sv Urk

Soms is een plattegrond heel fijn. Praktisch ook, dat vooral. Want zodra wij De Vormt betreden, lijkt het wel alsof we op een soort vakantiepark zijn aanbeland. Zo zien wij dat Sportvereniging Urk gebruik maakt van veertien velden. Veer-tien! ‘Hoe gaan we dit in hemelsnaam enigszins snel portretteren en toch alle krenten in de pap te pakken krijgen?’, vragen we ons af. We besluiten ons vooral rond het hoofdveld met de fraaie tribune op te houden, maar een gesloten toegangshek bezorgt ons alweer het nodige angstzweet. Enkele gymmende scholieren bieden uitkomst: ‘Je kunt eromheen lopen, dan kun je het veld op.’

Eerlijk is eerlijk, zo’n enorm sportcomplex verwacht je bij lange na niet als je nog nooit eerder op De Vormt bent geweest en rustig in je autootje langs de weilanden op de – hoe kan het ook anders – Vormtweg kachelt, op weg naar wat komen gaat. De ambitieuze Hoofdklasser streeft het hoogste na, maar is stellig: alleen met jongens uit ons eigen dorp, dat zo’n 20.000 inwoners kent. En dat is een prachtige voetbalgedachte als je weet dat er in de Hoofdklasse over het algemeen regelmatig met envelopjes met inhoud onder tafels geschoven wordt om een zo goed mogelijk team te kunnen samenstellen.

Urk, waar mannen met hun visserijsieraden tussen de krijtlijnen verschijnen. Urk, waar een gerookt visje deel uitmaakt van de derde helft. Urk, waar de plaatselijke jeugd ook in hun vrije tijd in een shirt van de eigen voetbalclub loopt. Het karakter van dit vissersdorp is overduidelijk óók het kloppende hart van SV Urk, waar de tomeloze inzet van vrijwilligers er mede voor heeft gezorgd dat de club staat waar het nu staat. Als de stap naar het betaalde voetbal ooit nog eens gezet kan worden, juichen wij het toe. Al was het maar omdat ons land op dat niveau wel een markant voetbalraspaardje als SV Urk kan gebruiken.

Als de stap naar het betaalde voetbal ooit nog eens gezet kan worden, juichen wij het toe.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

VV Boerakker

Jarenlang vertoefde Voetbalvereniging Boerakker in de onderste regionen van het amateurvoetbal. Rond de eeuwwisseling was de zevende klasse het podium waarop de club wekelijks acteerde, later de zesde klasse. Eén ding bleef hetzelfde: Sportpark Oomkegast als vertrouwde onderkomen van de geel-zwarte formatie.

SV Yde de Punt

Als we het dorp binnenrijden, passeert een paard met wagen ons in tegenovergestelde richting. Het lijkt een voorbode, want in Yde lijkt de tijd een beetje stil te hebben gestaan. Diezelfde conclusie trekken we weer als we het plaatselijke sportcomplexje van Yde de Punt met een bezoek vereren.

VV Zwaagwesteinde

Als we ergens op de N356 rijden, komt er via Instagram een verzoek binnen op één van onze telefoons. ‘Jullie gaan toch ook even langs Zwaagwesteinde?’, luidt de vraag. Het antwoord volgt gauw: ‘Maar natuurlijk!’ Net als Sinterklaas, die op 5 december geen enkele schoorsteen vergeet, rijden wij ook geen enkel sportpark stilletjes voorbij. Toch moeten we wel even slikken als we sportcomplex De Wieken van VV Zwaagwesteinde bereiken. Een gloednieuw clubgebouw is het eerste dat in ons zicht springt. ‘Een hele fraaie, dat dan weer wel’, merkt één van ons op. Een goedkeurend knikje van de rest volgt.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2022 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2022 | Over de Bal