SVM

SVM uit het Limburgse Munstergeleen was er in 1928 als de kippen bij om haar clubnaam bij de KNVB te laten vastleggen. Het is de reden waarom datzelfde verzoek vanuit Marknesse aan het eind van de Tweede Wereldoorlog geen voet aan de grond kreeg bij de voetbalbond. ‘Twee dezelfde clubnamen kunnen niet’, kreeg oprichter Lokken te horen. Een ramp was het niet, want SV Marknesse - gewoon SVM in de volksmond - was eigenlijk net zo eenvoudig. En zo hadden de Marknessenaren in 1945 een voetbalclub.

De club had aanvankelijk geen vaste plaats in het dorp, maar toen er langs de Boslaan een accommodatieplek vrij kwam, werd die mogelijkheid met beide handen aangegrepen. Als wij sportcomplex De Punt met een bezoekje vereren, blijken we de enige stervelingen te zijn. Het hek naar het hoofdveld blijkt los te zitten en dat laten we ons geen twee keer vertellen. Hoewel er kunstgras is neergelegd, maakt de ruime omloop veel goed. Waar je ook staat, toeschouwers lijken overal even goed zicht op het speelveld te hebben. En wij kunnen inmiddels uit ervaring zeggen: da’s niet overal zo.

De drie bijvelden van natuurgras vallen nóg meer in de smaak. Vooral vanuit de lucht moet het een geweldig beeld geven, want ze zijn in een driehoek tegen elkaar aangelegd en ook dat zie je niet vaak. De hindernisbaan voor kinderen langs één van de velden, mag bij ons op een extra plusje rekenen. Maar de sportvereniging uit Marknesse beschikt óók over onder meer een gymnastiekvereniging, dus de link is al gauw gelegd. Als één van de Over de Bal-leden zich op de hindernisbaan begeeft, is één conclusie alvast gerechtvaardigd: ‘We kunnen het denk ik beter bij voetballen houden’.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

vv SGV

Bij grotere amateurclubs is het niet zo moeilijk om de ingang te vinden. Bij kleinere clubs is dat soms een ander verhaal. SGV uit Schildwolde is hier misschien wel het mooiste voorbeeld van. De ingang vind je bijna alleen direct als je eerder op sportpark Onder de Juffer bent geweest. Een naam met een subtiele knipoog naar de statige Juffertoren, die over het complex uitkijkt. Maar dan heb je het smalle oprijlaantje aan de Hoofdweg in het dorp nog niet gevonden. Vrijwilliger Tjarco Starke moet lachen als we erover beginnen: ‘Ja, er zijn menige auto’s omgekeerd als ze de ingang voorbijreden. En soms ging het ook in tweede instantie fout.’

vv Veelerveen

‘Kijk, daar moeten we zijn!’, riep één van de Over de Bal-leden toen we al speurend door Veelerveen reden om het plaatselijke sportcomplex van VV Veelerveen met een bezoek te vereren. Eigenlijk vonden we de parkeerplaats en de entreepoort al een eervolle vermelding waard, maar toen moest het mooiste nog komen. Want eerlijk is eerlijk: Sportpark Veelerveen moet voor amateurvoetballers net zoiets zijn als een hemelpoort betreden.

vv Buinerveen

‘Zou het hek gesloten zijn?’ Als we de parkeerplaats aan de Noorderstraat in Buinerveen met onze bolide op draaien, stellen we onszelf een vraag die vaker wordt gesteld. Maar als in een oogopslag blijkt dat we het onderkomen van VV Buinerveen ook via een hoek op het hoofdveld op kunnen wandelen, zijn we weer van een extra dilemma verlost. Terwijl we daar een kijkje naar het hoofdveld nemen, gaat het hek bij de ingang open: ‘Moi luu’, klinkt het.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal