vv Nagele

De schapen lopen er vredig te grazen, een handvol vlindertjes fladdert er lustig op los en allervriendelijkste vogeltjes lijken weg te dutten op de rugleuning van een bankje. De zon breekt ondertussen glazig door en het lijkt alsof we rechtstreeks op de set van een Nederlandse natuurfilm zijn aanbeland, maar niets is minder waar. We zijn hier op sportcomplex Nagele van de gelijknamige voetbalvereniging in Nagele. De tijd lijkt hier haast stil te hebben gestaan.

Maar daar is geen sprake van, want in Nagele was er eind vorig seizoen toch wel een beetje reuring. De zaterdagclub was jarenlang een vast gezicht in de Vierde Klasse, maar de twaalfde plek van afgelopen seizoen luidde degradatie naar het laagste podium voor standaardploegen in: de Vijfde Klasse. Maar als wij het onderkomen van de Nagelezen in klassenverschil moeten aanduiden, overstijgt dat met gemak de Vijfde Klasse. Want als je op het kantineterras zit én tegelijkertijd een schaap een aai over de bol kunt geven, scoor je bij ons idyllepunten. En niet zo’n beetje ook.

We kijken elkaar eens goed aan. ‘Ja, jongens. Echt alles klopt hier hè?’ Een grote glimlach volgt. Dit zijn van die accommodaties waar je nooit meer weg wilt, waar alles net niet alles tot in de puntjes geregeld is, maar toch ook weer wel. Waar men stiekem graag kunstgras wil, maar ondertussen veel gelukzaliger wordt van een goed bespeelbaar hoofd- en trainingsveld van natuurgras. En ach, of je dan in de Vierde of Vijfde Klasse voetbalt maakt dan totaal niet uit. Zodra je hier de voetbalvelden betreed, word je gelukkig. En zeg nou eerlijk: dat is toch veel meer waard?

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Broekster Boys

Sla je met de fiets links- of rechtsaf als je vanuit Damwoude naar de plaatselijke voetbalvereniging gaat? Kies je voor de laatste optie, dan zijn rood en zwart waarschijnlijk de kleuren waar je die middag in voetbalt, want dan parkeer je je stalen ros bij Broekster Boys. Een cluppie waarvan de hoofdmacht bijna jaarlijks een vast gezicht is in de Tweede Klasse, maar ook een spaarzaam uitstapje naar een niveau hoger niet schroomt. In welke competitie ook acte de présence wordt gegeven: bezoekende clubs worden in elk geval onthaald op een piekfijne accommodatie.

vv THEO

Dwars door 't Haantje loopt maar één straat. En laat die nou toevallig ook 't Haantje heten. Heel veel dorpser wordt een dorp niet. Maar de teneur van kleine dorpjes is tegelijkertijd dat sportverenigingen alleen met kunst-en-vliegwerk in de benen kunnen worden gehouden. Dat gold ook voor 't Haantje, waar vlak na de Tweede Wereldoorlog THEO werd opgericht: 't Haantje en omstreken. Maar in 2012 ging de club ter ziele, omdat de dorpsclub niet meer overeind te houden viel. Een oproep in Dagblad van het Noorden mocht niet meer baten. Er waren slechts zes spelers overgebleven bij de club die sinds 2008 in de reserveklasse van de KNVB uitkwam en daar moest minimaal een dozijn bij. Daar gaf niemand gehoor aan en dat betekende het einde van THEO.
Iconisch deens bushokje ontworpen door Poul Cadovius. Hergebruikt als dug-out bij voetbalclub Winsum

vv Winsum

Bij ons gaan de gedachten tijdens de rit naar Winsum terug naar de jaren van VIBOA en Hunsingo, want Winsum was tot de zomer van 2016 het dorp van de clubs in het geel-blauw en rood-wit. Waar de jeugdafdelingen drie jaar eerder al werden samengevoegd tot SJO Winsum, vond in 2016 de volledige fusie plaats en daarmee was VV Winsum geboren. Vier seizoenen lang werd gevoetbald op beide sportparken van de voorlopers, tot in 2020 het nieuwe Geert Reinders Sportpark Winsum West in gebruik werd genomen.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal