Je herkent de situaties vast wel van filmpremières of bij grote hotels: een grote auto komt eraan rijden, zet gasten pontificaal voor de ingang af, waarna de auto weer verder rijdt. In Zuidhorn kan precies hetzelfde, alleen hebben we het hier niet over een hotel, maar over de plaatselijke voetbalvereniging Zuidhorn. Een chique entree is dus mogelijk bij één van de grootste clubs van het Westerkwartier, die bovendien een prachtig bosrijk onderkomen heeft: het Johan Smitpark.

De Zuidhorners hebben sporthal Quicksilver S – vernoemd naar één van de beste renpaarden die ons land ooit gekend heeft en wijlen Johan Smit als eigenaar had – samen met de inpandige kantine in het midden van hun onderkomen staan, en daaromheen liggen diverse voetbalvelden. Vooral het hoofdveld ligt mooi weggestopt tussen de bossen en heeft een talud aan de lange zijde waarop het strijdtoneel goed te volgen is voor toeschouwers.

Zuidhorn groeit flink, omdat het steeds meer aantrekkingskracht heeft op mensen die in de stad Groningen geen woonruimte kunnen vinden. En van dat verschijnsel profiteert de plaatselijke voetbaltrots ook mee, vooral qua jeugdleden. Dat zorgt normaal gesproken voor drukke zaterdagochtenden op het Johan Smitpark, dus koesteren wij de rust die we hebben als wij een rondje doen op vrijdagmiddag. Op één van de velden turen we precies tussen de bomen door naar de in 2018 aangelegde Bert Swartbrug over het Van Starkenborghkanaal. ‘Het is hier best veranderd sinds de laatste keer dat ik hier was’, zegt één van ons. En Zuidhorn bewijst dat verandering niet altijd slecht hoeft te zijn.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

FC Kraggenburg

‘Wat is de laatste locatie van vandaag?’, vraagt één van de Over de Bal-leden aan de rest. Zoals altijd wordt de voetbal-Bosatlas geraadpleegd, maar we lijken alle amateurvoetbalverenigingen in de Noordoostpolder gehad te hebben. O nee, toch niet. Heel onopvallend staat FC Kraggenburg nog op een andere bladzijde verscholen en dus zetten we vanuit Marknesse direct koers naar het dorpje. Toch lullig als je thuis bent, en je nog een club vergeten blijkt te zijn.

vv Rolder Boys

‘Wie zijn jullie, hoe zijn jullie hier gekomen en wat zijn de codes van jullie pinpassen?’ Oké, die laatste vraag verzinnen we er zelf bij, maar ons bezoek aan Sportpark Boerbos van Rolder Boys gaat dan ook niet onopgemerkt voorbij. Een drietal vrijwilligers van de club ziet ons foto’s van de dug-outs, de prachtige tribune en zelfs het kunstgrasveld schieten. En zodra wij in hun blikveld zijn verschenen, wordt iedere stap van ons minutieus gevolgd. Als we bij het clubgebouw zijn aanbeland, hebben we daarom even wat uit te leggen, vinden ze.

vv Muntendam

Gevoelsmatig arriveren we nét op tijd op Sportpark Zuiderstraat in Muntendam. Niet alleen omdat de zon nog schijnt, terwijl er in de verte regen in de lucht hangt, maar ook omdat we nu nog de toch wel kenmerkende tribune langs het hoofdveld kunnen aanschouwen ‘Hebben we ooit overgenomen van een zaalvoetbalvereniging in Den Helder omdat hun sporthal gesloopt werd’, zegt een vrijwilliger die ons op het onderkomen ziet rondscharrelen. Hij rammelt met z’n sleutelbos en laat ons ook meteen vol trots de kantine zien. Daarin hangen aan de muur onder meer schetsen voor de nieuw te bouwen tribune, maar de klompen in clubkleuren vinden we pas echt een potsierlijk hoogtepunt.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal