sv Marum

‘Zo, dat hoofdveld ligt er keurig gemaaid bij zeg’, zegt één van ons als we ons bij de entree van Sportpark De Holten van sv Marum ophouden. Die zin is nog niet uitgesproken, of de correctie volgt al. ‘Dit is niet het hoofdveld, dat ligt daar’, zegt een ander, wijzend naar het aangrenzende kunstgrasveld. Een terreinmeester die ons hoort discussiëren bevestigt dat inderdaad. Voetballen op het hoofdveld zou volgens een omwonende teveel overlast geven, waarna hij is gaan klagen. En blijkbaar met succes. Zonde, luidt ons oordeel.

Terwijl de terreinmeester zich daarna bezighoudt om strookjes gras naast het hoofdveld – dat dus geen hoofdveld is – te maaien, doen wij ook een rondje over De Holten. En dat rondje bevalt ons uitermate goed, vooral langs de natuurgrasvelden waar de Marumers over beschikken. De accommodatie werd in 1970 aangelegd, nadat Marum sinds de oprichting vlak na de Tweede Wereldoorlog al op diverse plekken in het dorp had gevoetbald.

Amateurvoetbalromantici zien op sommige sportcomplexen andere dingen dan de gemiddelde voetballiefhebber en dat zorgt ervoor dat we in één klap verliefd worden op veld 3, met de woningen aan de Traverse op de achtergrond en de bushok-dug-outs langs de lijn. Als we ons enthousiasme over het veld kenbaar maken, mengt de terreinmeester zich in het gesprek. ‘Het veld verdwijnt waarschijnlijk omdat er appartementen gebouwd worden’, zegt hij. ‘Onvoorstelbaar’, reageren we. Gelukkig waren we op tijd op De Holten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

vv Heiligerlee

De logo’s van de vele amateurclubs die we bezoeken variëren enorm. Het ene lijkt in twintig seconden te zijn bedacht, het andere draagt een historisch verhaal met zich mee dat eeuwen teruggaat. Dat laatste is ook het geval als we onze bolide aan de Nassaulaan parkeren, pontificaal voor het hoofdveld van Heiligerlee. Voor verduidelijking over het logo van de Kloosterholtjers moeten we terug naar het jaar 1568, toen er in Heiligerlee een hevige veldslag plaatsvond tussen de Oranjes en de Spanjaarden. Ons volkje won die strijd destijds, maar graaf Adolf (ja, die stond aan onze kant) sneuvelde in de troepen. Ter nagedachtenis herinnert een monument in het dorp er nog altijd aan wie hij was.

FC Kraggenburg

‘Wat is de laatste locatie van vandaag?’, vraagt één van de Over de Bal-leden aan de rest. Zoals altijd wordt de voetbal-Bosatlas geraadpleegd, maar we lijken alle amateurvoetbalverenigingen in de Noordoostpolder gehad te hebben. O nee, toch niet. Heel onopvallend staat FC Kraggenburg nog op een andere bladzijde verscholen en dus zetten we vanuit Marknesse direct koers naar het dorpje. Toch lullig als je thuis bent, en je nog een club vergeten blijkt te zijn.

SSS’68

‘Zelf halen!’ Hoe vaak hoor je die term wel niet op een amateurvoetbalveld? Ja, nu helaas wat minder. Maar normaal gesproken kun je het vooral in de laagste regionen van het amateurvoetbal al binnen het kwartier op twee handen tellen. Wij zijn benieuwd hoe vaak dat in Marssum het geval is geweest. ‘Waarom?’, vraagt u zich nu misschien af, welnu: het geval wil dat het hoofdveld van Sport Staalt Spieren (SSS’68) pal aan de tuinen van enkele woningen aan de Uniastrjitte grenst. Dit is een beeld waar je hart als amateurvoetbalromanticus acuut sneller van gaat kloppen. Maar goed, wel zelf die bal halen dus.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal