Ook anno 2019 wordt er nog steeds gestreden in Heiligerlee, al gaat dat er op sportpark De Hoogte doorgaans een stuk sportiever aan toe. Als wij er een kijkje nemen, treffen we een vereniging aan die de zaken goed voor elkaar heeft. Oude, witte betonnen paaltjes vormen een karakteristieke omlijsting voor een pareltje van een hoofdveld. En daar maakt een vrijwilliger zich net gereed om te lijnen te kalken. Het zijn situaties zoals wij ze het liefst aantreffen. Na een hartelijk welkomstknikje nemen we ook nog een kijkje op veld twee.
Daar wapperen de cornervlaggen al fier voor de speeldag die dat weekend nadert. De laatste strepen van de zon schijnen door de takken van de bomen rondom het veld en verlichten De Hoogte voor de laatste maal deze dag. En terwijl wij aanstalten maken om de accommodatie te verlaten, maakt een handjevol vrijwilligers dat het complex betreed zich net gereed om Heiligerlee klaar te stomen voor een vers voetbalweekend. Veel zondagclubs mogen dan het loodje leggen, in Heiligerlee wordt er keihard gewerkt voor de instandhouding van de clubidentiteit. Graaf Adolf zou er trots op zijn geweest.
