VV Drogeham

Terwijl de ondergaande zon een signaal lijkt af te geven van: ‘Het is allemaal wel welletjes voor vandaag’, lijkt het leven in Drogeham juist op gang te komen. Waar je op vrijdagmiddagen vaak een speld kunt horen vallen op een gemiddeld sportcomplex, is het in en rondom ‘t Doltsje van VV Drogeham een drukte van belang. Diverse vrijwilligers tuigen een feesttent op, die verraadt dat er een weekendje goed doorgehaald gaat worden in het dorp. Ondertussen zit de kantine bomvol met kinderen die meedoen aan een bingo.

En aangezien het clubgebouw een vergezicht biedt op de voetbalvelden van Drogeham, wordt iedere stap van ons op de voet gevolgd door nieuwsgierige blikken van binnen. Geeft niets, want ook ‘t Doltsje leent zich voor een reeks fijne plaatjes. Waar de meeste mensen zomer als favoriete seizoen hebben, mag je bij ons gerust aankomen met de herfst. Duizenden herfstbladeren sieren de accommodatie, en dat geeft geen onaardig beeld. Hoewel het complex een half jaar geleden zo her en der vernieuwd werd, is het authentieke karakter overeind gebleven. En dan gaan onze duimpjes automatisch omhoog.

Duizenden herfstbladeren sieren de accommodatie, en dat geeft geen onaardig beeld.

Inmiddels worden de nieuwsgierige blikken ook uit een andere richting naar ons toegeworpen, als een aantal grazende koeien ons in de smiezen krijgt. Wij hobbelen nog even naar het tweede veld en als we onze laatste foto hebben geschoten, lijkt de camerabatterij het te begeven. Dat is nog eens timing. Maar ons oordeel is dan allang geveld. Want je kunt als bescheiden vijfdeklasser dan nog wel praktisch onderaan in de competitie staan: met zo’n mooi visitekaartje als ‘t Doltsje kun je iedere wedstrijd weer met opgeheven hoofd tegemoet treden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

V en V ‘68

Wanneer we arriveren in Garijp, worden we begroet door een mooie groene grasmat. Voor ons altijd een fijn welkom, maar ook een signaal dat we de verkeerde ingang van sportpark Greate Buorren te pakken hebben, zo blijkt als we even om de hoek gluren. Kan gebeuren, maar we pakken gewoon door. Via een groot hek lopen we achter de trekker aan die net het onderkomen op rijdt om wat onderhoud te plegen, waarna we in een groene oase belanden. Want zo mag je deze accommodatie toch wel noemen. We groeten de man op de trekker, die daar door z’n eigen lawaai niets van meekrijgt, en kijken eens even goed rond. Omzoomd door bomen ligt Greate Buorren mooi afgescheiden van de buurt.

vv Eext

Het leven hoeft soms helemaal niet ingewikkeld te zijn. Want stel je voor dat je een accommodatie een naam moet geven, maar er maar niet komt bovendrijven wat nou de meest geschikte is. Bij vv Eext moeten ze vast ook met die discussie geworsteld hebben, maar toen de knoop werd doorgehakt, werd besloten om het gewoon te houden bij wat je ziet als je naar een voetbalveld gaat. En dus voetballen de ‘Eexterossen’ op sportpark ‘t Veld. En dat klinkt ons op voorhand als muziek in de oren.

vv Wagenborger Boys

In de Randstad zullen onwetenden denken dat alle Groningse voetbalvelden eruitzien zoals de entree van Wagenborger Boys. Bij de meeste clubs word je verwelkomd door een saaie parkeerplaats of - in gunstige gevallen - een fraaie toegangspoort, maar in Wagenborgen rij je rechtstreeks op een boerderij af. Kan ook eigenlijk niet missen in een van oorsprong agrarisch dorp. In de tuin van de boerderij staat aangegeven dat je op het Burgemeester T.J. Van Kampen Sportpark bent aanbeland en daarna wordt aan je rechterhand al snel het daadwerkelijke onderkomen van Wagenborger Boys zichtbaar. Tot zover ook de romantiek, want het hoofdveld is van kunstgras.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal