Stormvogels ‘64

We kijken elkaar wat verdwaasd aan als we in Achlum via de Dorpsstraat de Alde Loop in zijn gereden, waar niets er in de verste verte op wijst dat er voetbalvelden in de buurt zijn. ‘Je hebt zeker weer eens op het huisadres van de secretaris genavigeerd?’, klinkt het. Lachend stappen we uit onze auto, want de straat loopt aardig dood en lopend moeten we het onderkomen van Stormvogels ‘64 ook wel kunnen vinden is de redenering. Als we richting de Bakkersteeg lopen, groet een vrouw met hond ons. We zien haar denken: ‘Wie zijn jullie en waarom in de lieve vrede zijn jullie in hemelsnaam in Achlum?’

Het antwoord volgt om de hoek: het hoofd- en trainingsveld van Stormvogels ‘64. Met dug-outs waarin droog plaatsnemen geen optie is. In één oogopslag valt ons direct op dat er geen clubgebouw te bekennen valt. Een man die naast het trainingsveldje z’n tuin schoonveegt biedt uitkomst: ‘Omkleden gebeurt hiernaast’. Verbazing maakt meester van ons. ‘Daar, in dat woonhuis?’, vragen we wijzend. De man knikt. ‘Poh, wat gaaf’, zeggen we. Idyllisch en prachtig tegelijk. Alsof je vijftig jaar terug de tijd in dondert. In een voetballandschap waarin plastic dug-outs en kunstgrasvelden steeds dominanter worden zijn dit de hoogtepunten waar je af en toe op hoopt tijdens het struinen langs sportcomplexen.

Eigenlijk hebben we ronduit veel geluk dat een club als Stormvogels ‘64 überhaupt nog bestaat. Het woord fusie viel in de voorbije jaren al meermaals in Achlum en een samenwerkingsverband voor jeugdteams is er ook met het naburige Arum. Er was ook jarenlang een elftal van Stormvogels ‘64 over, dat de clubkleuren noest verdedigde in de Kelderklasse, maar dat is dit seizoen helaas niet meer het geval. De hoop is nu gevestigd op het formeren van een 35+ team. Door de jaren heen bleek dat presteren mooi is meegenomen, maar overleven het devies was. Ooit zal voetbalminnend Achlum definitief in een fusie met Arum opgaan, maar zoals ze bij Stormvogels ‘64 terecht zeggen: ‘Dat moment willen we zo lang mogelijk uitstellen.’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

vv Buinen

Nadat we onze bolide foutloos de parkeerplaats van sportpark De Woerd hebben opgedraaid, nemen we even plaats op het terras voor de kantine. Een drankje erbij zit er niet in, want we zijn de enigen op het Buiner onderkomen. Desondanks overvalt ons het gevoel dat we onder een overkapping in een heerlijke tuin zitten, met uitzicht op een voetbalveld. De dakramen waar het zonlicht doorheen prikt, picknicktafels, een houten bartafel. Alleen de barbecue ontbreekt nog voor zo’n ultiem zomeravondgevoel. Een potje voetbal had het tafereel compleet gemaakt.

sv Lycurgus

Je kent het wel: je zet op zaterdag of zondag met de auto koers naar je cluppie voor een lekkere pot voetbal, en dan probeer je natuurlijk zo dicht mogelijk bij het veld te parkeren. Er is in Groningen echter één club die een uitzondering op die gedachte vormt. Als je naar SV Lycurgus moet, is je bolide pal naast het hoofdveld parkeren ongeveer het slechtste idee dat je kunt krijgen. De kans is namelijk groot dat als iemand op het hoofdveld de bal hard weg rost, jouw auto de klos is. Spelers op het veld zullen meer dan eens angstvallig in de gaten hebben gehouden of hun auto ongeschonden uit de strijd kwam.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal