vv Zuidhorn

Je herkent de situaties vast wel van filmpremières of bij grote hotels: een grote auto komt eraan rijden, zet gasten pontificaal voor de ingang af, waarna de auto weer verder rijdt. In Zuidhorn kan precies hetzelfde, alleen hebben we het hier niet over een hotel, maar over de plaatselijke voetbalvereniging Zuidhorn. Een chique entree is dus mogelijk bij één van de grootste clubs van het Westerkwartier, die bovendien een prachtig bosrijk onderkomen heeft: het Johan Smitpark.

De Zuidhorners hebben sporthal Quicksilver S – vernoemd naar één van de beste renpaarden die ons land ooit gekend heeft en wijlen Johan Smit als eigenaar had – samen met de inpandige kantine in het midden van hun onderkomen staan, en daaromheen liggen diverse voetbalvelden. Vooral het hoofdveld ligt mooi weggestopt tussen de bossen en heeft een talud aan de lange zijde waarop het strijdtoneel goed te volgen is voor toeschouwers.

Zuidhorn groeit flink, omdat het steeds meer aantrekkingskracht heeft op mensen die in de stad Groningen geen woonruimte kunnen vinden. En van dat verschijnsel profiteert de plaatselijke voetbaltrots ook mee, vooral qua jeugdleden. Dat zorgt normaal gesproken voor drukke zaterdagochtenden op het Johan Smitpark, dus koesteren wij de rust die we hebben als wij een rondje doen op vrijdagmiddag. Op één van de velden turen we precies tussen de bomen door naar de in 2018 aangelegde Bert Swartbrug over het Van Starkenborghkanaal. ‘Het is hier best veranderd sinds de laatste keer dat ik hier was’, zegt één van ons. En Zuidhorn bewijst dat verandering niet altijd slecht hoeft te zijn.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

VAKO

Vriezer Activiteit Kenmerkt Ons – kortweg VAKO – luidt de clubnaam van de enige veldvoetbalclub die Vries rijk is. We moeten helemaal terug naar 1930 als er onder de vlag van VAKO voor de eerste keer tegen een bal getrapt wordt. Aan de Veenweg werd een boer bereid gevonden om een stuk land af te staan aan de vers opgerichte club. Er werd een échte leren bal geregeld, en dankzij kippengaas waren ook doelnetten een feit.

vv Ouwe Syl

En jahoor, daar staan we dan. Lachend als een boer met kiespijn turen we over een behoorlijke plas water richting het hoofdveld. Hebben we net het clubgebouw op de gevoelige plaat vastgelegd (‘Want dat is het meest makkelijk om mee te beginnen’), verspert een met water ondergelopen ijsbaan ons de toegang tot het strijdtoneel van Ouwe Syl. Op sportpark De Nije Anwas had een bescheiden pont gedurende de wintermaanden dan ook niet misstaan. Maar omlopen is in dit geval een feestje.

vv Westerlee

In vroegere tijden, op de grens van klei en veen, tussen het dorpsschooltje en arbeidershuisjes, lag het land van de kuipmakerij. Hier werden zware tonnen gemaakt door noeste arbeiders. En op dit ‘Koeperlaand’ wordt tegenwoordig elke zaterdag tegen een bal getrapt bij vv Westerlee. Sinds 1962 gebeurt dat al in de onmiskenbare oranje clubkleuren, al wilde het broekje in de voorbije decennia de ene keer nog weleens wit zijn en de andere keer zwart. Sinds 2003 is het definitief wit. En maar goed ook, want in het Oldambt houdt men van duidelijkheid.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2022 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2022 | Over de Bal