Het is niet veel verenigingen gegeven om de accommodatie te vernieuwen, en toch de juiste sfeer van weleer te behouden. Bij de plaatselijke Meister voetbaltrots is dat wél gelukt, al weet een enkeling van ons zich een nog bosrijker sportpark te herinneren. De dug-outs zijn voor ons een toonbeeld van hoe het ook kan als je een sportpark vernieuwt: de oude exemplaren waren aan vervanging toe, maar daarvoor zijn geen kunststof exemplaren in de plaats gekomen, maar gewoon weer dug-outs van steen, met houten bankjes. Wij kunnen ons geluk niet op.
Dat kunnen we ook niet als we nog even in de kantine mogen kijken, ondanks de coronabeperkingen. Vrijwilliger Evert Kamminga praat ons ondertussen bij over de familieclub, die het trainingsveld in de winter laat onderlopen, zodat er bij vorst op geschaatst kan worden. Als er – terwijl hij van achter de bar zijn verhaal doet – weer een trein langs komt rijden, moet hij lachen. ‘Je moet voor de grap eens een wedstrijd van onze jongste pupillen komen kijken. Als de trein langsrijdt, stoppen ze nog weleens met voetballen om naar de trein te zwaaien.’ We houden ons aanbevolen!
