SC Veenwouden

‘Als het entreehek maar niet dicht is’, denken we hardop bij ons ritje door de gemeente Dantumadeel. In de prille historie van al onze sportparkbezoeken kwam het slechts twee keer voor dat een gesloten hek ons ervan weerhield om een mooie fotoreeks te maken van een voetbalvereniging. Een zucht van verlichting volgt dan ook als op sportpark De Kemphaan blijkt dat we probleemloos kunnen doorlopen. En dus lijkt niets ons in de weg te staan om het thuishonk van SC Veenwouden eens goed onder de loep te nemen.

Maar we hebben te vroeg gejuicht, lijkt het. Het hek naar het hoofdveld zit potdicht. Onze fotograaf kijkt bedenkelijk naar de hoogte van het hek: ‘Hier ga ik me niet aan wagen’, zegt hij. Een sluiproute door de bosjes biedt uitkomst (excuses, terreinmeester!) En daardoor krijgen we de gelegenheid om de mooie kenmerken van De Kemphaan op de gevoelige plaat vast te leggen. Vooral de vaste zitjes achter beide doelen op het hoofdveld trekken onze aandacht. Ongetwijfeld aangebracht voor leden van het eerste uur. En juist zulke elementen maken een voetbalvereniging zo puur.

Een paar minuten eerder hebben we op ons twitteraccount aangekondigd dat we Veenwouden met een bezoek vereren, en dat hebben we geweten. Ons account ontploft zowat. Trotse Feanwâldsters willen anderen op dat medium maar wat graag laten zien wat hun cluppie zo mooi maakt. De massale reacties vallen alleen maar te prijzen, want met krap 300 leden valt Veenwouden – waarvan de hoofdmacht in de Tweede Klasse speelt – niet eens in de categorie met heel grote dorpsclubs. Maar we hebben hier wel duidelijk te maken met een hele hechte. En stiekem vinden wij dat misschien nog wel mooier. Op de website van de club valt te lezen dat ‘De Freonen’ van SC Veenwouden als doelstelling hebben om de club levendig te houden en te maken. Wij kunnen hierbij zeggen: dat lukt jullie voortreffelijk!

Abonneer
Laat het weten als er
guest
0 Commentaren
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Kwiek

‘Ah, de grasmaaiers maaien het hoofdveld, dus dat moet geen probleem worden straks’, zeggen we terwijl één van ons naar het tafereeltje wijst. Het gebeurt wel vaker dat als we de ingang van een sportpark niet direct zien, we toch aanknopingspunten proberen te vinden zodat we uiteindelijk niet over een hek met scherpe punten hoeven te klimmen. Dat is niet anders als we op De Kalkwijck in Hoogezand lopen en alvast een blik werpen op het onderkomen van vv Kwiek. Maar omdat we eerst bij de buren van HS’88 langsgaan en daarvoor net bij Hoogezand zijn geweest, is Kwiek pas als laatste aan de beurt.

S.C. Terschelling

Voetballen op één van de Waddeneilanden is voor iedere voetbalvereniging op het vaste land altijd een klein feestje. Dat begint al in de auto richting Harlingen, en wordt uiteraard voortgezet op de boot. Aangekomen in de haven van West-Terschelling is het nog ruim zes kilometer rijden naar de sportvelden van Midsland, het domein van S.C. Terschelling.

FC Zuidlaren

Aan parkeerplaatsen hebben ze er nooit een gebrek, en aan veiligheid vast ook niet. Want als je sportcomplex pal naast het opleidings- en trainingscentrum van de politie ligt, kun je die conclusie wel trekken. Op een aangename vrijdagmiddag is het nog wel even gissen of het toegangshek van sportpark De Wenakkers los zit, maar na een verlossende oerkreet van één der Over de Bal-crewleden kunnen we eens van dicht bij zien waar FC Zuidlaren haar thuisduels afwerkt.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2021 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2021 | Over de Bal