VV Drogeham

Terwijl de ondergaande zon een signaal lijkt af te geven van: ‘Het is allemaal wel welletjes voor vandaag’, lijkt het leven in Drogeham juist op gang te komen. Waar je op vrijdagmiddagen vaak een speld kunt horen vallen op een gemiddeld sportcomplex, is het in en rondom ‘t Doltsje van VV Drogeham een drukte van belang. Diverse vrijwilligers tuigen een feesttent op, die verraadt dat er een weekendje goed doorgehaald gaat worden in het dorp. Ondertussen zit de kantine bomvol met kinderen die meedoen aan een bingo.

En aangezien het clubgebouw een vergezicht biedt op de voetbalvelden van Drogeham, wordt iedere stap van ons op de voet gevolgd door nieuwsgierige blikken van binnen. Geeft niets, want ook ‘t Doltsje leent zich voor een reeks fijne plaatjes. Waar de meeste mensen zomer als favoriete seizoen hebben, mag je bij ons gerust aankomen met de herfst. Duizenden herfstbladeren sieren de accommodatie, en dat geeft geen onaardig beeld. Hoewel het complex een half jaar geleden zo her en der vernieuwd werd, is het authentieke karakter overeind gebleven. En dan gaan onze duimpjes automatisch omhoog.

Duizenden herfstbladeren sieren de accommodatie, en dat geeft geen onaardig beeld.

Inmiddels worden de nieuwsgierige blikken ook uit een andere richting naar ons toegeworpen, als een aantal grazende koeien ons in de smiezen krijgt. Wij hobbelen nog even naar het tweede veld en als we onze laatste foto hebben geschoten, lijkt de camerabatterij het te begeven. Dat is nog eens timing. Maar ons oordeel is dan allang geveld. Want je kunt als bescheiden vijfdeklasser dan nog wel praktisch onderaan in de competitie staan: met zo’n mooi visitekaartje als ‘t Doltsje kun je iedere wedstrijd weer met opgeheven hoofd tegemoet treden.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

HS’88

‘Hé meneer, kunt u het hek even voor ons opendoen?’ We wandelen op het centrale pad van sportpark De Kalkwijck in Hoogezand om het onderkomen van HS'88 eens van dicht bij te bekijken, maar als-ie op slot zit, moet je net een beetje geluk hebben. ‘Waarom dan wel niet?’, roept de man met de bos sleutels aan de andere kant van de sloot. ‘Even wat fotootjes schieten meneer, allemaal reclame voor de club!’, klinkt onze laatste troef. En die is overtuigend genoeg. Even later is het entreehek geopend en betreden we het paarse deel van De Kalkwijck.
Doel en floodlight bij voetbalvereniging Harkemase Boys

Harkemase Boys

Als noordelijke amateurvoetballer kom je gevoelsmatig op maar twee plekken écht dicht bij het gevoel van profvoetballer zijn: Stadion Esserberg in Groningen en sportpark De Bosk in Harkema. Stadion de Bosk zou geen rare naam zijn voor het onderkomen van de rode ‘Boys’ uit het dorp. Een prachtige toegangspoort, twee overdekte tribunes en een statribune achter het doel én een kantine met zicht op het veld. Als Kelderklasser waan je je met een beetje fantasie ineens een groot voetbaltalent wanneer je je kunsten op zo’n plek mag vertonen.

sc Creil

Sinds we de amateurvoetbalvelden afstruinen is het nog maar één keer voorgekomen dat we voor een dichte deur stonden. Ook in Creil houden we onze adem in als we de plaatselijke voetbalvelden naderen. ‘We moeten en zullen een rondje om het hoofdveld lopen’, denken we hardop, maar een dicht entreehek lijkt roet in het eten te gooien. Als we checken of het hek geopend is, blijkt dat je er gewoon omheen kunt lopen. Een zucht van verlichting volgt. Want dit veld van SC Creil bevalt ons van afstand al, laat staan van dichtbij.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal