VV DTD (De Trije Doarpen)

Als onze bolide de Skierhusterwei op draait, denderen we over een eenvoudig klinkerweggetje met mooie aangrenzende vrijstaande woningen, richting een sportpark dat voor ons nog wat onbekend is. Rechts voor ons steekt de kerk van Jelsum boven de bomen uit, maar om op de plek van bestemming te komen gaan we linksaf, naar Cornjum. En zoals het een klein dorpje betaamt, is het sportpark vaak niet ver te zoeken. Vlak voordat we het dorpje uit kunnen rijden richting Britsum, ligt Sportpark DTD aan onze linkerhand. ‘De Trije Doarpen’, is de verklaring van de afkorting. De oplettende lezer zag dat we de drie dorpen hierboven al noemden.

Waar we nog weleens hermetisch afgesloten accommodaties aantreffen, houdt Sportpark DTD dagelijks open huis. Bij wijze van spreken dan, want voetballend gezien wandel je nooit zomaar eenvoudig over Déé-Téé-Déé heen. Komt waarschijnlijk omdat binnen de club een groot familiegevoel heerst. Wie in Jelsum, Cornjum of Britsum ook maar een beetje over voetbaltalent beschikt, trekt het geelgroene shirt van DTD aan. Heit bekleedt één of meerdere bestuursfuncties, mem doet de voetbalwas, beppe draait nog wekelijks kantinediensten, terwijl pake de plaatselijke voetbaltrots trouw steunt langs de lijn en uiteraard bij tijd en wijle een kritische noot kraakt. En binnen de lijnen? Daarin verdedigen de zoons des huizes de clubkleuren.

Voetballend gezien wandel je nooit zomaar eenvoudig over Déé-Téé-Déé heen.

En die dwalen graag nog eens af naar het seizoen 2011-2012, toen het kleine DTD onverwachts promoveerde naar de Tweede Klasse, na jarenlang te hebben vertoefd in de lagere regionen. Dat kunststukje werd in 2013-2014 nog maar eens herhaald, waarna DTD vijf seizoenen in de Tweede Klasse bleef. Dit seizoen deden De Trije Doarpen weer een stapje terug naar de Derde Klasse, maar wel in de wetenschap dat je met DTD altijd rekening moet houden. Dat doen wij overigens ook sinds ons bezoek aan de club, want pas nadat een straaljager pal over onze hoofden scheerde, kwamen we erachter dat de landingsbanen van Vliegbasis Leeuwarden vlak naast het sportpark liggen. Ach, een keer wat anders!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

sc Bant

’SC Bant en SC Creil gaan volledig samenwerken’, luidde onlangs een krantenkop waarop ons oog viel. ‘Dan moeten we als de sodemieter naar de Noordoosterpolder, want dan is er straks een sportcomplex minder om te fotograferen’, was onze eerste gedachte. Dus pakken we de auto, stemmen we onze navigatie af op sportpark De Akkers in Bant en staan we niet veel later op de kruising van de Zuidwend en de Sportsingel in het dorp.

sc Creil

Sinds we de amateurvoetbalvelden afstruinen is het nog maar één keer voorgekomen dat we voor een dichte deur stonden. Ook in Creil houden we onze adem in als we de plaatselijke voetbalvelden naderen. ‘We moeten en zullen een rondje om het hoofdveld lopen’, denken we hardop, maar een dicht entreehek lijkt roet in het eten te gooien. Als we checken of het hek geopend is, blijkt dat je er gewoon omheen kunt lopen. Een zucht van verlichting volgt. Want dit veld van SC Creil bevalt ons van afstand al, laat staan van dichtbij.

DZOH

Zonder geluk vaart niemand wel. Als we richting Emmen rijden om sportpark De Rietlanden van DZOH eens goed onder de loep te nemen, kletteren de

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2022 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2022 | Over de Bal