SC Stiens

Een frisse wind giert langs de oren als we uit onze bolide stappen op de parkeerplaats van Sportpark It Gryn. Het prominente clublogo op de gevel van clubgebouw De Stipe verraadt het overduidelijk: we zijn te gast bij SC Stiens. Een grote vereniging die de zaakjes goed voor elkaar heeft, concluderen we na een vluchtige blik om ons heen. Nog geen minuut nadat we het onderkomen in Stiens verkennen, worden we al vergezeld door iemand anders. ‘Vast een vrijwilliger of bestuurslid’, denken we, maar niets blijkt minder waar. De man in kwestie stelt zich voor als iemand die jarenlang de velden onderhield, dat nu niet meer doet, maar toch af en toe nog een kijkje komt nemen. Liefhebbers lopen overal rond, blijkt maar weer eens. Het zorgt voor een leuk gesprek.

Is Stiens een slapende reus op voetbalgebied? Je bent het haast geneigd te zeggen als je je in de club verdiept. Het dorp kent met Avanti een zaalvoetbalclub die zowel met dames als heren de eredivisie haalde en ook op het veld gaat het crescendo. Het hoogst spelende damesteam reist als Hoofdklasser het hele land door en ook de heren doen het niet onverdienstelijk. Na de fusie tussen CSL en Stiens in 2010 had het een beetje tijd nodig voordat de club eensgezind werd, maar dat is inmiddels het geval, wordt ons verteld. Het ambitieuze SC Stiens stevent langzaam af op de eerste klasse, en daarvoor heeft Steninge ook de potentie wel. Al was het maar omdat het toch ietwat onverwachte promotiefeestje in 2016 naar meer smaakte. En wie is na die ellendige coronatijd niet toe aan een feestje?

Een grote vereniging die de zaakjes goed voor elkaar heeft, concluderen we na een vluchtige blik om ons heen.

Op It Gryn zijn we misschien nog wel het meest gecharmeerd van de oefenhoek, waar de inwoners van de achterliggende wijk alle voetbalverrichtingen mooi vanuit huis kunnen volgen. ‘Maar richting een volle kantinezijde voetballen moet hier ook niet verkeerd zijn’, klinkt het. Een terecht punt. Wat dan wel weer vervelend is, is dat we de route van het schelpenpad richting de bijvelden niet kunnen volgen, vanwege een gesloten hek. Maar da’s onze eigen schuld als je zonder uitnodiging op bezoek komt. Toch krijgt It Gryn ons zeker nog eens op bezoek. Wie weet als de heren in de eerste klasse spelen. En waar we ons dan zullen ophouden, behoeft geen uitleg. Oké, stiekem toch: de kantinezijde.

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Velocitas 1897

Tergend langzaam duwen we het entreehek van Stadion Stadspark open, waarna de stem van één van ons een aantal bestuursleden doet opschrikken. ‘Heren, mogen we even een rondje over het sportpark maken?’ Normaal vragen we niet direct om toestemming en gaan we gewoon onze gang, maar in een coronacrisis moet je aan het toeval niets overlaten. Bij Velocitas 1897 in de stad Groningen hebben ze daar geen enkele moeite mee. ‘Deze club heeft zo’n geweldige historie, dat vind je nergens anders’, vertrouwt een vrijwilliger ons toe. En dus maken wij rustig en zeker niet snelvoetig ons rondje.

Kwiek

‘Ah, de grasmaaiers maaien het hoofdveld, dus dat moet geen probleem worden straks’, zeggen we terwijl één van ons naar het tafereeltje wijst. Het gebeurt wel vaker dat als we de ingang van een sportpark niet direct zien, we toch aanknopingspunten proberen te vinden zodat we uiteindelijk niet over een hek met scherpe punten hoeven te klimmen. Dat is niet anders als we op De Kalkwijck in Hoogezand lopen en alvast een blik werpen op het onderkomen van vv Kwiek. Maar omdat we eerst bij de buren van HS’88 langsgaan en daarvoor net bij Hoogezand zijn geweest, is Kwiek pas als laatste aan de beurt.

vv Westerlee

In vroegere tijden, op de grens van klei en veen, tussen het dorpsschooltje en arbeidershuisjes, lag het land van de kuipmakerij. Hier werden zware tonnen gemaakt door noeste arbeiders. En op dit ‘Koeperlaand’ wordt tegenwoordig elke zaterdag tegen een bal getrapt bij vv Westerlee. Sinds 1962 gebeurt dat al in de onmiskenbare oranje clubkleuren, al wilde het broekje in de voorbije decennia de ene keer nog weleens wit zijn en de andere keer zwart. Sinds 2003 is het definitief wit. En maar goed ook, want in het Oldambt houdt men van duidelijkheid.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2022 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2022 | Over de Bal