‘Hé meneer, kunt u het hek even voor ons opendoen?’ We wandelen op het centrale pad van sportpark De Kalkwijck in Hoogezand om het onderkomen van HS’88 eens van dicht bij te bekijken, maar als-ie op slot zit, moet je net een beetje geluk hebben. ‘Waarom dan wel niet?’, roept de man met de bos sleutels aan de andere kant van de sloot. ‘Even wat fotootjes schieten meneer, allemaal reclame voor de club!’, klinkt onze laatste troef. En die is overtuigend genoeg. Even later is het entreehek geopend en betreden we het paarse deel van De Kalkwijck.
Uiteraard hebben we ons huiswerk gedaan en daardoor weten we dat we bij een vereniging zijn aangekomen die aan de weg timmert. Het aantal jeugdvoetballers dat besloot het paarse shirt te dragen is in de afgelopen jaren nog explosiever gestegen dan het bestedingspatroon van pak ‘m beet Chelsea en dat maakt van HS’88 een vereniging om rekening mee te houden in de toekomst. Dat er naast de jeugd- en seniorenteams ook voetbal voor mensen met een beperking en Walking Football voor 60-plussers mogelijk is, geeft wel aan dat het een echte familielcub is. En wij houden van familieclubs. Vooral als ze geen kunstgras op het hoofdveld hebben.
‘Weet je dat ik hier eens vol een bal op m’n bek gehad heb toen ik de kleedkamer uit liep?’, zegt één van ons als we een rondje over de accommodatie doen. ‘Ja, dat is nog steeds te zien’, wordt er gelachen. Als we ook de tribune eens goed hebben geïnspecteerd, willen we ons weer een weg banen naar de uitgang. Onderweg maken twee vrijwilligers zich net klaar om de velden te voorzien van belijning. ‘Gaan jullie weg? Die kant is dan sneller hoor’, wijst één van de mannen richting een opening in de heg aan de andere kant van het complex. We kijken elkaar lachend aan. ‘Als we zulke dingen nou eens eerder wisten!’
Abonneer
Laat het weten als er
guest
0 Commentaren
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

FC Kraggenburg

‘Wat is de laatste locatie van vandaag?’, vraagt één van de Over de Bal-leden aan de rest. Zoals altijd wordt de voetbal-Bosatlas geraadpleegd, maar we lijken alle amateurvoetbalverenigingen in de Noordoostpolder gehad te hebben. O nee, toch niet. Heel onopvallend staat FC Kraggenburg nog op een andere bladzijde verscholen en dus zetten we vanuit Marknesse direct koers naar het dorpje. Toch lullig als je thuis bent, en je nog een club vergeten blijkt te zijn.

DWZ (De Wieke Zuidwending)

Ieder sportpark dat wij bezoeken grenst aan een bepaalde verwachting. Bij de één ligt dat wat hoger dan bij de ander en dat levert altijd

vv Gieten

Quizvraagje: welke Drentse amateurvoetbalclub voetbalt op een terrein dat voorheen werd gebruikt voor moestuintjes? Wie houdt van de belangrijkste bijzaak ter wereld én het Drentse dialect een warm hart toedraagt, komt dan snel uit bij VV Gieten, dat sinds 1955 sportpark De Goorns als thuishaven heeft. En omdat Goorns in het Drents ‘tuingronden’ betekent, heb je direct een antwoord op de quizvraag. ‘Maar Gieten bestaat toch al langer dan 1955?’, denk je nu misschien. Terechte opmerking. Sinds 1925 al, zelfs. En ook daarvoor werd er al volop in het esdorp gevoetbald. Maar nog niet op De Goorns.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2021 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2021 | Over de Bal