VCR

Altijd mooi dat wanneer je in een dorpje komt, iedereen je enthousiast zwaaiend begroet, terwijl je nog nooit eerder in het betreffende dorpje bent geweest. Jawel, onze eerste ontmoeting met Rinsumageest zat boordevol liefde. En dan zijn we nog niet eens op De Vonder geweest, waar VCR Rinsumageest haar thuiswedstrijden speelt. Wij vonden het hoog tijd om er eens een kijkje te nemen.

Als we op de parkeerplaats uitstappen, valt het relatief nieuwe dorpshuis De Beijer ons meteen op. In hetzelfde gebouw kleden de teams van VCR en hun tegenstanders zich wekelijks om, maar echt cult ademt het niet. Nou zijn wij ook niet helemaal objectief, aangezien we het liefst zelfgetimmerde schuurtjes zien die aan alle kanten lekken, maar ditmaal strijken we over ons amateurvoetbalhart. Het dorpshuis werd in 2007 compleet verwoest door brand. Dus is dit nieuwe gebouw volstrekt logisch.

Bovendien worden wij steeds blijer naarmate we de accommodatie van VCR verkennen. Een tribune is een pluspunt, en dan heeft-ie ook nog zicht op een alleraardigst woonwijkje. In onze rug torent de Alexanderkerk hoog boven de bomen uit. Zou iemand in de toren misschien hebben gezien van wie de damesfiets is die plompverloren tegen een boom op het bijveld staat geleund? Het sleuteltje zit er nota bene nog in. ‘Een ritje maken?’, doemt heel even in ons op. Nee, we laten het bij plaatjes schieten. Zoals overal. En wij redeneren net zoals iedere tegenstander van VCR: we willen geen gedonder op De Vonder.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

vv Dronrijp

‘Wacht eens even, als Dronrijp hier voetbalt, waar gaan we dan straks naartoe?’ We lopen op sportpark Schatzenburg in Menaldum als we in één oogopslag zien dat Foarút én Dronrijp hier de dienst uitmaken. En dat terwijl we ook nog een bezoekje aan Sportpark Welderingsstrjitte (De Ring) in Dronrijp hebben staan, zien we op onze kaart. Met vraagtekens alom zetten we een half uur later alsnog koers naar Dronrijp. ‘Zou het een verlaten sportpark zijn?’, vragen we ons af als we De Ryp binnenrijden. Op die vraag volgt een snel antwoord.

vv THEO

Dwars door 't Haantje loopt maar één straat. En laat die nou toevallig ook 't Haantje heten. Heel veel dorpser wordt een dorp niet. Maar de teneur van kleine dorpjes is tegelijkertijd dat sportverenigingen alleen met kunst-en-vliegwerk in de benen kunnen worden gehouden. Dat gold ook voor 't Haantje, waar vlak na de Tweede Wereldoorlog THEO werd opgericht: 't Haantje en omstreken. Maar in 2012 ging de club ter ziele, omdat de dorpsclub niet meer overeind te houden viel. Een oproep in Dagblad van het Noorden mocht niet meer baten. Er waren slechts zes spelers overgebleven bij de club die sinds 2008 in de reserveklasse van de KNVB uitkwam en daar moest minimaal een dozijn bij. Daar gaf niemand gehoor aan en dat betekende het einde van THEO.
Dugouts op het hoofdveld van FC Wachtum

FC Wachtum

‘Als jullie toch die kant op gaan, Wachtum dan niet vergeten hè!’ Het blijkt soms wel weer hoe belangrijk de meedenkende achterban is. Zodra we op social media aangeven dat we koers zetten naar Zuidoost-Drenthe, volgt deze reactie. Een belangrijke, want net als Sinterklaas geen huizen stilletjes voorbij rijdt, slaan wij geen enkel voetbalveld over. En daar hoort ook FC Wachtum bij. Geen club die onder de vlag van de KNVB opereert, want dat gebeurt onder de naam VV Dalen. Het vijfde elftal van de Dalenaren vormen sinds jaar en dag FC Wachtum.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal