vv Marrum

Weleens katten en roeken tegelijkertijd op een voetbalveld gezien? Die kans is niet bijster groot, tenzij je een kijkje neemt op sportpark Achterdijk in het Friese Marrum. Daar staan ze wekelijks binnen de krijtlijnen als de teams van VV Marrum in actie komen. Figuurlijk gezien dan, want Marrumers schijnen katten te worden genoemd, terwijl Westernijkerkers roeken worden genoemd. In het logo van de club zijn beide dieren samen verenigd. Een historisch feitje dat we jullie niet wilden onthouden.

Op de Achterdijk voelen we ons in eerste instantie wat onwennig. Als we parkeren voor de kantine, worden we vanuit een auto met Duits kenteken aangestaard met een wazige blik van ‘Wat valt hier in hemelsnaam te fotograferen?’ Want inderdaad, dat doen wij. En niet zo’n beetje ook. Zelfs in de stromende regen op de Achterdijk. En daar schrokken wij. Een akelige stilte maakt meester van ons als wij het hoofdveld betreden. ‘Geen dug-outs? Hoe dan?’ Dit hebben we nog nooit meegemaakt.

‘Weleens katten en roeken tegelijkertijd op een voetbalveld gezien?’

Terwijl we een rondje over het hoofdveld maken, gaat er van alles in ons om. ‘Zouden ze stoeltjes uit de kantine naar het hoofdveld slepen tijdens wedstrijden? Maar als het regent dan?’ We kunnen er met ons verstand niet bij. Dug-outloze hoofdvelden zagen we nog nooit eerder. Ineens doemen ze alsnog op, naast het entreegebouw. ‘Dug-outs op wielen, verrek!’ Die zagen we nog niet eerder, maar Marrum heeft de primeur. ‘Zullen we deze rollende exemplaren ook nog even aan die Duitsers laten zien?’, zegt één van ons. We lachen in koor. ‘Nee, doe maar niet. Ze zien ons al aankomen.’

 

 

2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tribune SV Urk op sportpark de Meent

sv Urk

Soms is een plattegrond heel fijn. Praktisch ook, dat vooral. Want zodra wij sv Urk op De Vormt betreden, lijkt het wel alsof we op een soort vakantiepark zijn aanbeland. Zo zien wij dat Sportvereniging Urk gebruik maakt van veertien velden. Veer-tien! ‘Hoe gaan we dit in hemelsnaam enigszins snel portretteren en toch alle krenten in de pap te pakken krijgen?’, vragen we ons af. We besluiten ons vooral rond het hoofdveld met de fraaie tribune op te houden, maar een gesloten toegangshek bezorgt ons alweer het nodige angstzweet. Enkele gymmende scholieren bieden uitkomst: ‘Je kunt eromheen lopen, dan kun je het veld op.’

SC Kootstertille

Promoveren, degraderen. Promoveren, degraderen. Handhaven. Mwa, toch maar weer promoveren. En dan weer degraderen. De volgorde kan misschien wat variëren, maar dat mag de pret niet drukken. We horen jullie hersens kraken. Over de hoofdmacht van welke vereniging zou dit nou gaan? De echte kenners hadden al door dat we SC Kootstertille zochten. Niet zonder reden, want het was onlangs hoog tijd om een kijkje aan De Tille te nemen. En we werden daar op z’n zachtst gezegd nogal prettig verrast.

S.C. Terschelling

Voetballen op één van de Waddeneilanden is voor iedere voetbalvereniging op het vaste land altijd een klein feestje. Dat begint al in de auto richting Harlingen, en wordt uiteraard voortgezet op de boot. Aangekomen in de haven van West-Terschelling is het nog ruim zes kilometer rijden naar de sportvelden van Midsland, het domein van S.C. Terschelling.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal