijden naar de sportvelden van Midsland, het domein van S.C. Terschelling.

VV Sleen

Bij ons rondje Zuidoost-Drenthe ligt ook Sleen op de route. Dat doet ons bij een blik op de kaart afvragen waarom er wel een Noord-Sleen is, maar de zuidelijke variant ontbreekt (of andersom). Maar dat mag de pret niet drukken als de Oldenhoffstraat in zicht komt. Daar zie je helemaal niets van een windrichting en is Sleen gewoon Sleen. Daar houden we van, die duidelijkheid. Waar we ook van houden is het horecapunt langs het hoofdveld, al matcht de Bordeauxrode kleur van het hokje niet helemaal met het Sleen-rood. Maar ach, een kniesoor die daarop let.

vv Marrum

Weleens katten en roeken tegelijkertijd op een voetbalveld gezien? Die kans is niet bijster groot, tenzij je een kijkje neemt op sportpark Achterdijk in het Friese Marrum. Daar staan ze wekelijks binnen de krijtlijnen als de teams van VV Marrum in actie komen. Figuurlijk gezien dan, want Marrumers schijnen katten te worden genoemd, terwijl Westernijkerkers roeken worden genoemd. In het logo van de club zijn beide dieren samen verenigd. Een historisch feitje dat we jullie niet wilden onthouden.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal