SC Erica ‘68

Erica '86 graffiti
Van SC Erica naar Erica ’86 is een kleine stap, zowel letterlijk als figuurlijk. SC Erica werd in 1986 opgesplitst in twee clubs, waar Erica ’86 als zaterdagclub één van was en daarom is de geschiedenis van beide clubs tot dat jaartal gelijk te noemen. Kortom, dat gaan we deze keer niet belichten omdat de grote buurman al aan de beurt is geweest. Waar SC Erica vooral in de Eerste en Tweede Klasse haar kunsten lieten zien, speelde het eerste elftal van Erica ’86 de wedstrijden voornamelijk in de Vijfde Klasse. Dat laatste niet altijd met onverdeeld succes, zo lezen we in een nieuwsbericht van RTV Drenthe van november 2021: ‘Na bijna twee jaar weer zege voor Erica ’86.’

Inmiddels is dat laatste niet meer van toepassing, want na het seizoen 2021-2022 trok de club haar eerste elftal terug, om zich volledig te richten op recreatief voetbal. Dat gebeurt nu dan ook, met een tweede elftal, twee damesteams én op de vrijdagavonden met een dames-zevental 18+. Weer eens wat anders dan de talrijk aanwezige heren 35- en 40-plusteams bij menige vereniging.

Net als SC Erica speelt Erica ’86 op sportpark De Veenschappen, waar je er bij Erica ’86 nog ‘gemeentelijk’ voor moet zetten. We worden voorbeeldig verwelkomd door een klassiek welkomstbord, waarbij we – gezien de kleuren van het logo – niet uitsluiten dat het er al sinds 1986 hangt. En omdat cult pluspunten oplevert, beginnen we ons rondje goedgemutst. Wat ons daarbij opvalt: wat een groene oase bij het hoofdveld, al moeten we bij nadere inspectie van het veld een beetje terugkomen op die woorden. Maar verder worden we best blij van wat we zien. Stenen dug-outs, een old-skool scorebord en eenzelfde soort graffiti zoals we bij SC Erica zagen. Kortom: een wereld van verschil, binnen zo’n kleine afstand, maar beide clubdomeinen op De Veenschappen ademen de aspecten van het pure amateurvoetbal. En daar houden wij van.

 

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

vv Hoogezand

Drie heren kijken met een wat bedenkelijk gezicht richting het hoofdveld als wij naast ze komen staan. ‘Wat er aan de hand is? Kijk maar’, zeggen ze. Het werd weleens tijd voor een bezoek aan één van de grotere clubs van de provincie Groningen en zo zijn we bij VV Hoogezand neergestreken. De vrijwilligers die het rood-zwarte deel van Sportpark De Kalkwijck onderhouden, doen hun werkzaamheden met de nodige precisie. Dat uitgerekend één dag voor een druk voetbalweekend een grasmaaier tegen een doel op het hoofdveld is gereden, maakt de heren dan ook niet echt vrolijk. Als wij op verzoek naar het hoofdveld kijken en zien dat er inderdaad maar één doelpaal overeind staat, kunnen we een lach echter niet onderdrukken.

SV Yde de Punt

Als we het dorp binnenrijden, passeert een paard met wagen ons in tegenovergestelde richting. Het lijkt een voorbode, want in Yde lijkt de tijd een beetje stil te hebben gestaan. Diezelfde conclusie trekken we weer als we het plaatselijke sportcomplexje van Yde de Punt met een bezoek vereren.

FC Burgum

We komen steeds vaker terecht bij verenigingen die voortkomen uit twee andere verenigingen. Zo ook in Bergum - Burgum voor de Friese taalsprekers onder ons. Wat direct opvalt op sportpark Koningsland in Bergum, is het respect voor het verleden. We hebben het dan niet zozeer over het grote, splinternieuwe clubgebouw of de plastic kunstgrasmat die dient als hoofdveld, maar over het clublogo van FC Burgum. Daarin zitten de emblemen en oprichtingsjaren van BCV en VV Bergum verwerkt; de twee verenigingen die samen FC Burgum vormen. Een dikke plus op het beoordelingsformulier dus, want wij houden van knipoogjes naar het verleden.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal