Je herkent de situaties vast wel van filmpremières of bij grote hotels: een grote auto komt eraan rijden, zet gasten pontificaal voor de ingang af, waarna de auto weer verder rijdt. In Zuidhorn kan precies hetzelfde, alleen hebben we het hier niet over een hotel, maar over de plaatselijke voetbalvereniging Zuidhorn. Een chique entree is dus mogelijk bij één van de grootste clubs van het Westerkwartier, die bovendien een prachtig bosrijk onderkomen heeft: het Johan Smitpark.

De Zuidhorners hebben sporthal Quicksilver S – vernoemd naar één van de beste renpaarden die ons land ooit gekend heeft en wijlen Johan Smit als eigenaar had – samen met de inpandige kantine in het midden van hun onderkomen staan, en daaromheen liggen diverse voetbalvelden. Vooral het hoofdveld ligt mooi weggestopt tussen de bossen en heeft een talud aan de lange zijde waarop het strijdtoneel goed te volgen is voor toeschouwers.

Zuidhorn groeit flink, omdat het steeds meer aantrekkingskracht heeft op mensen die in de stad Groningen geen woonruimte kunnen vinden. En van dat verschijnsel profiteert de plaatselijke voetbaltrots ook mee, vooral qua jeugdleden. Dat zorgt normaal gesproken voor drukke zaterdagochtenden op het Johan Smitpark, dus koesteren wij de rust die we hebben als wij een rondje doen op vrijdagmiddag. Op één van de velden turen we precies tussen de bomen door naar de in 2018 aangelegde Bert Swartbrug over het Van Starkenborghkanaal. ‘Het is hier best veranderd sinds de laatste keer dat ik hier was’, zegt één van ons. En Zuidhorn bewijst dat verandering niet altijd slecht hoeft te zijn.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Doel en floodlight bij voetbalvereniging Harkemase Boys

Harkemase Boys

Als noordelijke amateurvoetballer kom je gevoelsmatig op maar twee plekken écht dicht bij het gevoel van profvoetballer zijn: Stadion Esserberg in Groningen en sportpark De Bosk in Harkema. Stadion de Bosk zou geen rare naam zijn voor het onderkomen van de rode ‘Boys’ uit het dorp. Een prachtige toegangspoort, twee overdekte tribunes en een statribune achter het doel én een kantine met zicht op het veld. Als Kelderklasser waan je je met een beetje fantasie ineens een groot voetbaltalent wanneer je je kunsten op zo’n plek mag vertonen.

V en V ‘68

Wanneer we arriveren in Garijp, worden we begroet door een mooie groene grasmat. Voor ons altijd een fijn welkom, maar ook een signaal dat we de verkeerde ingang van sportpark Greate Buorren te pakken hebben, zo blijkt als we even om de hoek gluren. Kan gebeuren, maar we pakken gewoon door. Via een groot hek lopen we achter de trekker aan die net het onderkomen op rijdt om wat onderhoud te plegen, waarna we in een groene oase belanden. Want zo mag je deze accommodatie toch wel noemen. We groeten de man op de trekker, die daar door z’n eigen lawaai niets van meekrijgt, en kijken eens even goed rond. Omzoomd door bomen ligt Greate Buorren mooi afgescheiden van de buurt.

VV Diever-Wapse

Altijd leuk, zo’n transferzomer. De ene vereniging haalt een sloot nieuwe spelers, de ander verliest er een paar. En bij typische dorpsverenigingen gebeurt er doorgaans weinig, omdat iedereen toch al jaren samen voetbalt en dat vooral graag zo wil houden. Niets meer aan doen, want zou houden clubs bestaansrecht. Zo ook in Diever en Wapse, waar de lokale voetbaltrots Diever-Wapse heet. Geen voor de hand liggende afkorting, geen moeilijke fusienaam. Nee, gewoon beide plaatsnamen achter elkaar plakken met een streepje ertussen. Gemak dient de mens.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal