sv TONEGO

We waren nog nooit in Luttelgeest geweest, maar we zullen ons bezoek aan het dorpje met zo’n tweeduizend zielen niet gauw vergeten. Op de parkeerplaats van het plaatselijke sportcomplex zorgt eerst een onverwachtse skeltercolonne van spelende kinderen voor een onverwachtse file in de Sportstraat, want het rijtempo ligt niet al te hoog. We worden echter vrolijk begroet, dus toeteren we enthousiast terug. Daarna is het tijd om eens van dichtbij kennis te maken met SV TONEGO. En waar we normaal gesproken zelden iemand aantreffen bij onze sportparkbezoekjes, hebben we deze keer dubbel prijs.

Algemeen TONEGO-voorzitter Leo Baars geniet namelijk onder de overkapping van de zon, vergezeld door zijn vrouw. We hebben amper verteld wat überhaupt de aanleiding is voor ons bezoek, als hij al ons al koffie heeft aangeboden. Waar veel voorzitters het vooral bij het besturen van de club houden, komen we erachter dat Baars ook de noeste arbeid niet schuwt. ‘Net de boel buiten even aan kant gemaakt, straks het gras even beregenen’, somt hij een deel van zijn takenpakket op. Zijn vrouw knikt. ‘Daarom ben ik hier óók. Dan zie ik hem nog eens’, zegt ze lachend.

Geef Baars een vinger, je krijgt er een hand voor terug. Enthousiast vertelt hij over hoe de hoofdmacht het knap tot de Tweede Klasse wist te schoppen met eigen jongens. Een wereldprestatie voor een eenvoudige club als TONEGO. Afgelopen seizoen was degradatie niet meer af te wenden. ‘Maar daar is geen traan om gelaten. Uiteindelijk hebben we er een paar kisten bier bij gepakt en het seizoen mooi afgesloten. Kennen jullie onze voormalige trainer Steven van Mourik trouwens? Heeft hier net afscheid genomen na tien seizoenen. Waar maak je dat nog mee hè?’ Haast verontschuldigend beëindigen we het gesprek om foto’s op de accommodatie te schieten. Maar de missie van Baars is geslaagd: wij zijn na deze middag een beetje verliefd geworden op TONEGO.

6 december 2021
Zelden werden wij zo hartelijk op een sportcomplex onthaald als door oud-voorzitter en vrijwilliger Leo Baars bij Tonego in 2019. Een man die vol passie kon vertellen over wat hem bezighield en het gesprek ging dan bijna alleen maar over zijn liefde voor de plaatselijke voetbaltrots. Z’n andere liefde – vrouw Ria – was er ook: ‘Dan zie ik hem nog eens’, lachte ze.

Ons bereikte het bericht dat Leo vorige week plotseling is overleden en daarmee verliest TONEGO een absoluut uithangbord voor de club. We wensen vrienden, familie en iedereen met een TONEGO-hart veel sterkte tijdens Leo’s uitvaart dinsdag.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Stormvogels ‘64

We kijken elkaar wat verdwaasd aan als we in Achlum via de Dorpsstraat de Alde Loop in zijn gereden, waar niets er in de verste verte op wijst dat er voetbalvelden in de buurt zijn. ‘Je hebt zeker weer eens op het huisadres van de secretaris genavigeerd?’, klinkt het. Lachend stappen we uit onze auto, want de straat loopt aardig dood en lopend moeten we het onderkomen van Stormvogels ‘64 ook wel kunnen vinden is de redenering. Als we richting de Bakkersteeg lopen, groet een vrouw met hond ons. We zien haar denken: ‘Wie zijn jullie en waarom in de lieve vrede zijn jullie in hemelsnaam in Achlum?’

VV Anjum

Wie op de Sylsterwei richting Anjum rijdt, kan van veraf al zien waar in het dorp elke zaterdag tegen een bal getrapt wordt. En eerlijk is eerlijk: wie de clubkleuren van VV Anjum verdedigt, mag dat tweewekelijks doen onder prachtige omstandigheden. De wind vanaf Nationaal Park Lauwersmeer én de Waddenzee zal ongetwijfeld menig duel al eens hebben beïnvloed, maar dat kan ook niet missen als je sportvelden precies tussen beide wateren ingeklemd liggen.
Hoofdveld van vv Oosterparkers met op de achtergrond de iconische klimmuur van Kardinge

v.v. Oosterparkers

Als je tien willekeurige mensen vraagt om een Groningse stadswijk te noemen, eindigt de Oosterparkwijk ongetwijfeld hoog in de lijstjes. De wijk spreekt dan ook nog altijd tot de verbeelding. ‘Ga je mee naar het dorp?’, werd in de jaren 20 vaak nog gezegd; het blauwe dorp welteverstaan. Dat was het kloppende hart van waaruit de Oosterparkwijk destijds ontstond. En gevoetbald werd er ook. Straatvoetbal was er mateloos populair, maar de wijk kende met BRC, Groen-Wit en Oostelijke Boys ook drie voetbalverenigingen. Net na de Tweede Wereldoorlog, fuseerden ze, waarmee de Oosterparkers was geboren.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal