SVM

SVM uit het Limburgse Munstergeleen was er in 1928 als de kippen bij om haar clubnaam bij de KNVB te laten vastleggen. Het is de reden waarom datzelfde verzoek vanuit Marknesse aan het eind van de Tweede Wereldoorlog geen voet aan de grond kreeg bij de voetbalbond. ‘Twee dezelfde clubnamen kunnen niet’, kreeg oprichter Lokken te horen. Een ramp was het niet, want SV Marknesse - gewoon SVM in de volksmond - was eigenlijk net zo eenvoudig. En zo hadden de Marknessenaren in 1945 een voetbalclub.

De club had aanvankelijk geen vaste plaats in het dorp, maar toen er langs de Boslaan een accommodatieplek vrij kwam, werd die mogelijkheid met beide handen aangegrepen. Als wij sportcomplex De Punt met een bezoekje vereren, blijken we de enige stervelingen te zijn. Het hek naar het hoofdveld blijkt los te zitten en dat laten we ons geen twee keer vertellen. Hoewel er kunstgras is neergelegd, maakt de ruime omloop veel goed. Waar je ook staat, toeschouwers lijken overal even goed zicht op het speelveld te hebben. En wij kunnen inmiddels uit ervaring zeggen: da’s niet overal zo.

De drie bijvelden van natuurgras vallen nóg meer in de smaak. Vooral vanuit de lucht moet het een geweldig beeld geven, want ze zijn in een driehoek tegen elkaar aangelegd en ook dat zie je niet vaak. De hindernisbaan voor kinderen langs één van de velden, mag bij ons op een extra plusje rekenen. Maar de sportvereniging uit Marknesse beschikt óók over onder meer een gymnastiekvereniging, dus de link is al gauw gelegd. Als één van de Over de Bal-leden zich op de hindernisbaan begeeft, is één conclusie alvast gerechtvaardigd: ‘We kunnen het denk ik beter bij voetballen houden’.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

vv Nagele

De schapen lopen er vredig te grazen, een handvol vlindertjes fladdert er lustig op los en allervriendelijkste vogeltjes lijken weg te dutten op de rugleuning van een bankje. De zon breekt ondertussen glazig door en het lijkt alsof we rechtstreeks op de set van een Nederlandse natuurfilm zijn aanbeland, maar niets is minder waar. We zijn hier op sportcomplex Nagele van de gelijknamige voetbalvereniging in Nagele. De tijd lijkt hier haast stil te hebben gestaan.

Groninger Boys

Je hebt van die amateurclubs waar je een seizoenkaart van zou moeten kunnen kopen. Gewoon, zodat je trots met zo’n kaart rond kan lopen paraderen, totdat iemand vraagt: ‘Maar waarom dan in vredesnaam?’ En dat je dan een uitleg begint die geen einde lijkt te kennen. Zo lijkt een seizoenkaart van Groninger Boys ons wel wat. Niet alleen omdat doelpuntenmachine Freddy de Grooth zijn goals er daar inlegt als warme broodjes die over de toonbank gaan, maar ook omdat het een vereniging is waar altijd wel wat gebeurt. Zelfs als er niet gevoetbald wordt. Dat blijkt maar weer als we midden in de coronacrisis een kijkje nemen op het roodwitte deel van sportpark West-End in Groningen.

v.v. HSC

Robotstofzuigers kenden we al wel, maar robotmaaiers zijn voor ons nieuw. Althans, we hadden ze nog niet eerder in actie gezien. Op Sportpark Henk Bruins van HSC in Sappemeer valt ons die vuurdoop ten deel. Het apparaat doet ons denken aan een kelderklasse-speler in optima forma: het gaat kriskras over het hoofdveld heen, met een tempo waar een schildpad nog om zou moeten lachen. Van mooie rechte maailijnen is in de verste verte geen sprake, maar het neemt aanzienlijk wat werk uit handen. En waar je robotmaaiers ziet, betekent ook dat er natuurgras ligt. En aangezien wij ambassadeurs van een goed onderhouden natuurgrasveld zijn, kunnen we deze ontwikkeling alleen maar toejuichen.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal