vv Hardegarijp

Tribune vv Hardegarijp
Bij onze sportparkvisites zijn we doorgaans snel tevreden. Om te beginnen met een geopend hek, want sfeerproeven doen we bij voorkeur niet aan de buitenkant van het hek. En aan de Jintewarren in Hardegarijp hebben we geluk. Want als we de parkeerplaats van sportpark De Warren opdraaien, zien we al iemand op het hoofdveld rondtuffen op iets wat moet doorgaan voor een kunstgrasonderhoudsmachine. Wat het wel precies is willen we bewust niet weten. Niet dat we allergisch zijn voor kunstgras; een hoofdveld van natuurgras is gewoon altijd +1. Maar goed, we kunnen doorlopen, daar ging het om.

En eerlijk is eerlijk, kunstgras op het hoofdveld of niet, bij Hardegarijp – VVH voor intimi – is het prettig rondhangen. De kleedkamers en kantine zijn ondergebracht in een gebouw dat er in de jaren 70 ook al stond. ‘Daar word ik nou vrolijk van’, zou Rob Geus hebben gezegd als hij van de sportparkpolitie was geweest. Het bijveld, een prima natuurgrasveldje, en vooral de tribune zijn gewillige prooien voor onze camera. Die tribune was er overigens nooit geweest als Jan van der Veen en Wiebe de Ringh rond de eeuwwisseling vonden dat ook op De Warren eentje moest komen. Er werd bij Drenthina in de keuken gekeken en niet veel later stond ook in Hardegarijp fier een tribune langs het hoofdveld. En dankzij de tomeloze inzet van vrijwilligers gebeurde dat nagenoeg zonder kosten voor de club. Een huzarenstukje.

Sportief gezien kende Hardegarijp vooral in de jaren 90 hoogtepunten die nooit meer uit de geschiedenisboeken zullen verdwijnen, met twee promoties naar de Eerste Klasse, nog altijd het hoogste niveau waarop de hoofdmacht ooit acteerde. Op het moment van schrijven dreigt degradatie naar de Derde Klasse, maar wie weet valt er volgend seizoen aan het eind van de rit juist weer wat te vieren. Moeten de spelers het alleen niet aanpakken zoals Sjoerd Visser in de tijd dat Hardegarijp nog voetbalde op de plek waar dorpshuis De Schalmei jarenlang stond. Zijn schuur grensde daar aan het veld en na afloop mocht iedereen altijd in zijn schuur omkleden. Maar alleen als Sjoerd in de basisopstelling stond. Of is dat nou boerenslimheid?

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

vv Gruno

De nettenhouders zijn geknapt, op het hoofdveld maken madeliefjes de dienst uit en gevoetbald wordt er al helemaal niet. De coronacrisis houdt ook Gruno in haar greep. Toch is er wel degelijk beweging als wij het clubgebouw van Gruno naderen. Een vrijwilliger die de kantine open heeft gegooid om wat werkzaamheden te verrichten, staat over een reling geleund een sigaretje te roken. ‘Foto’s schieten? Ga gerust je gang’, zegt hij als we uitleggen wat we komen doen. En dat horen we graag. Als hij vraagt waar we dat allemaal doen en wij vertellen dat we heel district Noord willen afvinken, verslikt hij zich bijna in z’n peuk. ‘Dat krijgen jullie vandaag niet meer af’, zegt-ie grijnzend.
Dugouts op het hoofdveld van FC Wachtum

FC Wachtum

‘Als jullie toch die kant op gaan, Wachtum dan niet vergeten hè!’ Het blijkt soms wel weer hoe belangrijk de meedenkende achterban is. Zodra we op social media aangeven dat we koers zetten naar Zuidoost-Drenthe, volgt deze reactie. Een belangrijke, want net als Sinterklaas geen huizen stilletjes voorbij rijdt, slaan wij geen enkel voetbalveld over. En daar hoort ook FC Wachtum bij. Geen club die onder de vlag van de KNVB opereert, want dat gebeurt onder de naam VV Dalen. Het vijfde elftal van de Dalenaren vormen sinds jaar en dag FC Wachtum.
Sportpark de Boskamp VV Onstwedderboys

VV Onstwedder Boys

Over sportpark De Boskamp van Onstwedder Boys komen wij superlatieven tekort.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2025 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2025 | Over de Bal