SC Veenwouden

‘Als het entreehek maar niet dicht is’, denken we hardop bij ons ritje door de gemeente Dantumadeel. In de prille historie van al onze sportparkbezoeken kwam het slechts twee keer voor dat een gesloten hek ons ervan weerhield om een mooie fotoreeks te maken van een voetbalvereniging. Een zucht van verlichting volgt dan ook als op sportpark De Kemphaan blijkt dat we probleemloos kunnen doorlopen. En dus lijkt niets ons in de weg te staan om het thuishonk van SC Veenwouden eens goed onder de loep te nemen.

Maar we hebben te vroeg gejuicht, lijkt het. Het hek naar het hoofdveld zit potdicht. Onze fotograaf kijkt bedenkelijk naar de hoogte van het hek: ‘Hier ga ik me niet aan wagen’, zegt hij. Een sluiproute door de bosjes biedt uitkomst (excuses, terreinmeester!) En daardoor krijgen we de gelegenheid om de mooie kenmerken van De Kemphaan op de gevoelige plaat vast te leggen. Vooral de vaste zitjes achter beide doelen op het hoofdveld trekken onze aandacht. Ongetwijfeld aangebracht voor leden van het eerste uur. En juist zulke elementen maken een voetbalvereniging zo puur.

Een paar minuten eerder hebben we op ons twitteraccount aangekondigd dat we Veenwouden met een bezoek vereren, en dat hebben we geweten. Ons account ontploft zowat. Trotse Feanwâldsters willen anderen op dat medium maar wat graag laten zien wat hun cluppie zo mooi maakt. De massale reacties vallen alleen maar te prijzen, want met krap 300 leden valt Veenwouden – waarvan de hoofdmacht in de Tweede Klasse speelt – niet eens in de categorie met heel grote dorpsclubs. Maar we hebben hier wel duidelijk te maken met een hele hechte. En stiekem vinden wij dat misschien nog wel mooier. Op de website van de club valt te lezen dat ‘De Freonen’ van SC Veenwouden als doelstelling hebben om de club levendig te houden en te maken. Wij kunnen hierbij zeggen: dat lukt jullie voortreffelijk!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

De kantine van vv Jistrum met diverse voetbalshirts

VV Jistrum

Bij bescheiden dorpsclubjes rekenen we onszelf vaak op voorhand al rijk. Iedereen kent elkaar, dus is het plaatselijke voetbalveld vaak ook altijd wel toegankelijk voor iedereen die maar een balletje wil trappen. In Jistrum is niets minder waar. De zaterdagvijfdeklasser heeft de hekken overal waar het kan stevig op slot gedaan. Snappen we overigens wel, want het onderkomen van Jistrum oogt nog voordat we er een stap op hebben gezet uiterst knus. ‘En zo’n accommodatie moet je goed bewaken’, luidt ons oordeel.

SVZ

Zoals je een tenniswedstrijd volgt, bewogen onze ogen ook even toen we Zeijen in reden. ‘Ik zie ‘t veld al, daar rechts’, klinkt het. ‘Ja, maar links ook’, wordt er aangevuld. De blikken gaan van links naar rechts en weer vice versa. Warempel, SVZ beschikt over twee voetbalvelden, gescheiden door een rustiek dorpsweggetje. Onze voetbalharten zijn nu al gestolen, en dan moeten we de auto nog uitstappen.

vv Mamio & Italian Boys

Vlak nadat we in Groningen een broodje hebben gescoord in winkelcentrum Paddepoel, rammelen we op een steenworp afstand aan de poort van De Parrel. Het sportpark, ingeklemd tussen de stadswijken Selwerd, Paddepoel en de Concordiabuurt, zit echter potdicht. Ook niet heel vreemd midden in een coronacrisis, maar het is toch een tegenvaller. Gelukkig leent De Parrel zich uitstekend om er ook foto’s van te schieten als het hek op slot zit. En dat doen we dan ook. Alleen oog hebben voor de voetbalvelden is hier wel gevaarlijk, want het verkeer raast aan alle kanten voorbij. Als we op het aangrenzende fietspad lopen, worden we bijna aan de kant gedrukt door een verontwaardigd ANWB-koppel op eBikes.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal