sv Tynaarlo

Als we in Drenthe op de N386 tussen Vries en Zuidlaren kachelen, doemen er in Tynaarlo ineens vraagtekens op. ‘Zeg, moeten we hier ook niet even stoppen?’ Warempel, inderdaad. In het naslagwerk voor onze sportparkentour, de voetbal-Bosatlas, valt S.V.Tynaarlo nét op een andere bladzijde. Zal je altijd zien. Maar gelukkig kom je met een beetje boerenverstand ook een heel eind. En dus parkeren we onze bolide aan de Zuidlaarderweg in het dorp

Door wat voorkennis weten we al dat Tynaarlo, ondanks dat de gemeente dezelfde naam draagt, geen heel grote club is. Toch verbaast de sportvereniging ons wel enigszins. Niet in de laatste plaats door een fonkelnieuw clubgebouw dat op de accommodatie is verrezen. Dat zal de jaloezie wekken van menig club die hoger speelt dan de Vijfde Klasse C waarin de zondaghoofdmacht van Tynaarlo uitkomt. Daarin doen ze het met een huidige tweede plek overigens lang niet gek.

Ja, het sportcomplex van Tynaarlo heeft potentie. Roei je een bal op het hoofdveld weg om tijd te rekken, dan mag je het terugzoeken tussen de maïskolven op de naastgelegen akker. Een hek achter de doelen moet voorkomen dat de ballen met een gebrek aan richtingsgevoel bij de buurman belanden. Dat lukt niet altijd, want als we afscheid van Tynaarlo willen nemen, valt ons oog op een verdwaalde bal. En zoals altijd leveren we die weer netjes af. Zo, weer een goede daad verricht. Als we koers zetten naar het volgende sportcomplex is één conclusie gerechtvaardigd: maar goed dat we Tynaarlo niet stilletjes voorbij zijn gereden.

 

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

vv Zevenhuizen

Met uiterste precisie wandelt een vrijwilliger langs de lijn met voor z’n neus een kalkmachine. Ook op d’Olle Streek in Zevenhuizen zijn scheve krijtlijnen uit den boze, dus vraagt de vrijwilliger in kwestie de nodige concentratie van zichzelf. Als wij door de toegangspoort van de Zevenhuister voetbalvereniging lopen om wat kiekjes te schieten, is hij dan ook even afgeleid, om na een vriendelijke groet van ons weer onverdroten verder te gaan met waar hij gebleven was.

sv Ens

Een oase van rust treedt ons tegemoet als we Ens binnenrijden. Het dorpje, dat is opgebouwd uit het voormalige eiland Schokland, lijkt bezig aan een heuse siësta als wij onze weg naar De Seidelhorst zoeken. En dan mag er op straat niemand te bekennen zijn, als wij probleemloos maar een rondje over het onderkomen van de plaatselijke voetbaltrots kunnen maken. En dat kan gelukkig. Het hek staat wagenwijd open en dat geeft ons de gelegenheid om te kijken waar Sv Ens haar thuisduels speelt.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2022 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2022 | Over de Bal