VV Drogeham

Terwijl de ondergaande zon een signaal lijkt af te geven van: ‘Het is allemaal wel welletjes voor vandaag’, lijkt het leven in Drogeham juist op gang te komen. Waar je op vrijdagmiddagen vaak een speld kunt horen vallen op een gemiddeld sportcomplex, is het in en rondom ‘t Doltsje van VV Drogeham een drukte van belang. Diverse vrijwilligers tuigen een feesttent op, die verraadt dat er een weekendje goed doorgehaald gaat worden in het dorp. Ondertussen zit de kantine bomvol met kinderen die meedoen aan een bingo.

En aangezien het clubgebouw een vergezicht biedt op de voetbalvelden van Drogeham, wordt iedere stap van ons op de voet gevolgd door nieuwsgierige blikken van binnen. Geeft niets, want ook ‘t Doltsje leent zich voor een reeks fijne plaatjes. Waar de meeste mensen zomer als favoriete seizoen hebben, mag je bij ons gerust aankomen met de herfst. Duizenden herfstbladeren sieren de accommodatie, en dat geeft geen onaardig beeld. Hoewel het complex een half jaar geleden zo her en der vernieuwd werd, is het authentieke karakter overeind gebleven. En dan gaan onze duimpjes automatisch omhoog.

Duizenden herfstbladeren sieren de accommodatie, en dat geeft geen onaardig beeld.

Inmiddels worden de nieuwsgierige blikken ook uit een andere richting naar ons toegeworpen, als een aantal grazende koeien ons in de smiezen krijgt. Wij hobbelen nog even naar het tweede veld en als we onze laatste foto hebben geschoten, lijkt de camerabatterij het te begeven. Dat is nog eens timing. Maar ons oordeel is dan allang geveld. Want je kunt als bescheiden vijfdeklasser dan nog wel praktisch onderaan in de competitie staan: met zo’n mooi visitekaartje als ‘t Doltsje kun je iedere wedstrijd weer met opgeheven hoofd tegemoet treden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

ASC’75

Tijdens elke sportparkentour, maken we een overzicht van clubs die we een bezoekje brengen. Maar als je het lijstje dan keurig hebt afgewerkt en terug naar huis wilt, is het toch doodzonde als je op de route toch nog een accommodatie ziet die je dan net zo goed nog even kunt bezoeken? Als wij de velden van ASC '75 van een afstandje ineens in het vizier krijgen, moeten wij daar dan ook per se heen. In eerste instantie vermoeden we het sportpark al voorbij te zijn gereden, maar als we een zijweggetje inslaan om te draaien, blijkt dat we ineens op de parkeerplek van de sportvereniging zijn uitgekomen. Het levert de nodige lachsalvo’s op.

SC Veenwouden

‘Als het entreehek maar niet dicht is’, denken we hardop bij ons ritje door de gemeente Dantumadeel. In de prille historie van al onze sportparkbezoeken kwam het slechts twee keer voor dat een gesloten hek ons ervan weerhield om een mooie fotoreeks te maken van een voetbalvereniging. Een zucht van verlichting volgt dan ook als op sportpark De Kemphaan blijkt dat we probleemloos kunnen doorlopen. En dus lijkt niets ons in de weg te staan om het thuishonk van SC Veenwouden eens goed onder de loep te nemen.

SV De Heracliden

Als in de verte het geluid klinkt van een naderende trein, gaan we er eens even goed voor staan. ‘Een trein en een voetbalveld in één shot, die ontbrak nog op ons verlanglijstje’, klinkt het. We staan op het hoofdveld van SV de Heracliden in Uithuizermeeden als die trein langs dendert, maar heel goed krijgen we ‘m niet in het vizier. Toch klagen we niet. Bij De Heracliden blijken we namelijk met onze neus in de boter te zijn gevallen, want alles lijkt tijdens ons bezoek aan Sportpark Meij te kloppen.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal