SV Oosterend

Soms hebben we weleens van die dagen dat we ons een klein beetje schuldig voelen. Dat we ergens net op het verkeerde moment zijn als we een sportpark op de gevoelige plaat willen leggen. Als we sportpark Sieme Keyzer betreden - de toegangspoort doet ons amateurvoetbalhart in ieder geval meteen sneller kloppen - en zien hoe de velden van SV Oosterend erbij liggen, doemen er wat vraagtekens op. Het lijkt wel op de grasmat die eind jaren 90 in de Johan Cruijff Arena lag, is de conclusie. Maar zoals gezegd: je kunt ergens net op het verkeerde moment zijn. Het blijkt dat de drainage op het sportpark van ‘Strend’ wordt vervangen.

En dan ziet een grasmat er inderdaad net uit alsof er zojuist een stoomwals overheen is gedenderd. Dat maakt ons overigens niet direct minder enthousiast over het sportpark, want het is net als het bekijken van een woning op Funda die niet naar jouw smaak is ingericht: moet je gewoon even doorheen kijken. En als ons iets heeft geleerd na al die sportparkbezoekjes, is dat het wel. En net zoals bij die andere clubs op Texel zijn de moderne fratsen hier ook ver te zoeken. En daar worden wij vrolijk van. In Oosterend geen kunstgras en geen kantine met een geur van plastic. Hier pruttelt de koffie waarschijnlijk nog uit zo’n fijne, oude automaat. En zeg nou eerlijk, die bakkies smaken het best.

Vanaf het veld heb je goed zicht op de toren van de hervormde kerk in het dorp en dat is alvast een plusje op ons beoordelingsformulier. Eén van de Over de Bal-leden zegt ook altijd significant beter te voetballen als er een kerk of molen in zicht is, maar helaas valt die uitspraak niet te staven met feiten. Toch moet gezegd dat het eiland Texel in ieder geval voor de amateurliefhebber een klein paradijsje is. Als je, net zoals wij, graag even wegzwijmelt bij een iets ouder complex althans. Dan kan ook in Oosterend meer dan prima.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Kwiek

‘Ah, de grasmaaiers maaien het hoofdveld, dus dat moet geen probleem worden straks’, zeggen we terwijl één van ons naar het tafereeltje wijst. Het gebeurt wel vaker dat als we de ingang van een sportpark niet direct zien, we toch aanknopingspunten proberen te vinden zodat we uiteindelijk niet over een hek met scherpe punten hoeven te klimmen. Dat is niet anders als we op De Kalkwijck in Hoogezand lopen en alvast een blik werpen op het onderkomen van vv Kwiek. Maar omdat we eerst bij de buren van HS’88 langsgaan en daarvoor net bij Hoogezand zijn geweest, is Kwiek pas als laatste aan de beurt.

vv Gruno

De nettenhouders zijn geknapt, op het hoofdveld maken madeliefjes de dienst uit en gevoetbald wordt er al helemaal niet. De coronacrisis houdt ook Gruno in haar greep. Toch is er wel degelijk beweging als wij het clubgebouw van Gruno naderen. Een vrijwilliger die de kantine open heeft gegooid om wat werkzaamheden te verrichten, staat over een reling geleund een sigaretje te roken. ‘Foto’s schieten? Ga gerust je gang’, zegt hij als we uitleggen wat we komen doen. En dat horen we graag. Als hij vraagt waar we dat allemaal doen en wij vertellen dat we heel district Noord willen afvinken, verslikt hij zich bijna in z’n peuk. ‘Dat krijgen jullie vandaag niet meer af’, zegt-ie grijnzend.

PJC & Damacota

Je hebt hermetisch afgesloten sportcomplexen, maar je hebt ook het Burgemeester Boekhoven Sportpark in Nieuwe Pekela. Een vrij open complex aan de rand van het dorp en wie er al zicht op heeft vanaf de Berkenlaan ziet dat het een soort van serene rust uitstraalt. Eenmaal op de parkeerplaats, die zo groot is dat het hele dorp er wel kan parkeren, en voorbij de fraaie toegangspoort trekken we die conclusie nogmaals.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2022 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2022 | Over de Bal