Een voetbalvereniging op het kleinste waddeneiland van Nederland: het klinkt een beetje als een sprookje en dat is het misschien ook wel. Want met slechts een JO9-, JO11-, JO13- en een seniorenteam is het voor De Monnik jaarlijks bekijken of de belangrijkste bijzaak ter wereld nog bestaansrecht heeft op het eiland. En tot onze tevredenheid lukt dat nog met verve. Dat begon al in 1933, toen De Monnik werd opgericht en sindsdien een belangrijke sociale functie op het eiland vervult. Een wedstrijd die voor altijd een plekje in de geschiedenisboeken zal dragen is de 0-24 oefennederlaag tegen Steaua Boekarest in 1983; de Roemenen wonnen twee seizoenen later met praktisch dezelfde ploeg de Europa Cup I-finale. De basis voor dat succes lag ongetwijfeld op Schier.
Nu hebben wij al veel sportcomplexen bezocht, maar nog nooit wanneer een accommodatie onder een laag sneeuw bedekt lag. Ook daarin heeft De Monnik een primeur. Sinds vier jaar is Stadion De Monnik omheind met een hek dat onbevoegden efficiënt buiten de deur houdt. Voor ons een domper, al hoopten we tevergeefs dat ergens een deur van het slot was gehaald. Helaas, al is het ook begrijpelijk, want met -10 op de thermometer ga je zeker op een eiland niet voor de lol op het voetbalveld staan. Gelukkig is een rondje om het complex lopen geen probleem. De dierensporen in de sneeuw verraden bovendien dat wij niet de enigen bezoekers zijn. Er zit voor ons maar één ding op: terugkomen in de zomer. En dan het liefst als de bal weer rolt.
