VV DTD (De Trije Doarpen)

Als onze bolide de Skierhusterwei op draait, denderen we over een eenvoudig klinkerweggetje met mooie aangrenzende vrijstaande woningen, richting een sportpark dat voor ons nog wat onbekend is. Rechts voor ons steekt de kerk van Jelsum boven de bomen uit, maar om op de plek van bestemming te komen gaan we linksaf, naar Cornjum. En zoals het een klein dorpje betaamt, is het sportpark vaak niet ver te zoeken. Vlak voordat we het dorpje uit kunnen rijden richting Britsum, ligt Sportpark DTD aan onze linkerhand. ‘De Trije Doarpen’, is de verklaring van de afkorting. De oplettende lezer zag dat we de drie dorpen hierboven al noemden.

Waar we nog weleens hermetisch afgesloten accommodaties aantreffen, houdt Sportpark DTD dagelijks open huis. Bij wijze van spreken dan, want voetballend gezien wandel je nooit zomaar eenvoudig over Déé-Téé-Déé heen. Komt waarschijnlijk omdat binnen de club een groot familiegevoel heerst. Wie in Jelsum, Cornjum of Britsum ook maar een beetje over voetbaltalent beschikt, trekt het geelgroene shirt van DTD aan. Heit bekleedt één of meerdere bestuursfuncties, mem doet de voetbalwas, beppe draait nog wekelijks kantinediensten, terwijl pake de plaatselijke voetbaltrots trouw steunt langs de lijn en uiteraard bij tijd en wijle een kritische noot kraakt. En binnen de lijnen? Daarin verdedigen de zoons des huizes de clubkleuren.

Voetballend gezien wandel je nooit zomaar eenvoudig over Déé-Téé-Déé heen.

En die dwalen graag nog eens af naar het seizoen 2011-2012, toen het kleine DTD onverwachts promoveerde naar de Tweede Klasse, na jarenlang te hebben vertoefd in de lagere regionen. Dat kunststukje werd in 2013-2014 nog maar eens herhaald, waarna DTD vijf seizoenen in de Tweede Klasse bleef. Dit seizoen deden De Trije Doarpen weer een stapje terug naar de Derde Klasse, maar wel in de wetenschap dat je met DTD altijd rekening moet houden. Dat doen wij overigens ook sinds ons bezoek aan de club, want pas nadat een straaljager pal over onze hoofden scheerde, kwamen we erachter dat de landingsbanen van Vliegbasis Leeuwarden vlak naast het sportpark liggen. Ach, een keer wat anders!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tribune van NEC Delfzijl

NEC Delfzijl

Onze tour vervolgt van Stad naar Ommeland, wanneer we koers zetten naar havenstad Delfzijl. Daar wacht ons een overduidelijk reisdoel: sportpark Centrum van NEC Delfzijl. Waren we negen jaar eerder op pad gegaan, dan hadden we in Delfzijl nog wat te kiezen gehad, want tot 1 juli 2014 kende de stad twee voetbalverenigingen: het in de klassieke rood-wit gestreepte shirts getooide Neptunia, spelend op sportpark Uitwierde, en Eems Boys, met de kenmerkende groen-wit gestreepte shirts op sportpark Centrum. Als het aan ons had gelegen rolde de bal nog steeds op Uitwierde, een prachtig sportcomplex omgeven door bossen.

SV THOR

Afkortingen als naam van een voetbalclub: het is een prachtig fenomeen. Als je hier een beetje in gaat grasduinen, kom je de mooiste, bijzonderste en ook gekste vondsten tegen. Een aanrader als je je verveelt. En stiekem weten we al wat op ons pad gaat komen als we Lippenhuizen binnen rijden. Want dat is de thuishaven van SV THOR, oftewel Tot Heil Onzer Ribbenkast, gevestigd op sportpark De Kobunder. Nou, dan heb je ons al te pakken.

SV Yde de Punt

Als we het dorp binnenrijden, passeert een paard met wagen ons in tegenovergestelde richting. Het lijkt een voorbode, want in Yde lijkt de tijd een beetje stil te hebben gestaan. Diezelfde conclusie trekken we weer als we het plaatselijke sportcomplexje van Yde de Punt met een bezoek vereren.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal