’t Fean ‘58

Met een beetje geluk had de club zomaar in een illuster rijtje met afkortingen kunnen komen, zoals HBOK, VIBOA en THOS om er maar eens een paar te noemen. Maar helaas werd in 1958 met een redelijke overmacht gekozen om de voetbaltrots die voortaan op zaterdag zou uitkomen ‘t Fean ‘58 te noemen in plaats van het prachtig tot de verbeelding sprekende Zamivoba. Dat klinkt alsof elf emigranten uit Zimbabwe een poging wagen tot tici-taca in de Friese polder, maar niets is minder waar, want het is een prachtige afkorting voor zaterdagmiddagvoetbal.

En op zaterdagmiddag wordt er nog altijd gevoetbald in Surhuisterveen. Door ‘t Fean ‘58 welteverstaan. Een club met een logo dat doet denken aan de NBA. En dat voetballen gebeurt dit jaar voor het eerst in de historie in de Eerste Klasse. Als muzikant Meindert Talma, een geboren Feanster, daar geen voetballiedje voor over heeft, dan weten wij het ook niet meer. Een mooi moment zou het einde van het seizoen zijn, als ‘t Fean ‘58 zich nipt heeft gehandhaafd in die Eerste Klasse. Want handhaving mag je op Sportpark ‘t Ketting gerust zien als een kampioenschap, aangezien de ploeg door velen als degradatiekandidaat nummer één werd bestempeld. Laat het mouwen opstropen dan maar aan ‘t Fean ‘58 over.

Waar de Feansters overigens zeker geen degradatiekandidaat in zijn is de accommodatie, want dat kan ons wel bekoren. Zeker wanneer het zonnetje schijnt en wij er zijn, met een strak hoofdveld pal langs de kantine. En niet onbelangrijk: een alleraardigste entree: ‘niets meer aan doen’, luidt onze conclusie. Of op dit onderkomen nog een sigaretje mag worden gerookt, is ons niet bekend. ‘Maar stel als dat wel mag, weet je dan wat je bent?’, zegt een van ons tegen de rest, die schouderophalend reageert. ‘Een kettingroker’, luidt het antwoord, gevolgd door een veelzeggende stilte waarin het hoofd meermaals geschud wordt. Misschien worden grappen sterker als de dag vordert.

 

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

De buitenkant van het bakstenen sportgebouw is trots op de grote ramen en een bord met het UDIROS-logo en 1949. Mensen slenteren over het geplaveide gebied bij een lantaarnpaal, terwijl het groene dak erboven charme toevoegt. In de verte piept een grasveld tevoorschijn, dat de levendige geest van UDIROS belichaamt.

UDIROS

Als je steeds allerlei sportparken bezoekt, moet je wel iets met sport hebben. Daarom voelen wij ons ook snel thuis in Nieuwehorne, thuishaven van omnivereniging Us Doarp Is Ryk Oan Sport, oftewel UDIROS. Al is het wel heel confronterend als een jochie van twee turven hoog zich in het voorbijgaan richting het voetbalveld omdraait en hard ‘hé, jullie zijn vreemden’ naar ons roept. We kunnen erom lachen. En gelijk heeft-ie, want het is ons eerste bezoek aan Nieuwehorne. Bij aankomst op het uit 2013 opgeleverde sportcomplex valt ons oog als eerste op de grote survivalbaan op de accommodatie. Tegen nadrukkelijk advies in, proberen we ‘m even uit. Scheelt weer een warming-up op zaterdag.

SV Yde de Punt

Als we het dorp binnenrijden, passeert een paard met wagen ons in tegenovergestelde richting. Het lijkt een voorbode, want in Yde lijkt de tijd een beetje stil te hebben gestaan. Diezelfde conclusie trekken we weer als we het plaatselijke sportcomplexje van Yde de Punt met een bezoek vereren.

VV Boerakker

Jarenlang vertoefde Voetbalvereniging Boerakker in de onderste regionen van het amateurvoetbal. Rond de eeuwwisseling was de zevende klasse het podium waarop de club wekelijks acteerde, later de zesde klasse. Eén ding bleef hetzelfde: Sportpark Oomkegast als vertrouwde onderkomen van de geel-zwarte formatie.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal