sv Tynaarlo

Als we in Drenthe op de N386 tussen Vries en Zuidlaren kachelen, doemen er in Tynaarlo ineens vraagtekens op. ‘Zeg, moeten we hier ook niet even stoppen?’ Warempel, inderdaad. In het naslagwerk voor onze sportparkentour, de voetbal-Bosatlas, valt S.V.Tynaarlo nét op een andere bladzijde. Zal je altijd zien. Maar gelukkig kom je met een beetje boerenverstand ook een heel eind. En dus parkeren we onze bolide aan de Zuidlaarderweg in het dorp

Door wat voorkennis weten we al dat Tynaarlo, ondanks dat de gemeente dezelfde naam draagt, geen heel grote club is. Toch verbaast de sportvereniging ons wel enigszins. Niet in de laatste plaats door een fonkelnieuw clubgebouw dat op de accommodatie is verrezen. Dat zal de jaloezie wekken van menig club die hoger speelt dan de Vijfde Klasse C waarin de zondaghoofdmacht van Tynaarlo uitkomt. Daarin doen ze het met een huidige tweede plek overigens lang niet gek.

Ja, het sportcomplex van Tynaarlo heeft potentie. Roei je een bal op het hoofdveld weg om tijd te rekken, dan mag je het terugzoeken tussen de maïskolven op de naastgelegen akker. Een hek achter de doelen moet voorkomen dat de ballen met een gebrek aan richtingsgevoel bij de buurman belanden. Dat lukt niet altijd, want als we afscheid van Tynaarlo willen nemen, valt ons oog op een verdwaalde bal. En zoals altijd leveren we die weer netjes af. Zo, weer een goede daad verricht. Als we koers zetten naar het volgende sportcomplex is één conclusie gerechtvaardigd: maar goed dat we Tynaarlo niet stilletjes voorbij zijn gereden.

 

 

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

vv St. Annaparochie

Wij houden van efficiënte kaartverkoophokjes. En dus staan we ineens gezellig met z’n vieren te schuilen onder het kassahokje van St. Annaparochie, waar de architect z’n creativiteit flink op los heeft gelaten. Voor ons is het in ieder geval fijn dat je er droog onder kunt staan, aangezien de hemel in navolging van ons bezoek aan het naburige Vrouwenparochie ook bij ons bezoek aan Sportpark De Waaie nog altijd tranen met tuiten huilt. Als de meest venijnige druppels gevallen lijken te zijn, verkennen we de rest van de kletsnatte accommodatie.

vv Blija

Onderweg van Burdaard naar Blije lijkt het wel alsof we plotseling in een potje real life Mario Kart zijn terechtgekomen. Bij Jislum en Ginnum hebben tractoren de nodige klei op de weg achtergelaten, zodat het een heuse survivaltocht wordt om de Farrewei te bereiken. Maar onze chauffeur heeft voor hetere vuren gestaan. Sportpark Blija van VV Blija wordt foutloos bereikt, al ging het voor één van ons later alsnog mis. Daarover zo meer.

v.v. HSC

Robotstofzuigers kenden we al wel, maar robotmaaiers zijn voor ons nieuw. Althans, we hadden ze nog niet eerder in actie gezien. Op Sportpark Henk Bruins van HSC in Sappemeer valt ons die vuurdoop ten deel. Het apparaat doet ons denken aan een kelderklasse-speler in optima forma: het gaat kriskras over het hoofdveld heen, met een tempo waar een schildpad nog om zou moeten lachen. Van mooie rechte maailijnen is in de verste verte geen sprake, maar het neemt aanzienlijk wat werk uit handen. En waar je robotmaaiers ziet, betekent ook dat er natuurgras ligt. En aangezien wij ambassadeurs van een goed onderhouden natuurgrasveld zijn, kunnen we deze ontwikkeling alleen maar toejuichen.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal