Terwijl de terreinmeester zich daarna bezighoudt om strookjes gras naast het hoofdveld – dat dus geen hoofdveld is – te maaien, doen wij ook een rondje over De Holten. En dat rondje bevalt ons uitermate goed, vooral langs de natuurgrasvelden waar de Marumers over beschikken. De accommodatie werd in 1970 aangelegd, nadat Marum sinds de oprichting vlak na de Tweede Wereldoorlog al op diverse plekken in het dorp had gevoetbald.
Amateurvoetbalromantici zien op sommige sportcomplexen andere dingen dan de gemiddelde voetballiefhebber en dat zorgt ervoor dat we in één klap verliefd worden op veld 3, met de woningen aan de Traverse op de achtergrond en de bushok-dug-outs langs de lijn. Als we ons enthousiasme over het veld kenbaar maken, mengt de terreinmeester zich in het gesprek. ‘Het veld verdwijnt waarschijnlijk omdat er appartementen gebouwd worden’, zegt hij. ‘Onvoorstelbaar’, reageren we. Gelukkig waren we op tijd op De Holten.
