sv Urk

Tribune SV Urk op sportpark de Meent
Soms is een plattegrond heel fijn. Praktisch ook, dat vooral. Want zodra wij sv Urk op De Vormt betreden, lijkt het wel alsof we op een soort vakantiepark zijn aanbeland. Zo zien wij dat Sportvereniging Urk gebruik maakt van veertien velden. Veer-tien! ‘Hoe gaan we dit in hemelsnaam enigszins snel portretteren en toch alle krenten in de pap te pakken krijgen?’, vragen we ons af. We besluiten ons vooral rond het hoofdveld met de fraaie tribune op te houden, maar een gesloten toegangshek bezorgt ons alweer het nodige angstzweet. Enkele gymmende scholieren bieden uitkomst: ‘Je kunt eromheen lopen, dan kun je het veld op.’

Eerlijk is eerlijk, zo’n enorm sportcomplex verwacht je bij lange na niet als je nog nooit eerder op De Vormt bent geweest en rustig in je autootje langs de weilanden op de – hoe kan het ook anders – Vormtweg kachelt, op weg naar wat komen gaat. De ambitieuze Hoofdklasser streeft het hoogste na, maar is stellig: alleen met jongens uit ons eigen dorp, dat zo’n 20.000 inwoners kent. En dat is een prachtige voetbalgedachte als je weet dat er in de Hoofdklasse over het algemeen regelmatig met envelopjes met inhoud onder tafels geschoven wordt om een zo goed mogelijk team te kunnen samenstellen.

Urk, waar mannen met hun visserijsieraden tussen de krijtlijnen verschijnen. Urk, waar een gerookt visje deel uitmaakt van de derde helft. Urk, waar de plaatselijke jeugd ook in hun vrije tijd in een shirt van de eigen voetbalclub loopt. Het karakter van dit vissersdorp is overduidelijk óók het kloppende hart van SV Urk, waar de tomeloze inzet van vrijwilligers er mede voor heeft gezorgd dat de club staat waar het nu staat. Als de stap naar het betaalde voetbal ooit nog eens gezet kan worden, juichen wij het toe. Al was het maar omdat ons land op dat niveau wel een markant voetbalraspaardje als SV Urk kan gebruiken.

Als de stap naar het betaalde voetbal ooit nog eens gezet kan worden, juichen wij het toe.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Veendam 1894

De lichtmasten lachen ons van een afstandje al toe. En eenmaal dichterbij wordt het gevoel alleen maar sterker. Want wie de Langeleegte bezoekt, dwaalt automatisch af. Naar tijden van weleer, zoals de promoties van SC Veendam naar de Eredivisie in 1986 en 1988. Of hoe spelers van de tegenstander steevast met tegenzin he-le-maal naar Oost-Groningen moesten rijden. Het chagrijn was er soms al voordat er tegen een bal getrapt was. En juist dan klapte de thuisploeg er vol op.

sv Tynaarlo

Als we in Drenthe op de N386 tussen Vries en Zuidlaren kachelen, doemen er in Tynaarlo ineens vraagtekens op. ‘Zeg, moeten we hier ook niet even stoppen?’ Warempel, inderdaad. In het naslagwerk voor onze sportparkentour, de voetbal-Bosatlas, valt S.V.Tynaarlo nét op een andere bladzijde. Zal je altijd zien. Maar gelukkig kom je met een beetje boerenverstand ook een heel eind. En dus parkeren we onze bolide aan de Zuidlaarderweg in het dorp

vv Tollebeek

Ingeklemd tussen flamboyante straatnamen als Visarend, Koningsschut, Kampplaats en Wildzang wordt er wekelijks fanatiek tegen een bal getrapt. Jawel, we zijn aanbeland in Tollebeek. Het 2500 zielen tellende dorpje was in 1957 de laatste woonplaats die gesticht werd in de Noordoostpolder, nadat deze vijftien jaar daarvoor was drooggelegd. Toen een aantal wijze mannen besloot dat ook een voetbalclub in het dorp niet achter mocht blijven, was vijf jaar later VV Tollebeek een feit. En daar zijn we nog steeds erg content mee.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal