vv Gasselternijveen

Vaak hadden we behoorlijk wat geluk en konden we de rondjes op en langs de vele sportcomplexen probleemloos volbrengen. Maar het moest er een keer van komen. Als we via de Hunzelaan het Hunzepark betreden, vallen de regendruppels plotseling naar beneden op een manier waar zelfs regendansende indianen even van zouden schrikken. Maar goed, we trekken de kragen van onze jassen nog even goed omhoog en zetten met een ferm wandelpasje koers naar sportpark De Hunze. Oplettende lezers hebben dan al in de gaten dat we bij vv Gasselternijveen zijn aanbeland. En we zijn niet de enigen op het sportcomplex. Enkele clubleden die schijnbaar ook aanwezig zijn, hebben een hek aan het Hunzepark opengelaten, wat ons flink wat omlopen scheelt.

Een blik richting de grasmat op het hoofdveld doet bij ons tegelijkertijd een brede grijns op het gezicht verschijnen. Alsof er over vijf minuten al een balletje getrapt gaat worden, ligt alles erbij. De zeshoekige doelnetten krijgen bovendien een plusje, want die zie je op de amateurvoetbalvelden niet zo vaak. En dan de statribune. Doodeenvoudig, maar als je ‘m goed bijhoudt een heuse aanwinst voor elk hoofdveld. En dat is hier zeker het geval. Toch wordt het nut van onze aanwezigheid nogal in twijfel getrokken door twee heren die toch eens informeren wat we komen doen. Gelukkig heeft één der Over de Bal-leden het onweerstaanbare PR-praatje alweer gereed. Of het overtuigend was weten we nog steeds niet, maar we mogen onze ronde probleemloos afmaken.

Ook de dug-outs op een bijveld kunnen op onze waardering rekenen. ‘Die zijn ons juist een doorn in het oog’, zegt één van de heren, terwijl ze aanstalten maken om het sportpark te verlaten. Wij delen hun mening niet en gaan er voor het gevoel even in zitten. Als we weer terug lopen, valt ons oog op het bordje van kleedkamer 3: K3. Nee, mooier kan het haast niet worden. Als we weer rechtsomkeert willen maken, blijkt dat het hek waar we doorheen konden lopen op de heenreis inmiddels is gesloten door de heren die het sportcomplex even daarvoor hebben verlaten. Dat dwingt ons om flink om te lopen. Een straf? Welnee, want da’s voor ons altijd een klein feestje.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

vv Heiligerlee

De logo’s van de vele amateurclubs die we bezoeken variëren enorm. Het ene lijkt in twintig seconden te zijn bedacht, het andere draagt een historisch verhaal met zich mee dat eeuwen teruggaat. Dat laatste is ook het geval als we onze bolide aan de Nassaulaan parkeren, pontificaal voor het hoofdveld van Heiligerlee. Voor verduidelijking over het logo van de Kloosterholtjers moeten we terug naar het jaar 1568, toen er in Heiligerlee een hevige veldslag plaatsvond tussen de Oranjes en de Spanjaarden. Ons volkje won die strijd destijds, maar graaf Adolf (ja, die stond aan onze kant) sneuvelde in de troepen. Ter nagedachtenis herinnert een monument in het dorp er nog altijd aan wie hij was.
Ingang van sc Amelandia

sc Amelandia

Tijdens de laatste keer dat het kassahokje in gebruik is geweest, moest de eerste editie van het plaatselijke Rôggefeest vermoedelijk nog plaatsvinden. En wie toen geen zin had om entree te betalen, kon zich net zo eenvoudig een weg naar het veld banen tussen de bomen die kort op elkaar om het sportcomplex aan de Oranjeweg in Hollum staan. Op sommige accommodaties die we bezoeken lijkt het wel alsof de tijd heeft stilgestaan, maar ondertussen onverminderd fanatiek werd doorgevoetbald. Misschien wel de accommodaties waar we het liefst komen. En dus wordt ons rondje op Sportpark De Slinger van Amelandia onafgebroken vergezeld door een brede glimlach.

VV Westerkwartier (voorheen VV SVMH)

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal