En u raadt het al, dat was een slecht idee. Aanvankelijk denken we het geelwitte deel van De Kalkwijck wel via hockeyclub Dash te kunnen betreden, maar dat blijkt een misvatting. En omdat de grasmaaiers ook nergens meer te bekennen zijn en de hekken bij het verlaten van de velden van Kwiek de boel op slot zijn gedaan, staan we met een verbouwereerd gezicht voor een dicht hek. En wij zijn niet de enige. Een jongen die al op het Kwiek-terrein was, had het vertrek van de grasmaaiers ook niet opgemerkt en is daardoor opgesloten. Maar soepel als hij is, klimt hij in een achteloze beweging over het hek. Met een brede grijns kijkt hij ons bij het passeren stilzwijgend aan: ‘Zo, nu jullie beurt.’
Maar daar passen we voor. Eén van ons heeft z’n voet al in het hekwerk geplant om een klim te wagen, maar als de andere Over de Bal-leden in koor ‘dat gaat gegarandeerd fout’ roepen, wordt toch besloten om verstandig te zijn. En dus schieten we onze foto’s geheel van buitenaf. Omdat we verder niet veel van Kwiek weten en er op de website ook al geen historiepagina te vinden is, beklijft ons toch een onzalig gevoel als we Hoogezand verlaten. Voorzitter Willem Waals – nota bene Lid van Verdienste bij de KNVB – of een clubheld als Henk ‘opa’ Pennings; we hadden ze maar wat graag even gesproken. Maar wie weet hebben we een volgende keer meer geluk!
