sc Espel

Je kent het vast wel: soms komt er een tegenstander op bezoek waar je het gewoon niet zo op hebt. Waar je stiekem al voetbalruzie mee hebt voordat er nog tegen een bal is getrapt. We zijn erg benieuwd hoe ze daar bij SC Espel mee omgaan. Je vraagt je misschien af waarom, maar de dug-outs van de thuisploeg en die voor de bezoekers op het hoofdveld op sportpark De Bosrand staan zó dicht bij elkaar, dat je tijdens wedstrijden bijna bij elkaar op schoot zit. Laten we maar voorzichtig de conclusie trekken dat Espel met elke tegenstander goed kan opschieten. Het zijn deze details die onze sportparkbezoekjes zo verrijken.

Als we vanaf de dug-out in de verte kijken, blijken we niet de enige bezoekers van het sportpark te zijn. In het fonkelnieuwe clubgebouw was blijkbaar ook een terreinmeester aanwezig. Nu houden wij er nogal van om iedere koning van de kalklijn op de gevoelige plaat vast te leggen en we zetten een ferme looppas in om hem aan te kunnen spreken. Maar hij ziet ons niet en zodra hij uit het zicht is, vinden we ‘m werkelijk nergens meer terug. Hij doet ons dan ook sterk denken aan B100 (u weet wel, die van Bassie en Adriaan) in zijn beste dagen.

Laten we maar voorzichtig de conclusie trekken dat Espel met elke tegenstander goed kan opschieten.

Wanneer we de historie van SC Espel doorspitten, komen we erachter dat voormalig profvoetballer Pieter Bijl z’n eerste stappen op De Bosrand zette. Ook speelde voetballend Espel aanvankelijk in een zwart-wit tenue, maar werd later gekozen voor blauw-wit, omdat er al diverse clubs waren die in zwart-wit speelden. Het tekent het unieke karakter dat SC Espel wil uitdragen. En wie een bezoek brengt aan De Bosrand, zal volledig beamen dat ze dat enorm goed gelukt is. Een echte dorpsclub met een verbindende factor.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

vv Blija

Onderweg van Burdaard naar Blije lijkt het wel alsof we plotseling in een potje real life Mario Kart zijn terechtgekomen. Bij Jislum en Ginnum hebben tractoren de nodige klei op de weg achtergelaten, zodat het een heuse survivaltocht wordt om de Farrewei te bereiken. Maar onze chauffeur heeft voor hetere vuren gestaan. Sportpark Blija van VV Blija wordt foutloos bereikt, al ging het voor één van ons later alsnog mis. Daarover zo meer.

vv EEC

Verkeer dat over de N34 raast én over een voetbalhart beschikt, kijkt tussen Odoorn en Borger altijd even opzij. Ingeklemd tussen de dorpsrand van Ees en een akker ligt namelijk Sportpark De Dillen. Alhoewel, sportpark is misschien een groot woord. Het onderkomen van de Ees Eesergroen Combinatie (EEC) is niet meer dan een hoofdveld met een trainingsveld, maar het zal door de ligging bij voetbalromantici meteen in de smaak vallen. Knus is het juiste woord, blijkt nadat we een kijkje hebben genomen. En dat rondje is zo gemaakt.

sv Ens

Een oase van rust treedt ons tegemoet als we Ens binnenrijden. Het dorpje, dat is opgebouwd uit het voormalige eiland Schokland, lijkt bezig aan een heuse siësta als wij onze weg naar De Seidelhorst zoeken. En dan mag er op straat niemand te bekennen zijn, als wij probleemloos maar een rondje over het onderkomen van de plaatselijke voetbaltrots kunnen maken. En dat kan gelukkig. Het hek staat wagenwijd open en dat geeft ons de gelegenheid om te kijken waar Sv Ens haar thuisduels speelt.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal