vv Nieuwolda

Over voetbalverenigingen met slechts één team zouden we een eeuwige lofzang kunnen houden. Puur omdat je ze moet koesteren zolang ze er zijn. De velden liggen er vaak retestrak bij en het cement van de accommodatie is kneuterigheid in de puurste vorm. Precies dat treffen we aan in Nieuwolda, waar de plaatselijke hoofdmacht haar clubkleuren wekelijks verdedigt in de krochten van het amateurvoetbal: de reserve Zesde Klasse.

Dat gebeurt op De Boskamp, waar al onze verwachtingen volledig worden waargemaakt. Als we op een vrijdagmiddag probleemloos het complex betreden, zijn de velden vers gemaaid en de krijtlijnen dik aangebracht. Ooit luisterde de vereniging naar de naam OVO (onder vrienden opgericht), later werd daar de N van Nieuwolda voor geplakt (NOVO), maar tegenwoordig is de plaatsnaam van het dorp met ruim duizend inwoners gelijk aan de naam van de voetbalvereniging.

‘Velden, zei u?’ Ja, meervoud. Want VV Nieuwolda beschikt over twee velden. Het bijveld ziet er op het eerste oog niet uit alsof-ie actief gebruikt wordt, maar alleen al de omheining en de groen aangeslagen goals laten het hart van menig amateurvoetballiefhebber sneller kloppen. En ja, ook dit veld ligt er superstrak bij. De terreinmeester heeft zelfs de moeite genomen om het gras op de aangrenzende ijsbaan mee te nemen. Als die beste man ook de clubkleuren van Nieuwolda verdedigt, is er maar één conclusie gerechtvaardigd. Want dan zit het met het doorzettingsvermogen in de ploeg wel goed.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

vv Buinerveen

‘Zou het hek gesloten zijn?’ Als we de parkeerplaats aan de Noorderstraat in Buinerveen met onze bolide op draaien, stellen we onszelf een vraag die vaker wordt gesteld. Maar als in een oogopslag blijkt dat we het onderkomen van VV Buinerveen ook via een hoek op het hoofdveld op kunnen wandelen, zijn we weer van een extra dilemma verlost. Terwijl we daar een kijkje naar het hoofdveld nemen, gaat het hek bij de ingang open: ‘Moi luu’, klinkt het.
Kantine NWVV

NWVV

Het parkeerterrein dat wij opdraaien bij het plaatselijke sportpark in Nieuw-Weerdinge, brengt ons aan de kant van de in 1947 opgerichte Nieuw-Weerdinger voetbalvereniging, oftewel NWVV. Het sportpark van de zaterdagclub luistert naar de naam van de club, maar heeft nóg een naam: sportpark Titan. En dat is ook niet heel vreemd, want als je vanuit de NWVV-ingang doorloopt kom je terecht op het strijdtoneel van de roodwitte concullega’s van Titan die op zondag spelen.
Tribune sc Erica

SC Erica

Nieuwe ronde, nieuwe sportparken. En dus zetten we koers richting De Veenschappen op Erica. “Waarom op en niet in Erica”, vraagt u? Welnu, hierover gaan verschillende verhalen. In oude komdorpen is het 'op', terwijl ‘in’ voor de nieuwere gebieden geldt. Al zijn er eigenlijk zoveel uitzonderingen dat het niet echt een regel is. En dan zoomen we nog niet eens in op de uitspraak “Erica, lekker water”, want het water uit de waterput van hotel Hofhuis op Erica zou in tegenstelling tot andere putten in de regio zo bijzonder lekker smaken, dat de veenarbeiders uit de hele omtrek bekend waren met dit water zonder bijsmaak. Maar goed, genoeg randzaken belicht. We zijn op De Veenschappen voor het roemruchte SC Erica.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal