Als we op de parkeerplaats uitstappen, valt het relatief nieuwe dorpshuis De Beijer ons meteen op. In hetzelfde gebouw kleden de teams van VCR en hun tegenstanders zich wekelijks om, maar echt cult ademt het niet. Nou zijn wij ook niet helemaal objectief, aangezien we het liefst zelfgetimmerde schuurtjes zien die aan alle kanten lekken, maar ditmaal strijken we over ons amateurvoetbalhart. Het dorpshuis werd in 2007 compleet verwoest door brand. Dus is dit nieuwe gebouw volstrekt logisch.
Bovendien worden wij steeds blijer naarmate we de accommodatie van VCR verkennen. Een tribune is een pluspunt, en dan heeft-ie ook nog zicht op een alleraardigst woonwijkje. In onze rug torent de Alexanderkerk hoog boven de bomen uit. Zou iemand in de toren misschien hebben gezien van wie de damesfiets is die plompverloren tegen een boom op het bijveld staat geleund? Het sleuteltje zit er nota bene nog in. ‘Een ritje maken?’, doemt heel even in ons op. Nee, we laten het bij plaatjes schieten. Zoals overal. En wij redeneren net zoals iedere tegenstander van VCR: we willen geen gedonder op De Vonder.
