vv Tzum

‘Waar gaat de reis heen?’, klinkt het in onze bolide. ‘It Lyntsjepark’, is het antwoord dat volgt. Een naam waar niet meteen een aha-erlebnis bij volgt, maar toch zit er wel degelijk een prachtverhaal aan het onderkomen van voetbalvereniging Tzum, waar de reis naartoe gaat. Het is namelijk het dorp waarin de lijntjesnijders wonen, waar de naam van het sportparkje dan weer van afgeleid is. Omdat het gros van de lezers dit verhaal vermoedelijk niets zegt, zijn wij niet te beroerd om die bijnaam hier nog even uit de doeken te doen.

Want volgens een volksverhaal hebben bewoners van het verderop gelegen Oldeboorn in het verleden een heuse strijd met Tzum gevoerd om de kerk met de hoogste toren. De Oldeboorners wilden de hoogste toren van Friesland, wat betekende dat hun toren hoger moest worden dan die in Tzum. Daarom reisden twee mannen naar Tzum om te bepalen hoe hoog die toren was. Ze beklommen de toren en maten de hoogte met een touw. Daarna bleven ze in de plaatselijke herberg overnachten. Terwijl ze sliepen werd door iemand uit Tzum een flink stuk van het touw afgesneden, met als gevolg dat dat de toren van Oldeboorn lager werd dan die van Tzum. De inwoners van Oldeboorn worden sindsdien tuorkemjitters (torenmeters) genoemd en die van Tzum lyntsjesnijers (lijntjesnijders).

Als wij bij It Lyntsjepark zijn aangekomen, constateren we tot onze droefenis dat er geen doelnetten in de goals hangen. ‘Hopelijk zijn die er niet afgesneden’, wordt er gegrapt. Eén hoofdveld, één trainingsveld; het recept voor een eenvoudig voetbalonderkomen is soms doodsimpel. Op het paadje tussen beide velden door, maakt een moeder een wandeling met haar kinderen. Onze blik wendt af naar de kantine, waar een bescheiden bokaal de vensterbank siert. ‘Misschien wel de grootste prijs uit de clubhistorie’, roept één van ons. Na een uitgebreide blik door het raam, weten wij het meteen. Dit is dé plek om na een wedstrijdje zwoegen in de modder goede volksverhalen te blijven oprakelen.

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

vv Annen

Als de schoolbel van openbare school De Eshoek luid over het plein galmt, banen de kinderen zich een weg naar binnen. Het is voor ons een mooi startsignaal om de achterzijde van de school te verkennen. Niet in de laatste plaats omdat daar sportpark De Hofakkers van Annen is te vinden. Bij aankomst op de parkeerplaats heb je direct zicht op het kunstgrasveld dat voor de club ongetwijfeld onmisbaar is, maar wij hopen op meer. En gelukkig. Als we doorlopen en het hoofdveld in het vizier krijgen, worden we pas écht vrolijk.

SC Berlikum

De kerstdagen zitten er al lang en breed op, maar op sportcomplex de Koekoek staat de kerstboom nog fier overeind in het clubgebouw. ‘Kijk, da’s gezellig!’, roept één van ons, terwijl hij een blik naar binnen werpt. De rest heeft hem wel gehoord, maar loopt onverstoord door om het hoofdveld te verkennen. Toeschouwers mogen eigenlijk niet over het veld lopen leert een bord ons, maar stiekem maken we voor onszelf bij elk sportparkbezoek altijd een uitzondering. Ook nu we bij SC Berlikum op visite zijn.

GVAV Rapiditas

Welk sportcomplex in de gemeente Groningen ligt min of meer op een eiland? Stel de vraag aan een gemiddelde amateurvoetballiefhebber en niet veel van hen zullen op de proppen komen met de Groninger Voetbal en Atletiek Vereniging (GVAV) Rapiditas, maar toch is het zo. Wie Sportpark Kardinge vanaf de Bieskemaar wil betreden, moet geluk hebben dat het hek van het enige toegangspad geopend is, anders kun je onverrichter zake rechtsomkeert maken. Tenzij je over flink wat sprongkracht beschikt om de brede sloten eromheen te trotseren.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2022 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2022 | Over de Bal