Je herkent de situaties vast wel van filmpremières of bij grote hotels: een grote auto komt eraan rijden, zet gasten pontificaal voor de ingang af, waarna de auto weer verder rijdt. In Zuidhorn kan precies hetzelfde, alleen hebben we het hier niet over een hotel, maar over de plaatselijke voetbalvereniging Zuidhorn. Een chique entree is dus mogelijk bij één van de grootste clubs van het Westerkwartier, die bovendien een prachtig bosrijk onderkomen heeft: het Johan Smitpark.

De Zuidhorners hebben sporthal Quicksilver S – vernoemd naar één van de beste renpaarden die ons land ooit gekend heeft en wijlen Johan Smit als eigenaar had – samen met de inpandige kantine in het midden van hun onderkomen staan, en daaromheen liggen diverse voetbalvelden. Vooral het hoofdveld ligt mooi weggestopt tussen de bossen en heeft een talud aan de lange zijde waarop het strijdtoneel goed te volgen is voor toeschouwers.

Zuidhorn groeit flink, omdat het steeds meer aantrekkingskracht heeft op mensen die in de stad Groningen geen woonruimte kunnen vinden. En van dat verschijnsel profiteert de plaatselijke voetbaltrots ook mee, vooral qua jeugdleden. Dat zorgt normaal gesproken voor drukke zaterdagochtenden op het Johan Smitpark, dus koesteren wij de rust die we hebben als wij een rondje doen op vrijdagmiddag. Op één van de velden turen we precies tussen de bomen door naar de in 2018 aangelegde Bert Swartbrug over het Van Starkenborghkanaal. ‘Het is hier best veranderd sinds de laatste keer dat ik hier was’, zegt één van ons. En Zuidhorn bewijst dat verandering niet altijd slecht hoeft te zijn.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

SC Twijzel

De zon schijnt vol in onze ogen, dus minderen we snelheid als we Twijzel doorkruisen. Dat waren we overigens sowieso van plan, want geen van ons was ooit op sportcomplex De Moune van SC Twijzel geweest. Maar voor alles een eerste keer, dus als wij het hoofdveld op de Mounewei in het vizier hebben gekregen, parkeren we onze bolide keurig op het aangrenzende doch bescheiden parkeerplaatsje. Tijd voor een rondje om het veld.
Doorkijkje door markante dug-out naar een doel bij vv Eastermar

VV Eastermar

Waar we in onze vele bezoeken toch meer en meer kunstgrasvelden tegenkomen, is daar in Eastermar niets van te zien. Al snel nadat we het hek met VVE-letters zijn gepasseerd zien we overal natuurgras. En dan heb je bij ons al een streepje voor. De club, ontstaan vanuit een paar fanatieke jongens die na schooltijd graag een balletje trapten, kent haar officiële oprichting in 1969. Een relatief jonge club dus, op een sportpark dat in de loop der jaren een metamorfose heeft ondergaan. Een succesvolle sponsorloop maakte de kantine met bestuurskamer mogelijk en door de groei van de tennisclub veranderde ook de locatie van de speelvelden enkele keren.

sv THOS

Talloze verenigingen in het amateurvoetbal hebben een eenvoudige afkorting als clubnaam. Op zich niet zo bijzonder, maar als dat een originele afkorting is, trekt dat op voorhand onze aandacht. Dat is ook het geval als we Beerta binnen rijden. Nog voordat we het dorp goed en wel kunnen verkennen, moeten we rechts afslaan, waarna een stoffig weggetje langs restaurant China You-Yi ons bij de plaatselijke Beertster voetbaltrots brengt. Daar verdedigt Tot Heil Onzer Spieren - beter bekend als THOS - haar groene clubkleuren. ‘Dit zijn de betere afkortingen’, zegt één van ons als we op verkenning gaan. Instemmend wordt er geknikt.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal