vv Hardegarijp

Tribune vv Hardegarijp
Bij onze sportparkvisites zijn we doorgaans snel tevreden. Om te beginnen met een geopend hek, want sfeerproeven doen we bij voorkeur niet aan de buitenkant van het hek. En aan de Jintewarren in Hardegarijp hebben we geluk. Want als we de parkeerplaats van sportpark De Warren opdraaien, zien we al iemand op het hoofdveld rondtuffen op iets wat moet doorgaan voor een kunstgrasonderhoudsmachine. Wat het wel precies is willen we bewust niet weten. Niet dat we allergisch zijn voor kunstgras; een hoofdveld van natuurgras is gewoon altijd +1. Maar goed, we kunnen doorlopen, daar ging het om.

En eerlijk is eerlijk, kunstgras op het hoofdveld of niet, bij Hardegarijp – VVH voor intimi – is het prettig rondhangen. De kleedkamers en kantine zijn ondergebracht in een gebouw dat er in de jaren 70 ook al stond. ‘Daar word ik nou vrolijk van’, zou Rob Geus hebben gezegd als hij van de sportparkpolitie was geweest. Het bijveld, een prima natuurgrasveldje, en vooral de tribune zijn gewillige prooien voor onze camera. Die tribune was er overigens nooit geweest als Jan van der Veen en Wiebe de Ringh rond de eeuwwisseling vonden dat ook op De Warren eentje moest komen. Er werd bij Drenthina in de keuken gekeken en niet veel later stond ook in Hardegarijp fier een tribune langs het hoofdveld. En dankzij de tomeloze inzet van vrijwilligers gebeurde dat nagenoeg zonder kosten voor de club. Een huzarenstukje.

Sportief gezien kende Hardegarijp vooral in de jaren 90 hoogtepunten die nooit meer uit de geschiedenisboeken zullen verdwijnen, met twee promoties naar de Eerste Klasse, nog altijd het hoogste niveau waarop de hoofdmacht ooit acteerde. Op het moment van schrijven dreigt degradatie naar de Derde Klasse, maar wie weet valt er volgend seizoen aan het eind van de rit juist weer wat te vieren. Moeten de spelers het alleen niet aanpakken zoals Sjoerd Visser in de tijd dat Hardegarijp nog voetbalde op de plek waar dorpshuis De Schalmei jarenlang stond. Zijn schuur grensde daar aan het veld en na afloop mocht iedereen altijd in zijn schuur omkleden. Maar alleen als Sjoerd in de basisopstelling stond. Of is dat nou boerenslimheid?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

vv Wagenborger Boys

In de Randstad zullen onwetenden denken dat alle Groningse voetbalvelden eruitzien zoals de entree van Wagenborger Boys. Bij de meeste clubs word je verwelkomd door een saaie parkeerplaats of - in gunstige gevallen - een fraaie toegangspoort, maar in Wagenborgen rij je rechtstreeks op een boerderij af. Kan ook eigenlijk niet missen in een van oorsprong agrarisch dorp. In de tuin van de boerderij staat aangegeven dat je op het Burgemeester T.J. Van Kampen Sportpark bent aanbeland en daarna wordt aan je rechterhand al snel het daadwerkelijke onderkomen van Wagenborger Boys zichtbaar. Tot zover ook de romantiek, want het hoofdveld is van kunstgras.

VV Dalen

Pieken vanuit Dalen, het is meer dan mogelijk. Dit hebben roemruchte mannen als Evert Bleuming, Johan Wigger en Gerald Sibon wel bewezen. Beide oud-profs zijn hun voetbalcarrières gestart op sportpark ’t Grootveld, waar VV Dalen in de sierlijke witte shirts met rode broeken en rode sokken de plaatselijke eer verdedigde. Dat sportpark ’t Grootveld qua naam geen grootspraak is, ondervinden we persoonlijk wanneer we het onderkomen met een bezoek vereren. Zin in een wandeling in de natuur terwijl je ook nog eens voetbal kunt kijken? Dan moet je in Dalen zijn. Leuke bijkomstigheid is dat je na nog geen halve dag zonder enige moeite 10.000 stappen hebt afgetikt. Kilo’s verliezen was nog nooit zo makkelijk.

VV Zwaagwesteinde

Als we ergens op de N356 rijden, komt er via Instagram een verzoek binnen op één van onze telefoons. ‘Jullie gaan toch ook even langs Zwaagwesteinde?’, luidt de vraag. Het antwoord volgt gauw: ‘Maar natuurlijk!’ Net als Sinterklaas, die op 5 december geen enkele schoorsteen vergeet, rijden wij ook geen enkel sportpark stilletjes voorbij. Toch moeten we wel even slikken als we sportcomplex De Wieken van VV Zwaagwesteinde bereiken. Een gloednieuw clubgebouw is het eerste dat in ons zicht springt. ‘Een hele fraaie, dat dan weer wel’, merkt één van ons op. Een goedkeurend knikje van de rest volgt.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal