sv Ens

Een oase van rust treedt ons tegemoet als we Ens binnenrijden. Het dorpje, dat is opgebouwd uit het voormalige eiland Schokland, lijkt bezig aan een heuse siësta als wij onze weg naar De Seidelhorst zoeken. En dan mag er op straat niemand te bekennen zijn, als wij probleemloos maar een rondje over het onderkomen van de plaatselijke voetbaltrots kunnen maken. En dat kan gelukkig. Het hek staat wagenwijd open en dat geeft ons de gelegenheid om te kijken waar Sv Ens haar thuisduels speelt.

Wat onze nieuwsgierigheid vooral wekt is de herkomst van het logo, waar een aantal eenden op staat te pronken. Als we een beetje in de historie graven, blijkt het dat de vroegst bekende naam van het voormalige eiland Ens naar de naam Enedseae luistert. En dat betekent dan weer iets als eendenzee. Geef toe: dat wist je niet hè? Wat wij dan weer niet wisten is dat SV Ens een fusieclub is van vv Ens en Nop-Boys. Zo leer je nog eens wat.

Als wij langs het hoofdveld van kunstgras lopen, wordt de oase aan rust ruw verstoord door twee jongetjes die tikkertje spelen in het aangrenzende bos. Ze lijken nog meer van onze aanwezigheid te schrikken, maar onverstoord nemen wij een kijkje op het bijveld van natuurgras en nog een veld daarachter, waarvan we nog steeds niet weten waarvoor het dienst doet. Als we vlak daarna De Seidelhorst weer verlaten, kunnen we van een dankbare kennismaking spreken. Want we weten meer van Ens dan ooit tevoren!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

vv Hoogezand

Drie heren kijken met een wat bedenkelijk gezicht richting het hoofdveld als wij naast ze komen staan. ‘Wat er aan de hand is? Kijk maar’, zeggen ze. Het werd weleens tijd voor een bezoek aan één van de grotere clubs van de provincie Groningen en zo zijn we bij VV Hoogezand neergestreken. De vrijwilligers die het rood-zwarte deel van Sportpark De Kalkwijck onderhouden, doen hun werkzaamheden met de nodige precisie. Dat uitgerekend één dag voor een druk voetbalweekend een grasmaaier tegen een doel op het hoofdveld is gereden, maakt de heren dan ook niet echt vrolijk. Als wij op verzoek naar het hoofdveld kijken en zien dat er inderdaad maar één doelpaal overeind staat, kunnen we een lach echter niet onderdrukken.

Wykels Hallum

De hekken staan breed voor ons open, alsof er rekening mee wordt houden dat we langskomen. In de praktijk moet er een vracht bier worden afgeleverd in de kantine en zijn de hekken geopend voor de vrachtwagenchauffeur die dat allemaal in goede banen moet leiden. Geeft niks, wij maken mooi van de gelegenheid gebruik om It Blikkelân te verkennen. En de doorgewinterde amateurvoetballiefhebber weet dat je dan op bezoek bent bij Wykels Hallum. De club waar een zwaluw het clublogo siert.
Tribune SV Urk op sportpark de Meent

sv Urk

Soms is een plattegrond heel fijn. Praktisch ook, dat vooral. Want zodra wij sv Urk op De Vormt betreden, lijkt het wel alsof we op een soort vakantiepark zijn aanbeland. Zo zien wij dat Sportvereniging Urk gebruik maakt van veertien velden. Veer-tien! ‘Hoe gaan we dit in hemelsnaam enigszins snel portretteren en toch alle krenten in de pap te pakken krijgen?’, vragen we ons af. We besluiten ons vooral rond het hoofdveld met de fraaie tribune op te houden, maar een gesloten toegangshek bezorgt ons alweer het nodige angstzweet. Enkele gymmende scholieren bieden uitkomst: ‘Je kunt eromheen lopen, dan kun je het veld op.’

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal