SV Oosterend

Soms hebben we weleens van die dagen dat we ons een klein beetje schuldig voelen. Dat we ergens net op het verkeerde moment zijn als we een sportpark op de gevoelige plaat willen leggen. Als we sportpark Sieme Keyzer betreden - de toegangspoort doet ons amateurvoetbalhart in ieder geval meteen sneller kloppen - en zien hoe de velden van SV Oosterend erbij liggen, doemen er wat vraagtekens op. Het lijkt wel op de grasmat die eind jaren 90 in de Johan Cruijff Arena lag, is de conclusie. Maar zoals gezegd: je kunt ergens net op het verkeerde moment zijn. Het blijkt dat de drainage op het sportpark van ‘Strend’ wordt vervangen.

En dan ziet een grasmat er inderdaad net uit alsof er zojuist een stoomwals overheen is gedenderd. Dat maakt ons overigens niet direct minder enthousiast over het sportpark, want het is net als het bekijken van een woning op Funda die niet naar jouw smaak is ingericht: moet je gewoon even doorheen kijken. En als ons iets heeft geleerd na al die sportparkbezoekjes, is dat het wel. En net zoals bij die andere clubs op Texel zijn de moderne fratsen hier ook ver te zoeken. En daar worden wij vrolijk van. In Oosterend geen kunstgras en geen kantine met een geur van plastic. Hier pruttelt de koffie waarschijnlijk nog uit zo’n fijne, oude automaat. En zeg nou eerlijk, die bakkies smaken het best.

Vanaf het veld heb je goed zicht op de toren van de hervormde kerk in het dorp en dat is alvast een plusje op ons beoordelingsformulier. Eén van de Over de Bal-leden zegt ook altijd significant beter te voetballen als er een kerk of molen in zicht is, maar helaas valt die uitspraak niet te staven met feiten. Toch moet gezegd dat het eiland Texel in ieder geval voor de amateurliefhebber een klein paradijsje is. Als je, net zoals wij, graag even wegzwijmelt bij een iets ouder complex althans. Dan kan ook in Oosterend meer dan prima.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Stormvogels ‘64

We kijken elkaar wat verdwaasd aan als we in Achlum via de Dorpsstraat de Alde Loop in zijn gereden, waar niets er in de verste verte op wijst dat er voetbalvelden in de buurt zijn. ‘Je hebt zeker weer eens op het huisadres van de secretaris genavigeerd?’, klinkt het. Lachend stappen we uit onze auto, want de straat loopt aardig dood en lopend moeten we het onderkomen van Stormvogels ‘64 ook wel kunnen vinden is de redenering. Als we richting de Bakkersteeg lopen, groet een vrouw met hond ons. We zien haar denken: ‘Wie zijn jullie en waarom in de lieve vrede zijn jullie in hemelsnaam in Achlum?’

vv Zevenhuizen

Met uiterste precisie wandelt een vrijwilliger langs de lijn met voor z’n neus een kalkmachine. Ook op d’Olle Streek in Zevenhuizen zijn scheve krijtlijnen uit den boze, dus vraagt de vrijwilliger in kwestie de nodige concentratie van zichzelf. Als wij door de toegangspoort van de Zevenhuister voetbalvereniging lopen om wat kiekjes te schieten, is hij dan ook even afgeleid, om na een vriendelijke groet van ons weer onverdroten verder te gaan met waar hij gebleven was.

vv Veenhuizen

Je zult er niet meteen bij stilstaan als je erdoorheen rijdt, maar Veenhuizen zou nooit hebben bestaan als de drie gevangenissen niet in het dorp waren gevestigd. Dat houdt dus ook in dat Voetbalvereniging Veenhuizen z’n bestaan eigenlijk aan het gevangeniswezen heeft te danken. En daar zijn wij ze dankbaar voor. Want een kijkje op sportcomplex Achter de Molen leert ons dat we te maken hebben met een accommodatie met een verhaal.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2022 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2022 | Over de Bal