En daar krijgen we meteen bij de entree al een portie FootballCulture van jewelste voorgeschoteld. Het enige vervoersmiddel dat in de buurt van het clubgebouw te bekennen is, is een 45 kilometer-autootje dat de ambitie heeft om later een Ferrari te worden, zo is te lezen op de achterruit. Maar ook de rest van De Akkers kan ons bekoren. Het talud aan de oostkant van het sportpark scheiden de velden van een gloednieuwe woonwijk, terwijl aan de andere kant het verkeer op de Oosterringweg langs raast. Op De Akkers zelf springen de robuuste dug-outs op veld 2 in het oog, net als het feit dat het sportpark kunstgrasloos is. Kortom, pluspuntjes!
En terwijl we onze ronde doen, wordt net een grote feesttent naast de kantine opgebouwd. Even vrezen de opbouwers dat wij een inspectiedienst zijn, maar die gedachte kunnen we snel afschieten. En als we even doorvragen, blijkt dat ook dit sportcomplex gewoon blijft bestaan na de fusie met SC Creil. Of we nu helemaal voor niets naar Bant zijn gereden? Welnee. Want ook van De Akkers hadden we niets willen missen.
