FC Wachtum

Dugouts op het hoofdveld van FC Wachtum
‘Als jullie toch die kant op gaan, Wachtum dan niet vergeten hè!’ Het blijkt soms wel weer hoe belangrijk de meedenkende achterban is. Zodra we op social media aangeven dat we koers zetten naar Zuidoost-Drenthe, volgt deze reactie. Een belangrijke, want net als Sinterklaas geen huizen stilletjes voorbij rijdt, slaan wij geen enkel voetbalveld over. En daar hoort ook FC Wachtum bij. Geen club die onder de vlag van de KNVB opereert, want dat gebeurt onder de naam VV Dalen. Het vijfde elftal van de Dalenaren vormen sinds jaar en dag FC Wachtum.

Het is een constructie waardoor het circa 385 zielen tellende Wachtum nog steeds een lokale voetbaltrots heeft. Eentje waarbij het zogeheten noaberschap al sinds het seizoen 1972-1973 – toen de club het levenslicht zag – een belangrijke rol vervult. Zo wordt er gebruik gemaakt van het naburige dorpshuis zodat teams op het Vrij-op-naam-veld in Wachtum zich kunnen omkleden. In de persoon van Jan Meppelink is er een vrijwilliger die de kalklijnen trekt en zorgt dat mollen hun kop op een andere plek boven de grond steken dan op het voetbalveld. Voetballen in Wachtum wordt door iedereen mogelijk gemaakt.

De oplettende lezer heeft misschien opgemerkt dat FC Wachtum dit jaar vijftig jaar bestaat. Dat werd dit najaar luister bijgezet met een heuse interland tegen, jawel, FC Wachtum. Want tachtig kilometer verderop, over de Duitse grens, voetbalt een gelijknamige vereniging. Via het dorpshuis en tussen de bomen over het smalle klinkerpaadje door naar het voetbalveld. Het klinkt net zo idyllisch als het in de praktijk is. Zolang er nog in Wachtum gevoetbald kan worden, proosten wij een keer extra in de derde helft. Want het zijn deze clubjes die groundhoppen op amateurniveau de moeite waard maken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Doorkijkje door markante dug-out naar een doel bij vv Eastermar

VV Eastermar

Waar we in onze vele bezoeken toch meer en meer kunstgrasvelden tegenkomen, is daar in Eastermar niets van te zien. Al snel nadat we het hek met VVE-letters zijn gepasseerd zien we overal natuurgras. En dan heb je bij ons al een streepje voor. De club, ontstaan vanuit een paar fanatieke jongens die na schooltijd graag een balletje trapten, kent haar officiële oprichting in 1969. Een relatief jonge club dus, op een sportpark dat in de loop der jaren een metamorfose heeft ondergaan. Een succesvolle sponsorloop maakte de kantine met bestuurskamer mogelijk en door de groei van de tennisclub veranderde ook de locatie van de speelvelden enkele keren.

vv De Wâlden

Na een bezoekje aan buurman Broekster Boys is het slechts een paar stappen verder naar de zondagclub van Damwoude: de Wâlden. Maar als we de parkeerplaats van sportcomplex Op de Skieding betreden, staat er pontificaal voor de ingang een auto met draaiende motor klaar. Van de bestuurder geen spoor. We kijken om ons heen: ‘Zou er iemand op het sportpark aanwezig zijn die haast heeft?’ We zien niemand. Ook niet als we een rondje over het hoofdveld en het achterliggende kunstgrasveld maken. Dat we dat überhaupt voor elkaar krijgen is al een helse opgave. Eén van ons ontdekt een opening in de prikkeldraad-omheining en daar staan we dan.

VV Nieuw Roden

Net buiten de officiële dorpsgrens van Nieuw Roden heeft de gelijknamige voetbalvereniging VV Nieuw Roden haar accommodatie liggen.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal