SV Onderdendam

Als de gevoelstemperatuur rond het vriespunt ligt en er toch gevoetbald moet worden, sta je gevoelsmatig al snel met 1-0 achter als je naar SV Onderdendam afreist. Kleinere accommodaties dan Sportpark Harry Visser zijn er bijna niet in de provincie Groningen, parkeren naast het clubgebouw lukt alleen als het niet al te druk is. En met een beetje pech staat je auto door andere auto’s ingesloten. Wel een extra reden om langer te blijven hangen na afloop, dat dan weer wel.

Het is nog niet eens zo heel lang geleden dat de toekomst van SVO aan een zijden draadje hing. Met een spelend elftal, waarvan lang niet iedereen er elke zaterdag kon zijn, kon de vraag hardop gesteld worden of er in de jaren die volgden nog wel een ploeg in de kenmerkende groen-oranje tenues in de regio te zien zou zijn. Het antwoord was ja. Want zo gaat dat in dorpen waar de liefde voor het verenigingsleven in combinatie met de belangrijkste bijzaak ter wereld ter discussie komt: ‘De stekker eruit trekken? Ben jij gek!’

Sterker nog, SV Onderdendam bloeit als nooit tevoren met twee seniorenteams in de reserveklasse, waarvan eentje afgelopen seizoen zelfs kampioen werd. SVO heeft niet veel, maar maakt overal het beste van. Zo is de voormalige bestuurskamer in de kantine inmiddels een soort skybox geworden. ‘Dat wedstrijdformulier kun je ook wel aan de bar invullen ja’, luidde de motivatie. Logisch, zou wijlen Johan Cruijff hebben gezegd. En mocht je nou zelf eens op bezoek gaan bij SV Onderdendam, hou dan met één ding rekening: parkeer je auto nooit op de parkeerplek van de voorzitter. Want die is gereserveerd.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Oldambtster Boys

‘Het is elk jaar weer passen en meten om te kijken wat we in de wei kunnen brengen’, lezen we op de website van Oldambtster Boys, een trotse zondag-vijfdeklasser uit Nieuw-Scheemda. Het dorpje telt zo’n 300 zielen en dan kan iedereen met een beetje boerenverstand wel raden dat het niet gek is dat het elk seizoen een opgave is om allerlei elftallen op de been te krijgen. Maar dat gaat ze daar vrij aardig af. Een uiterst legitieme reden om Sportpark Oldambt met een bezoek te vereren.

sv Ens

Een oase van rust treedt ons tegemoet als we Ens binnenrijden. Het dorpje, dat is opgebouwd uit het voormalige eiland Schokland, lijkt bezig aan een heuse siësta als wij onze weg naar De Seidelhorst zoeken. En dan mag er op straat niemand te bekennen zijn, als wij probleemloos maar een rondje over het onderkomen van de plaatselijke voetbaltrots kunnen maken. En dat kan gelukkig. Het hek staat wagenwijd open en dat geeft ons de gelegenheid om te kijken waar Sv Ens haar thuisduels speelt.
Doorkijkje door markante dug-out naar een doel bij vv Eastermar

VV Eastermar

Waar we in onze vele bezoeken toch meer en meer kunstgrasvelden tegenkomen, is daar in Eastermar niets van te zien. Al snel nadat we het hek met VVE-letters zijn gepasseerd zien we overal natuurgras. En dan heb je bij ons al een streepje voor. De club, ontstaan vanuit een paar fanatieke jongens die na schooltijd graag een balletje trapten, kent haar officiële oprichting in 1969. Een relatief jonge club dus, op een sportpark dat in de loop der jaren een metamorfose heeft ondergaan. Een succesvolle sponsorloop maakte de kantine met bestuurskamer mogelijk en door de groei van de tennisclub veranderde ook de locatie van de speelvelden enkele keren.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal