SC Berlikum

De kerstdagen zitten er al lang en breed op, maar op sportcomplex de Koekoek staat de kerstboom nog fier overeind in het clubgebouw. ‘Kijk, da’s gezellig!’, roept één van ons, terwijl hij een blik naar binnen werpt. De rest heeft hem wel gehoord, maar loopt onverstoord door om het hoofdveld te verkennen. Toeschouwers mogen eigenlijk niet over het veld lopen leert een bord ons, maar stiekem maken we voor onszelf bij elk sportparkbezoek altijd een uitzondering. Ook nu we bij SC Berlikum op visite zijn.

Als wij het sportpark betreden maakt een vrijwilliger, gehuld in een onmiskenbare outfit van de Berltsumers, net aanstalten om te vertrekken. Met een vragende blik kijkt hij ons aan, maar we kunnen gelukkig gewoon onze gang gaan. En als we een rondje op de Koekoek maken, valt vooral de mooie veranda van de kantine op. ‘Lekker in de zon naar een potje voetbal kijken, de plaatselijke aanhang heeft hier weinig te klagen’, merken we op. Niet dat wij wel met de neus in de boter vallen, want zoals al deze gehele Friese roadtrip is het ook in Berlikum kletsnat. Maar wij voelen ons op elk sportcomplex thuis, weer of geen weer.

Rest de vraag of we we bij SC Berlikum nou op bezoek zijn in een dorp of een stad. Het blijft een eeuwige discussie, waarbij de chauvinistische Berltsumer de discussie natuurlijk graag in stedelijk voordeel beslist. Daar doen wij vrolijk aan mee, want elf Friese steden vinden wij niet voldoende. Op het voetbalveld is de twaalfde man immers ook doorslaggevend. Na die conclusie verlaten wij de Koekoek tevreden en genieten we van de ondergaande zon. Althans, dat denken we. Het blijkt een reep licht te zijn uit de aangrenzende kassen aan de Koekoekslaan. ‘Voor de eigenaar te hopen dat de ballen een beetje binnen het sportpark blijven.’

 

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Stormvogels ‘64

We kijken elkaar wat verdwaasd aan als we in Achlum via de Dorpsstraat de Alde Loop in zijn gereden, waar niets er in de verste verte op wijst dat er voetbalvelden in de buurt zijn. ‘Je hebt zeker weer eens op het huisadres van de secretaris genavigeerd?’, klinkt het. Lachend stappen we uit onze auto, want de straat loopt aardig dood en lopend moeten we het onderkomen van Stormvogels ‘64 ook wel kunnen vinden is de redenering. Als we richting de Bakkersteeg lopen, groet een vrouw met hond ons. We zien haar denken: ‘Wie zijn jullie en waarom in de lieve vrede zijn jullie in hemelsnaam in Achlum?’

Kwiek

‘Ah, de grasmaaiers maaien het hoofdveld, dus dat moet geen probleem worden straks’, zeggen we terwijl één van ons naar het tafereeltje wijst. Het gebeurt wel vaker dat als we de ingang van een sportpark niet direct zien, we toch aanknopingspunten proberen te vinden zodat we uiteindelijk niet over een hek met scherpe punten hoeven te klimmen. Dat is niet anders als we op De Kalkwijck in Hoogezand lopen en alvast een blik werpen op het onderkomen van vv Kwiek. Maar omdat we eerst bij de buren van HS’88 langsgaan en daarvoor net bij Hoogezand zijn geweest, is Kwiek pas als laatste aan de beurt.

sv Lycurgus

Je kent het wel: je zet op zaterdag of zondag met de auto koers naar je cluppie voor een lekkere pot voetbal, en dan probeer je natuurlijk zo dicht mogelijk bij het veld te parkeren. Er is in Groningen echter één club die een uitzondering op die gedachte vormt. Als je naar SV Lycurgus moet, is je bolide pal naast het hoofdveld parkeren ongeveer het slechtste idee dat je kunt krijgen. De kans is namelijk groot dat als iemand op het hoofdveld de bal hard weg rost, jouw auto de klos is. Spelers op het veld zullen meer dan eens angstvallig in de gaten hebben gehouden of hun auto ongeschonden uit de strijd kwam.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2022 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2022 | Over de Bal