’t Fean ‘58

Met een beetje geluk had de club zomaar in een illuster rijtje met afkortingen kunnen komen, zoals HBOK, VIBOA en THOS om er maar eens een paar te noemen. Maar helaas werd in 1958 met een redelijke overmacht gekozen om de voetbaltrots die voortaan op zaterdag zou uitkomen ‘t Fean ‘58 te noemen in plaats van het prachtig tot de verbeelding sprekende Zamivoba. Dat klinkt alsof elf emigranten uit Zimbabwe een poging wagen tot tici-taca in de Friese polder, maar niets is minder waar, want het is een prachtige afkorting voor zaterdagmiddagvoetbal.

En op zaterdagmiddag wordt er nog altijd gevoetbald in Surhuisterveen. Door ‘t Fean ‘58 welteverstaan. Een club met een logo dat doet denken aan de NBA. En dat voetballen gebeurt dit jaar voor het eerst in de historie in de Eerste Klasse. Als muzikant Meindert Talma, een geboren Feanster, daar geen voetballiedje voor over heeft, dan weten wij het ook niet meer. Een mooi moment zou het einde van het seizoen zijn, als ‘t Fean ‘58 zich nipt heeft gehandhaafd in die Eerste Klasse. Want handhaving mag je op Sportpark ‘t Ketting gerust zien als een kampioenschap, aangezien de ploeg door velen als degradatiekandidaat nummer één werd bestempeld. Laat het mouwen opstropen dan maar aan ‘t Fean ‘58 over.

Waar de Feansters overigens zeker geen degradatiekandidaat in zijn is de accommodatie, want dat kan ons wel bekoren. Zeker wanneer het zonnetje schijnt en wij er zijn, met een strak hoofdveld pal langs de kantine. En niet onbelangrijk: een alleraardigste entree: ‘niets meer aan doen’, luidt onze conclusie. Of op dit onderkomen nog een sigaretje mag worden gerookt, is ons niet bekend. ‘Maar stel als dat wel mag, weet je dan wat je bent?’, zegt een van ons tegen de rest, die schouderophalend reageert. ‘Een kettingroker’, luidt het antwoord, gevolgd door een veelzeggende stilte waarin het hoofd meermaals geschud wordt. Misschien worden grappen sterker als de dag vordert.

 

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

PJC & Damacota

Je hebt hermetisch afgesloten sportcomplexen, maar je hebt ook het Burgemeester Boekhoven Sportpark in Nieuwe Pekela. Een vrij open complex aan de rand van het dorp en wie er al zicht op heeft vanaf de Berkenlaan ziet dat het een soort van serene rust uitstraalt. Eenmaal op de parkeerplaats, die zo groot is dat het hele dorp er wel kan parkeren, en voorbij de fraaie toegangspoort trekken we die conclusie nogmaals.

sc Creil

Sinds we de amateurvoetbalvelden afstruinen is het nog maar één keer voorgekomen dat we voor een dichte deur stonden. Ook in Creil houden we onze adem in als we de plaatselijke voetbalvelden naderen. ‘We moeten en zullen een rondje om het hoofdveld lopen’, denken we hardop, maar een dicht entreehek lijkt roet in het eten te gooien. Als we checken of het hek geopend is, blijkt dat je er gewoon omheen kunt lopen. Een zucht van verlichting volgt. Want dit veld van SC Creil bevalt ons van afstand al, laat staan van dichtbij.

FC Fochteloo

We weten van tevoren eigenlijk zelden wat we op sportparken kunnen verwachten, zo ook bij FC Fochteloo. Als we door het 391 zielen tellende dorp richting het voetbalveld rijden, is de historische klokkenstoel onderweg al hoopgevend. Zou Sportpark Et Legien ook oog voor historie hebben? Op de parkeerplaats worden we verwelkomd door het Korhoen, een kunstwerk dat de in de jaren tachtig in Fochteloo uitgestorven korhoen voorstelt. Direct gaat er een lampje branden, want dit verklaart het logo van FC Fochteloo: een gefotoshopte bal met een korhoen erbovenop. Het clubgebouw deelt de witblauwe brigade met het dorpshuis en een centrum voor prentkunst.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal