VCR

Altijd mooi dat wanneer je in een dorpje komt, iedereen je enthousiast zwaaiend begroet, terwijl je nog nooit eerder in het betreffende dorpje bent geweest. Jawel, onze eerste ontmoeting met Rinsumageest zat boordevol liefde. En dan zijn we nog niet eens op De Vonder geweest, waar VCR Rinsumageest haar thuiswedstrijden speelt. Wij vonden het hoog tijd om er eens een kijkje te nemen.
Als we op de parkeerplaats uitstappen, valt het relatief nieuwe dorpshuis De Beijer ons meteen op. In hetzelfde gebouw kleden de teams van VCR en hun tegenstanders zich wekelijks om, maar echt cult ademt het niet. Nou zijn wij ook niet helemaal objectief, aangezien we het liefst zelfgetimmerde schuurtjes zien die aan alle kanten lekken, maar ditmaal strijken we over ons amateurvoetbalhart. Het dorpshuis werd in 2007 compleet verwoest door brand. Dus is dit nieuwe gebouw volstrekt logisch.
Bovendien worden wij steeds blijer naarmate we de accommodatie van VCR verkennen. Een tribune is een pluspunt, en dan heeft-ie ook nog zicht op een alleraardigst woonwijkje. In onze rug torent de Alexanderkerk hoog boven de bomen uit. Zou iemand in de toren misschien hebben gezien van wie de damesfiets is die plompverloren tegen een boom op het bijveld staat geleund? Het sleuteltje zit er nota bene nog in. ‘Een ritje maken?’, doemt heel even in ons op. Nee, we laten het bij plaatjes schieten. Zoals overal. En wij redeneren net zoals iedere tegenstander van VCR: we willen geen gedonder op De Vonder.

vv Zuidhorn

Je herkent de situaties vast wel van filmpremières of bij grote hotels: een grote auto komt eraan rijden, zet gasten

vv Zevenhuizen

Met uiterste precisie wandelt een vrijwilliger langs de lijn met voor z’n neus een kalkmachine. Ook op d’Olle Streek in

vv Opende

‘Als de lijnen scheef zijn, mogen ze mij erop aankijken’, klinkt het lachend. Het is de vuurdoop van vrijwilliger Klaas

vv Niekerk

Als je een stad of dorp alleen bezoekt om er jaarlijks een balletje tegen de plaatselijke voetbalvereniging te trappen, is

Groen Geel

Het moet ergens in de jaren 90 zijn geweest dat Groen Geel haar onderkomen in het Groninger stadspark moest verlaten

Verhalen

De bijzondere reis van voetballer en dream coach Pierre Semudenge

Hij moest het door oorlog verscheurde Rwanda al voor zijn eerste verjaardag ontvluchten. Pierre Semudenge-Mujene (26) draagt een flink verhaal met zich mee. In Nederland aangekomen bracht de bal hem de therapie die hij nodig had. Via de jeugdopleiding van FC Groningen belandde hij in een voetbalavontuur, dat voor hem nog lang niet is afgelopen. Ondertussen probeert hij zijn levens- en voetbalervaringen als dream coach over te brengen op jeugdspelers.

Trainerspad van Simon Cageling (24) vormt zich buiten zijn comfortzone

Hij is nog maar 24 jaar en sinds dit seizoen hoofdtrainer van Velocitas 1897. Simon Cageling weet dat zijn stap van jeugdtrainer naar hoofdtrainer met de nodige verbazing is ontvangen bij de noordelijke amateurvoetbalvolger. Maar Cageling had er zijn redenen voor. Een verhaal over de trainerscarrière en keuzes van de jonge trainer, die toch al een bak ervaring heeft. ‘Met vrijwel elke trainer die ik had, heb ik wel een aanvaring gehad omdat ik het anders zag.’

Vacatures

In deze tijd kom je ze regelmatig tegen. Op social media, op amateurvoetbalgerelateerde websites of in de plaatselijke kranten en nieuwssites: vacatures van voetbalverenigingen, waarin mensen in verschillende functies worden gezocht. Zo zoeken voetbalverenigingen bijvoorbeeld  materiaalmannen, assistent-scheidsrechters en natuurlijk trainers.

Joram Wijnstra clubheld in Indonesië: ‘Soms grenst de zijlijn aan de jungle’

In het derde jaar van zijn bachelor Spatial, Planning & Design vertrok Joram Wijnstra voor zijn studie een half jaar naar het Indonesische Yogyakarta. Hij schreef zich uit bij zijn cluppie VV Noordwolde en zocht een club aan de andere kant van de wereld. Dat werd een avontuur om nooit te vergeten. ‘Als je sprint met de bal aan je voet, zie je de kippen voor je alle kanten opstuiven.’

Column: Voetbalbijnamen

Als iets bij voetbalteams hoort, zijn het wel bijnamen voor spelers. De inspiratie voor deze column kwam toen we het selectieteam van een collega bekeken op de website Voetbalnoord.nl en ontdekten dat de bijnaam van de collega in kwestie Bloembak is. En zo’n bijnaam intrigeert mij.