SV Yde de Punt

Als we het dorp binnenrijden, passeert een paard met wagen ons in tegenovergestelde richting. Het lijkt een voorbode, want in Yde lijkt de tijd een beetje stil te hebben gestaan. Diezelfde conclusie trekken we weer als we het plaatselijke sportcomplexje van Yde de Punt met een bezoek vereren.

We pakken expres een andere ingang en passeren een verroest draaihekje dat zichtbaar al jaren geen functie meer heeft. Iets verderop ademt de bescheiden accommodatie precies wat je bij een dorpsclub verwacht. Terwijl een paar grazende paarden ons nauwlettend in de gaten houden, maken wij een rondje om het hoofdveld via het schelpenpad.

Wat van alle kanten opvalt is hoe slecht het veld erbij ligt. De zomerse droogte heeft in Yde duidelijk haar sporen nagelaten. ‘Hier wordt op korte termijn waarschijnlijk niet gevoetbald’, mompelen we bijna in koor. Of het gras in Yde sneller gaat groeien als we hier wat lovende woorden neerzetten? Nee, zo naïef zijn we niet. Maar we hopen het wel. Want zo’n bescheiden maar fraai sportcomplexje verdient elke week een bespeler én de nodige toeschouwers.

Eén reactie

  1. vind het heel mooi in 1972 nog gevoetbald woon al jaren in Rijnsburg maar die foto;s geeft me een fijn gevoel mijn vader heeft hier jaren gevoetbald onder de naam HJ Hendriks alias hoempa het gaat jullie goed Henk

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

vv St. Annaparochie

Wij houden van efficiënte kaartverkoophokjes. En dus staan we ineens gezellig met z’n vieren te schuilen onder het kassahokje van St. Annaparochie, waar de architect z’n creativiteit flink op los heeft gelaten. Voor ons is het in ieder geval fijn dat je er droog onder kunt staan, aangezien de hemel in navolging van ons bezoek aan het naburige Vrouwenparochie ook bij ons bezoek aan Sportpark De Waaie nog altijd tranen met tuiten huilt. Als de meest venijnige druppels gevallen lijken te zijn, verkennen we de rest van de kletsnatte accommodatie.

vv Stânfries

In het puntje van Zuidoost-Friesland is Appelscha onze plaats van bestemming. Geen verkeerd plekje om neer te strijken, want het dorp grenst aan het Nationaal Park Drents-Friese Wold en de nabije omgeving werd in 2007 door lezers van HP/De Tijd uitgeroepen tot mooiste plek van Nederland. ‘Dat belooft wat’, zeggen we handenwrijvend. Of die lezers ook sportpark De Steegde van Stânfries in hun oordeel hebben meegenomen is ons onbekend, maar wij stemmen graag op het sportpark af. We moeten wat geduld opbrengen om de parkeerplaats op te draaien omdat een stoet bejaarden op e-bikes er geen tempo in heeft, maar geduld is een schone zaak.

Broekster Boys

Sla je met de fiets links- of rechtsaf als je vanuit Damwoude naar de plaatselijke voetbalvereniging gaat? Kies je voor de laatste optie, dan zijn rood en zwart waarschijnlijk de kleuren waar je die middag in voetbalt, want dan parkeer je je stalen ros bij Broekster Boys. Een cluppie waarvan de hoofdmacht bijna jaarlijks een vast gezicht is in de Tweede Klasse, maar ook een spaarzaam uitstapje naar een niveau hoger niet schroomt. In welke competitie ook acte de présence wordt gegeven: bezoekende clubs worden in elk geval onthaald op een piekfijne accommodatie.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal