Tussen de herfstbladeren door, banen we ons een weg over het onderkomen. Eentje dat in de smaak valt vanwege drie redenen: de velden liggen er uitstekend bij, het sportcomplex heeft een tamelijk unieke backdrop met de 303 meter hoge televisietoren – een van de hoogste constructies van Nederland – maar onze handen gaan vooral op elkaar voor de tribune. Eentje met een dak dat schuin omhoog loopt én in de clubkleuren gehuld is. In het inpandige omroephokje verraadt een achtergebleven CD van volkszanger Jannes welke muziek er op wedstrijddagen uit de speakers galmt.
Terwijl wij verder lopen, trekt de mist steeds verder weg en geeft het sportpark meer prijs. Als we langs de kantine richting de uitgang lopen, turen we nog even naar binnen en zien teamfoto’s uit een grijs verleden de wand sieren. Een snelle blik op de telefoon moet ons leren of we wat kunnen terugvinden over de clubhistorie en daarbij stuiten we ineens op het feitje dat ten noorden van de eilandengroep Malediven in de Indische oceaan ook altijd een eilandje heeft bestaan dat Hoogersmilde heette. Misschien moeten we daar ook maar even langs.
