FC Grootegast

‘Ik gok dat het hermetisch afgesloten is’, klinkt het als we van de parkeerplaats in Doezum lopen richting Sportpark De Leegens. En sinds dat onderkomen vernieuwd is, zit er een hek omheen dat niet bepaald uitnodigt om overheen te klimmen. Maar dat blijkt gelukkig niet nodig. Omdat er blijkbaar ook iemand rondscharrelt in de aangrenzende multifunctionele accommodatie, kunnen we probleemloos doorlopen. En dat was precies de bedoeling, want er staat een bezoek aan Fc Grootegast op het programma.

Een vrij jonge vereniging, want de fusieclub ging pas in 1997 onder de vlag van Fc Grootegast voetballen. Als inwoners van Grootegast of Doezum daarvoor een balletje wilden trappen, waren ze aangewezen op zaterdagvereniging Oranje ’58, zondagvereniging GVB of de daaruit ontsproten jeugdafdeling GOC. Vooral voetballen op zondag was in het verleden nogal eens een discussiepuntje in de gemeente. Toen GVB vlak na de Tweede Wereldoorlog toch zondag het veld op ging tegen de Wilper Boys, werd de wedstrijdbal door de tegenhangers in beslag genomen.

Anno 2021 is men in Grootegast gelukkig weer gelijkgestemd. En dat gebeurt op een onderkomen waarop voetballen een pleziertje is. Als wij er op vrijdagmiddag rondwandelen, wapperen de uitgezette cornervlaggen fier in de wind. Hoge bomen scheiden de accommodatie van een naastgelegen akker, en de velden liggen er piekfijn bij. Als we horen dat het kunstgrasveld is gebombardeerd tot hoofdveld, steekt er wel enige verontwaardiging de kop op. ‘Als iets er zo perfect bij ligt, waarom dan in vredesnaam?’, zegt één van ons, wijzend naar het natuurgrasveld naast het kleedgebouw. We halen onze schouders op. ‘Wij hadden het wel geweten!’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Kwiek

‘Ah, de grasmaaiers maaien het hoofdveld, dus dat moet geen probleem worden straks’, zeggen we terwijl één van ons naar het tafereeltje wijst. Het gebeurt wel vaker dat als we de ingang van een sportpark niet direct zien, we toch aanknopingspunten proberen te vinden zodat we uiteindelijk niet over een hek met scherpe punten hoeven te klimmen. Dat is niet anders als we op De Kalkwijck in Hoogezand lopen en alvast een blik werpen op het onderkomen van vv Kwiek. Maar omdat we eerst bij de buren van HS’88 langsgaan en daarvoor net bij Hoogezand zijn geweest, is Kwiek pas als laatste aan de beurt.

V en V ‘68

Wanneer we arriveren in Garijp, worden we begroet door een mooie groene grasmat. Voor ons altijd een fijn welkom, maar ook een signaal dat we de verkeerde ingang van sportpark Greate Buorren te pakken hebben, zo blijkt als we even om de hoek gluren. Kan gebeuren, maar we pakken gewoon door. Via een groot hek lopen we achter de trekker aan die net het onderkomen op rijdt om wat onderhoud te plegen, waarna we in een groene oase belanden. Want zo mag je deze accommodatie toch wel noemen. We groeten de man op de trekker, die daar door z’n eigen lawaai niets van meekrijgt, en kijken eens even goed rond. Omzoomd door bomen ligt Greate Buorren mooi afgescheiden van de buurt.

vv Zuidlaarderveen

‘Het is echt triest. De laatste wedstrijd van het seizoen moesten we zelfs met negen man spelen omdat twee spelers zich ziek hadden gemeld. Later bleek dat die jongens de hele nacht hadden zitten gamen’. Was getekend, een bestuurslid van VV Zuidlaarderveen in mei vorig jaar bij RTV Drenthe. Zijn uitspraak was onderdeel van een noodoproep om het seizoen erop een eerste elftal op de been te krijgen. Die mislukte. Dit seizoen heeft de vereniging slechts één team in de gelederen. Elke zondagochtend speelt Zuidlaarderveen 2 in de laagste reserveklasse van het zondagvoetbal. En met een vierde plek doen ze het niet eens onaardig.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal