SV Onderdendam

Als de gevoelstemperatuur rond het vriespunt ligt en er toch gevoetbald moet worden, sta je gevoelsmatig al snel met 1-0 achter als je naar SV Onderdendam afreist. Kleinere accommodaties dan Sportpark Harry Visser zijn er bijna niet in de provincie Groningen, parkeren naast het clubgebouw lukt alleen als het niet al te druk is. En met een beetje pech staat je auto door andere auto’s ingesloten. Wel een extra reden om langer te blijven hangen na afloop, dat dan weer wel.

Het is nog niet eens zo heel lang geleden dat de toekomst van SVO aan een zijden draadje hing. Met een spelend elftal, waarvan lang niet iedereen er elke zaterdag kon zijn, kon de vraag hardop gesteld worden of er in de jaren die volgden nog wel een ploeg in de kenmerkende groen-oranje tenues in de regio te zien zou zijn. Het antwoord was ja. Want zo gaat dat in dorpen waar de liefde voor het verenigingsleven in combinatie met de belangrijkste bijzaak ter wereld ter discussie komt: ‘De stekker eruit trekken? Ben jij gek!’

Sterker nog, SV Onderdendam bloeit als nooit tevoren met twee seniorenteams in de reserveklasse, waarvan eentje afgelopen seizoen zelfs kampioen werd. SVO heeft niet veel, maar maakt overal het beste van. Zo is de voormalige bestuurskamer in de kantine inmiddels een soort skybox geworden. ‘Dat wedstrijdformulier kun je ook wel aan de bar invullen ja’, luidde de motivatie. Logisch, zou wijlen Johan Cruijff hebben gezegd. En mocht je nou zelf eens op bezoek gaan bij SV Onderdendam, hou dan met één ding rekening: parkeer je auto nooit op de parkeerplek van de voorzitter. Want die is gereserveerd.

 

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tribune vv Hardegarijp

vv Hardegarijp

Bij onze sportparkvisites zijn we doorgaans snel tevreden. Om te beginnen met een geopend hek, want sfeerproeven doen we bij voorkeur niet aan de buitenkant van het hek. En aan de Jintewarren in Hardegarijp hebben we geluk. Want als we de parkeerplaats van sportpark De Warren opdraaien, zien we al iemand op het hoofdveld rondtuffen op iets wat moet doorgaan voor een kunstgrasonderhoudsmachine. Wat het wel precies is willen we bewust niet weten. Niet dat we allergisch zijn voor kunstgras; een hoofdveld van natuurgras is gewoon altijd +1. Maar goed, we kunnen doorlopen, daar ging het om.

vv Siddeburen

Natuurlijk staat ook Sportpark Ewensborg op ons lijstje, al was het maar vanwege de historie. Ooit stonden er in Siddeburen twee borgen, waarvan het steenhuis van de familie Ewens er eentje was. Zie je weinig meer van, maar met de sportparknaam is een stukje Siddeboerster historie bewaard gebleven. Op wedstrijddagen tellen we dan ook met liefde €2,50 voor een programmaboekje neer, maar op een verlaten vrijdagmiddag kun je gewoon doorlopen. Of nou ja, verlaten, alleen als je de onvermoeibare robotmaaier niet meerekent. Terwijl wij ons rondje doen, levert die de nodige arbeid om de grasmat strak te krijgen voor het voetbalweekend dat nadert.

vv Westerlee

In vroegere tijden, op de grens van klei en veen, tussen het dorpsschooltje en arbeidershuisjes, lag het land van de kuipmakerij. Hier werden zware tonnen gemaakt door noeste arbeiders. En op dit ‘Koeperlaand’ wordt tegenwoordig elke zaterdag tegen een bal getrapt bij vv Westerlee. Sinds 1962 gebeurt dat al in de onmiskenbare oranje clubkleuren, al wilde het broekje in de voorbije decennia de ene keer nog weleens wit zijn en de andere keer zwart. Sinds 2003 is het definitief wit. En maar goed ook, want in het Oldambt houdt men van duidelijkheid.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal