‘Ah, de grasmaaiers maaien het hoofdveld, dus dat moet geen probleem worden straks’, zeggen we terwijl één van ons naar het tafereeltje wijst. Het gebeurt wel vaker dat als we de ingang van een sportpark niet direct zien, we toch aanknopingspunten proberen te vinden zodat we uiteindelijk niet over een hek met scherpe punten hoeven te klimmen. Dat is niet anders als we op De Kalkwijck in Hoogezand lopen en alvast een blik werpen op het onderkomen van vv Kwiek. Maar omdat we eerst bij de buren van HS’88 langsgaan en daarvoor net bij Hoogezand zijn geweest, is Kwiek pas als laatste aan de beurt.

En u raadt het al, dat was een slecht idee. Aanvankelijk denken we het geelwitte deel van De Kalkwijck wel via hockeyclub Dash te kunnen betreden, maar dat blijkt een misvatting. En omdat de grasmaaiers ook nergens meer te bekennen zijn en de hekken bij het verlaten van de velden van Kwiek de boel op slot zijn gedaan, staan we met een verbouwereerd gezicht voor een dicht hek. En wij zijn niet de enige. Een jongen die al op het Kwiek-terrein was, had het vertrek van de grasmaaiers ook niet opgemerkt en is daardoor opgesloten. Maar soepel als hij is, klimt hij in een achteloze beweging over het hek. Met een brede grijns kijkt hij ons bij het passeren stilzwijgend aan: ‘Zo, nu jullie beurt.’

Maar daar passen we voor. Eén van ons heeft z’n voet al in het hekwerk geplant om een klim te wagen, maar als de andere Over de Bal-leden in koor ‘dat gaat gegarandeerd fout’ roepen, wordt toch besloten om verstandig te zijn. En dus schieten we onze foto’s geheel van buitenaf. Omdat we verder niet veel van Kwiek weten en er op de website ook al geen historiepagina te vinden is, beklijft ons toch een onzalig gevoel als we Hoogezand verlaten. Voorzitter Willem Waals – nota bene Lid van Verdienste bij de KNVB – of een clubheld als Henk ‘opa’ Pennings; we hadden ze maar wat graag even gesproken. Maar wie weet hebben we een volgende keer meer geluk!

Abonneer
Laat het weten als er
guest
0 Commentaren
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Veendam 1894

De lichtmasten lachen ons van een afstandje al toe. En eenmaal dichterbij wordt het gevoel alleen maar sterker. Want wie de Langeleegte bezoekt, dwaalt automatisch af. Naar tijden van weleer, zoals de promoties van SC Veendam naar de Eredivisie in 1986 en 1988. Of hoe spelers van de tegenstander steevast met tegenzin he-le-maal naar Oost-Groningen moesten rijden. Het chagrijn was er soms al voordat er tegen een bal getrapt was. En juist dan klapte de thuisploeg er vol op.

vv Zevenhuizen

Met uiterste precisie wandelt een vrijwilliger langs de lijn met voor z’n neus een kalkmachine. Ook op d’Olle Streek in Zevenhuizen zijn scheve krijtlijnen uit den boze, dus vraagt de vrijwilliger in kwestie de nodige concentratie van zichzelf. Als wij door de toegangspoort van de Zevenhuister voetbalvereniging lopen om wat kiekjes te schieten, is hij dan ook even afgeleid, om na een vriendelijke groet van ons weer onverdroten verder te gaan met waar hij gebleven was.

VCR

Altijd mooi dat wanneer je in een dorpje komt, iedereen je enthousiast zwaaiend begroet, terwijl je nog nooit eerder in het betreffende dorpje bent geweest. Jawel, onze eerste ontmoeting met Rinsumageest zat boordevol liefde. En dan zijn we nog niet eens op De Vonder geweest, waar VCR Rinsumageest haar thuiswedstrijden speelt. Wij vonden het hoog tijd om er eens een kijkje te nemen.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2021 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2021 | Over de Bal