RKO

‘Nog even geduld, de nieuwe accommodatie wordt in 2020 onthuld’, prijkt er in grote letters op het kleedgebouw van sportpark De Treffer. We kijken elkaar direct aan en een brede grijns volgt. ‘We hadden hier dus op geen beter moment kunnen komen’, klinkt het. Want hoe mooi en gewenst een fonkelnieuw sportpark ook is, de net niet helemaal perfecte accommodaties doen juist ons hart sneller kloppen. Dat we juist nu bij RKO op bezoek komen valt dan ook onder de noemer klein geluk.
We zijn aanbeland in Rutten, een bescheiden dorpje in het noordwesten van de Noordoostpolder. In 1953 streken de eerste bewoners neer in Rutten, vier jaar later werd Rutten Komt Op (RKO) opgericht. En toevallig of niet: sportpark De Treffer ziet er precies uit zoals ook de betekenis van de dorpsnaam luidt. Rutten is namelijk afgeleid van het in de veertiende eeuw verdronken dorp Ruthne, dat indertijd net iets boven Urk in zee lag. De naam van dat dorp zou komen van het Germaanse woord ‘ruhitha’, wat ook wel struikgewas betekent. En laat sportpark De Treffer nou ook door groen omgeven zijn. Toeval bestaat niet.
Van de eenvoudige maar stijlvolle entree worden we al blij, van het fijne doorkijkje naar de naastgelegen polder worden we blijer en van het bankje onder het scorebord wordt we het meest blij. We geven de gemeente Noordoostpolder met het oog op de renovatie van volgend jaar dan ook een klein advies mee: laat het autenthieke karakter van De Treffer een beetje overeind por favor.

vv Zuidhorn

Je herkent de situaties vast wel van filmpremières of bij grote hotels: een grote auto komt eraan rijden, zet gasten

vv Zevenhuizen

Met uiterste precisie wandelt een vrijwilliger langs de lijn met voor z’n neus een kalkmachine. Ook op d’Olle Streek in

vv Opende

‘Als de lijnen scheef zijn, mogen ze mij erop aankijken’, klinkt het lachend. Het is de vuurdoop van vrijwilliger Klaas

vv Niekerk

Als je een stad of dorp alleen bezoekt om er jaarlijks een balletje tegen de plaatselijke voetbalvereniging te trappen, is

Groen Geel

Het moet ergens in de jaren 90 zijn geweest dat Groen Geel haar onderkomen in het Groninger stadspark moest verlaten

Verhalen

De bijzondere reis van voetballer en dream coach Pierre Semudenge

Hij moest het door oorlog verscheurde Rwanda al voor zijn eerste verjaardag ontvluchten. Pierre Semudenge-Mujene (26) draagt een flink verhaal met zich mee. In Nederland aangekomen bracht de bal hem de therapie die hij nodig had. Via de jeugdopleiding van FC Groningen belandde hij in een voetbalavontuur, dat voor hem nog lang niet is afgelopen. Ondertussen probeert hij zijn levens- en voetbalervaringen als dream coach over te brengen op jeugdspelers.

Trainerspad van Simon Cageling (24) vormt zich buiten zijn comfortzone

Hij is nog maar 24 jaar en sinds dit seizoen hoofdtrainer van Velocitas 1897. Simon Cageling weet dat zijn stap van jeugdtrainer naar hoofdtrainer met de nodige verbazing is ontvangen bij de noordelijke amateurvoetbalvolger. Maar Cageling had er zijn redenen voor. Een verhaal over de trainerscarrière en keuzes van de jonge trainer, die toch al een bak ervaring heeft. ‘Met vrijwel elke trainer die ik had, heb ik wel een aanvaring gehad omdat ik het anders zag.’

Vacatures

In deze tijd kom je ze regelmatig tegen. Op social media, op amateurvoetbalgerelateerde websites of in de plaatselijke kranten en nieuwssites: vacatures van voetbalverenigingen, waarin mensen in verschillende functies worden gezocht. Zo zoeken voetbalverenigingen bijvoorbeeld  materiaalmannen, assistent-scheidsrechters en natuurlijk trainers.

Joram Wijnstra clubheld in Indonesië: ‘Soms grenst de zijlijn aan de jungle’

In het derde jaar van zijn bachelor Spatial, Planning & Design vertrok Joram Wijnstra voor zijn studie een half jaar naar het Indonesische Yogyakarta. Hij schreef zich uit bij zijn cluppie VV Noordwolde en zocht een club aan de andere kant van de wereld. Dat werd een avontuur om nooit te vergeten. ‘Als je sprint met de bal aan je voet, zie je de kippen voor je alle kanten opstuiven.’

Column: Voetbalbijnamen

Als iets bij voetbalteams hoort, zijn het wel bijnamen voor spelers. De inspiratie voor deze column kwam toen we het selectieteam van een collega bekeken op de website Voetbalnoord.nl en ontdekten dat de bijnaam van de collega in kwestie Bloembak is. En zo’n bijnaam intrigeert mij.