SC Veenwouden

‘Als het entreehek maar niet dicht is’, denken we hardop bij ons ritje door de gemeente Dantumadeel. In de prille historie van al onze sportparkbezoeken kwam het slechts twee keer voor dat een gesloten hek ons ervan weerhield om een mooie fotoreeks te maken van een voetbalvereniging. Een zucht van verlichting volgt dan ook als op sportpark De Kemphaan blijkt dat we probleemloos kunnen doorlopen. En dus lijkt niets ons in de weg te staan om het thuishonk van SC Veenwouden eens goed onder de loep te nemen.

Maar we hebben te vroeg gejuicht, lijkt het. Het hek naar het hoofdveld zit potdicht. Onze fotograaf kijkt bedenkelijk naar de hoogte van het hek: ‘Hier ga ik me niet aan wagen’, zegt hij. Een sluiproute door de bosjes biedt uitkomst (excuses, terreinmeester!) En daardoor krijgen we de gelegenheid om de mooie kenmerken van De Kemphaan op de gevoelige plaat vast te leggen. Vooral de vaste zitjes achter beide doelen op het hoofdveld trekken onze aandacht. Ongetwijfeld aangebracht voor leden van het eerste uur. En juist zulke elementen maken een voetbalvereniging zo puur.

Een paar minuten eerder hebben we op ons twitteraccount aangekondigd dat we Veenwouden met een bezoek vereren, en dat hebben we geweten. Ons account ontploft zowat. Trotse Feanwâldsters willen anderen op dat medium maar wat graag laten zien wat hun cluppie zo mooi maakt. De massale reacties vallen alleen maar te prijzen, want met krap 300 leden valt Veenwouden – waarvan de hoofdmacht in de Tweede Klasse speelt – niet eens in de categorie met heel grote dorpsclubs. Maar we hebben hier wel duidelijk te maken met een hele hechte. En stiekem vinden wij dat misschien nog wel mooier. Op de website van de club valt te lezen dat ‘De Freonen’ van SC Veenwouden als doelstelling hebben om de club levendig te houden en te maken. Wij kunnen hierbij zeggen: dat lukt jullie voortreffelijk!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

vv Hoogezand

Drie heren kijken met een wat bedenkelijk gezicht richting het hoofdveld als wij naast ze komen staan. ‘Wat er aan de hand is? Kijk maar’, zeggen ze. Het werd weleens tijd voor een bezoek aan één van de grotere clubs van de provincie Groningen en zo zijn we bij VV Hoogezand neergestreken. De vrijwilligers die het rood-zwarte deel van Sportpark De Kalkwijck onderhouden, doen hun werkzaamheden met de nodige precisie. Dat uitgerekend één dag voor een druk voetbalweekend een grasmaaier tegen een doel op het hoofdveld is gereden, maakt de heren dan ook niet echt vrolijk. Als wij op verzoek naar het hoofdveld kijken en zien dat er inderdaad maar één doelpaal overeind staat, kunnen we een lach echter niet onderdrukken.

vv Bellingwolde

Een paar bedachtzame voetballertjes in Bellingwolde schrikken op als ze tijdens een potje tienen ineens worden verstoord. Ze dachten deze middag alleen op het sportcomplex te zijn, maar hadden buiten een onverwachts bezoekje van de Over de Bal-crew gerekend. Een aantal nieuwsgierige ogen volgen onze bewegingen, maar als ze zien dat het louter bij foto’s schieten blijft, voetballen ze onverstoord verder.

vv St. Jacob

‘Zeg jongens, enig idee wie Dooitzen de Bildt is?’ Het is een vraag die de wenkbrauwen doet fronsen. Geen onterechte vraag, want voor het sportcomplex dat we bezoeken wordt de navigatie afgestemd op de straat die is vernoemd naar de gerenommeerde kaatser die in de jaren 20 en 30 furore maakte in Sint-Jacobiparochie. Op sportpark De Fijfskaar is dan ook niet alleen het thuishonk van VV St. Jacob te vinden, maar ook een kaatsveld. En hoe klein het dorpje ook mag zijn: het is en blijft het startpunt van de Friese pelgrimsroute naar Hasselt in Overijssel. Staat toch leuk op je cv.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal