sv Tonego

We waren nog nooit in Luttelgeest geweest, maar we zullen ons bezoek aan het dorpje met zo’n tweeduizend zielen niet gauw vergeten. Op de parkeerplaats van het plaatselijke sportcomplex zorgt eerst een onverwachtse skeltercolonne van spelende kinderen voor een onverwachtse file in de Sportstraat, want het rijtempo ligt niet al te hoog. We worden echter vrolijk begroet, dus toeteren we enthousiast terug. Daarna is het tijd om eens van dichtbij kennis te maken met SV TONEGO. En waar we normaal gesproken zelden iemand aantreffen bij onze sportparkbezoekjes, hebben we deze keer dubbel prijs.

Algemeen TONEGO-voorzitter Leo Baars geniet namelijk onder de overkapping van de zon, vergezeld door zijn vrouw. We hebben amper verteld wat überhaupt de aanleiding is voor ons bezoek, als hij al ons al koffie heeft aangeboden. Waar veel voorzitters het vooral bij het besturen van de club houden, komen we erachter dat Baars ook de noeste arbeid niet schuwt. ‘Net de boel buiten even aan kant gemaakt, straks het gras even beregenen’, somt hij een deel van zijn takenpakket op. Zijn vrouw knikt. ‘Daarom ben ik hier óók. Dan zie ik hem nog eens’, zegt ze lachend.

Geef Baars een vinger, je krijgt er een hand voor terug. Enthousiast vertelt hij over hoe de hoofdmacht het knap tot de Tweede Klasse wist te schoppen met eigen jongens. Een wereldprestatie voor een eenvoudige club als TONEGO. Afgelopen seizoen was degradatie niet meer af te wenden. ‘Maar daar is geen traan om gelaten. Uiteindelijk hebben we er een paar kisten bier bij gepakt en het seizoen mooi afgesloten. Kennen jullie onze voormalige trainer Steven van Mourik trouwens? Heeft hier net afscheid genomen na tien seizoenen. Waar maak je dat nog mee hè?’ Haast verontschuldigend beëindigen we het gesprek om foto’s op de accommodatie te schieten. Maar de missie van Baars is geslaagd: wij zijn na deze middag een beetje verliefd geworden op TONEGO.

Abonneer
Laat het weten als er
guest
0 Commentaren
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

vv Eext

Het leven hoeft soms helemaal niet ingewikkeld te zijn. Want stel je voor dat je een accommodatie een naam moet geven, maar er maar niet

vv Actief

Na afloop van vorig seizoen trokken donkere wolken samen boven de Burgermeester Legroweg in Paterswolde. Na jarenlang tweedeklasser te zijn geweest moest VV Actief het in het seizoen 2016-2017 in de Derde Klasse laten zien. Dat ging met hangen en wurgen nét goed in het eerste seizoen, maar afgelopen seizoen volgde toch andermaal onvermijdelijke degradatie. En zo mag de roodwitte brigade uit Eelde-Paterswolde zich dit seizoen vierdeklasser noemen.

SV De Heracliden

Als in de verte het geluid klinkt van een naderende trein, gaan we er eens even goed voor staan. ‘Een trein en een voetbalveld in één shot, die ontbrak nog op ons verlanglijstje’, klinkt het. We staan op het hoofdveld van SV de Heracliden in Uithuizermeeden als die trein langs dendert, maar heel goed krijgen we ‘m niet in het vizier. Toch klagen we niet. Bij De Heracliden blijken we namelijk met onze neus in de boter te zijn gevallen, want alles lijkt tijdens ons bezoek aan Sportpark Meij te kloppen.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2021 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2021 | Over de Bal