vv Gruno

De nettenhouders zijn geknapt, op het hoofdveld maken madeliefjes de dienst uit en gevoetbald wordt er al helemaal niet. De coronacrisis houdt ook Gruno in haar greep. Toch is er wel degelijk beweging als wij het clubgebouw van Gruno naderen. Een vrijwilliger die de kantine open heeft gegooid om wat werkzaamheden te verrichten, staat over een reling geleund een sigaretje te roken. ‘Foto’s schieten? Ga gerust je gang’, zegt hij als we uitleggen wat we komen doen. En dat horen we graag. Als hij vraagt waar we dat allemaal doen en wij vertellen dat we heel district Noord willen afvinken, verslikt hij zich bijna in z’n peuk. ‘Dat krijgen jullie vandaag niet meer af’, zegt-ie grijnzend.

Terwijl één van ons de foto’s schiet, biedt hij ons een kop koffie aan. ‘Ik heb net gezet, wel zelf inschenken hoor’, zegt hij naar binnen wijzend. In de kantine verwijzen slechts een aantal relikwieën naar de geschiedenis van Gruno. Die is misschien niet zo spraakmakend als die van de stadsclubs Velocitas of GVAV-Rapiditas, maar wel eentje met een prachtig verhaal. Zo kent Gruno haar oorsprong in de stadswijk Kostverloren, die begin vorige eeuw een echte arbeiderswijk was. Voorloper van Gruno was OBK (Oefening Baart Kunst), dat in 1910 werd opgericht. Dat duurde overigens niet lang, want toen de enige leren bal per ongeluk onder een voorbijrazende trein werd geschoten, was OBK alweer einde verhaal.

De roep om een eigen vereniging in Kostverloren leidde uiteindelijk wel de oprichting van Gruno in, dat in 1920 het levenslicht zag. En ook nu heeft de vereniging het karakter dat het bij de oprichting had. Hard werken voor resultaat, het blijven opstropen van de mouwen en nooit bij de pakken neer zitten kunnen nog altijd in één adem met Gruno worden genoemd. Dat geldt overigens niet alleen voor de heren voetballers, maar ook voor de vrijwilligers. Als wij ons rondje gemaakt hebben en ons pad wederom die van de rokende vrijwilliger kruist, moet hij weer lachen. ‘Nee jongens, zeg maar niks. Ik ga nu ook écht wat doen.’

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

ASVB

Altijd mooi om een sportpark te betreden als je weet dat er net een feestje is geweest. Ons kwam ter ore dat ASVB – Blijham naar de Tweede Klasse was gepromoveerd, een extra goede reden om de navigatie af te stemmen op sportpark Blijham. Na het betreden van de ingang, waaiden ons meteen enkele confettisnippers tegemoet, hét signaal dat ons bezoek aan ASVB meer dan terecht was. Terwijl een schilder de kantine van de vereniging een nieuw likje verf geeft, maken wij een rondje om het clubgebouw, met de geluidskamer – of zeg gerust toren – als eyecatcher.

VIOD

Sta je op het punt om een reeks foto’s te schieten op een sportpark, dreigen donkere wolken het bezoek een stuk onaangenamer te maken. Maar als we uit onze auto stappen, wordt de weg op sportcomplex Treffersheech ineens keurig uitgestippeld door de eerste zonnestralen die we deze dag mogen aanschouwen. Alsof er van boven gezegd wordt: ‘Het werd verdorie hoog tijd dat jullie eens in Driesum kwamen kijken’. Die gedachte laten we nog eens bezinken als we een kijkje nemen hoe de thuisbasis van VIOD (Vooruitgang Is Ons Doel) eruitziet.

vv Buinerveen

‘Zou het hek gesloten zijn?’ Als we de parkeerplaats aan de Noorderstraat in Buinerveen met onze bolide op draaien, stellen we onszelf een vraag die vaker wordt gesteld. Maar als in een oogopslag blijkt dat we het onderkomen van VV Buinerveen ook via een hoek op het hoofdveld op kunnen wandelen, zijn we weer van een extra dilemma verlost. Terwijl we daar een kijkje naar het hoofdveld nemen, gaat het hek bij de ingang open: ‘Moi luu’, klinkt het.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2022 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2022 | Over de Bal