Kwiek

‘Ah, de grasmaaiers maaien het hoofdveld, dus dat moet geen probleem worden straks’, zeggen we terwijl één van ons naar het tafereeltje wijst. Het gebeurt wel vaker dat als we de ingang van een sportpark niet direct zien, we toch aanknopingspunten proberen te vinden zodat we uiteindelijk niet over een hek met scherpe punten hoeven te klimmen. Dat is niet anders als we op De Kalkwijck in Hoogezand lopen en alvast een blik werpen op het onderkomen van vv Kwiek. Maar omdat we eerst bij de buren van HS’88 langsgaan en daarvoor net bij Hoogezand zijn geweest, is Kwiek pas als laatste aan de beurt.

En u raadt het al, dat was een slecht idee. Aanvankelijk denken we het geelwitte deel van De Kalkwijck wel via hockeyclub Dash te kunnen betreden, maar dat blijkt een misvatting. En omdat de grasmaaiers ook nergens meer te bekennen zijn en de hekken bij het verlaten van de velden van Kwiek de boel op slot zijn gedaan, staan we met een verbouwereerd gezicht voor een dicht hek. En wij zijn niet de enige. Een jongen die al op het Kwiek-terrein was, had het vertrek van de grasmaaiers ook niet opgemerkt en is daardoor opgesloten. Maar soepel als hij is, klimt hij in een achteloze beweging over het hek. Met een brede grijns kijkt hij ons bij het passeren stilzwijgend aan: ‘Zo, nu jullie beurt.’

Maar daar passen we voor. Eén van ons heeft z’n voet al in het hekwerk geplant om een klim te wagen, maar als de andere Over de Bal-leden in koor ‘dat gaat gegarandeerd fout’ roepen, wordt toch besloten om verstandig te zijn. En dus schieten we onze foto’s geheel van buitenaf. Omdat we verder niet veel van Kwiek weten en er op de website ook al geen historiepagina te vinden is, beklijft ons toch een onzalig gevoel als we Hoogezand verlaten. Voorzitter Willem Waals – nota bene Lid van Verdienste bij de KNVB – of een clubheld als Henk ‘opa’ Pennings; we hadden ze maar wat graag even gesproken. Maar wie weet hebben we een volgende keer meer geluk!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

sv Marum

‘Zo, dat hoofdveld ligt er keurig gemaaid bij zeg’, zegt één van ons als we ons bij de entree van Sportpark De Holten van sv Marum ophouden. Die zin is nog niet uitgesproken, of de correctie volgt al. ‘Dit is niet het hoofdveld, dat ligt daar’, zegt een ander, wijzend naar het aangrenzende kunstgrasveld. Een terreinmeester die ons hoort discussiëren bevestigt dat inderdaad. Voetballen op het hoofdveld zou volgens een omwonende teveel overlast geven, waarna hij is gaan klagen. En blijkbaar met succes. Zonde, luidt ons oordeel.

Wykels Hallum

De hekken staan breed voor ons open, alsof er rekening mee wordt houden dat we langskomen. In de praktijk moet er een vracht bier worden afgeleverd in de kantine en zijn de hekken geopend voor de vrachtwagenchauffeur die dat allemaal in goede banen moet leiden. Geeft niks, wij maken mooi van de gelegenheid gebruik om It Blikkelân te verkennen. En de doorgewinterde amateurvoetballiefhebber weet dat je dan op bezoek bent bij Wykels Hallum. De club waar een zwaluw het clublogo siert.

SV De Heracliden

Als in de verte het geluid klinkt van een naderende trein, gaan we er eens even goed voor staan. ‘Een trein en een voetbalveld in één shot, die ontbrak nog op ons verlanglijstje’, klinkt het. We staan op het hoofdveld van SV de Heracliden in Uithuizermeeden als die trein langs dendert, maar heel goed krijgen we ‘m niet in het vizier. Toch klagen we niet. Bij De Heracliden blijken we namelijk met onze neus in de boter te zijn gevallen, want alles lijkt tijdens ons bezoek aan Sportpark Meij te kloppen.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2022 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2022 | Over de Bal