Het is jammer dat de derby’s tot het verleden behoren
Toch is het gemis van derby’s tegen Eenrum spijtig voor amateurvoetbalpuristen. Als alle omstandigheden meezaten, stonden er op een gemiddelde zondag zomaar duizend man langs de lijn, om over de nazit aan het Westerklooster of de J.J. Willingestraat nog niet eens te spreken. “Ja, ontmoetingen met Eenrum waren fantastisch”, vindt manusje-van-alles Harry Reitsma (65). “Het is jammer dat de derby’s tot het verleden behoren”, vult secretaris Bart Korhorn (36) aan. “Wat moet je ervan zeggen? Wij hebben geen invloed op zulke beslissingen. En ach, onze jongens zijn die reisjes naar het oosten van de provincie inmiddels wel gewend. Vinden ze juist leuk, zo’n dagje uit.”
Overigens is de verhouding tussen Eenrum en Kloosterburen prima, benadrukt Reitsma. “Een aantal jongens uit Eenrum komt ook bijna elke zondag bij ons kijken. En daarnaast voetballen onze damesafdelingen samen als de Eenrum Kloosterburen Combinatie (EKC).” Reitsma gniffelt even als hij het over Eenrum heeft. “Weet je, stiekem ben ik import hoor. Ik kom namelijk uit Eenrum. Ik ben ’n roodbaadje.”
‘Je moet het met z’n allen doen’
De coronacrisis zorgde er ook voor dat het op de voetbalvelden van Kloosterburen een stuk stiller bleef dan daarvoor. Een hard gelag in het dorp, waarin normaliter van alles wordt georganiseerd en dat een actief verenigingsleven kent. Ook de voetbalvereniging met net geen tweehonderd leden lag op apegapen, al was er tegen wil en dank wel activiteit op het sportpark. “Vorig jaar zijn er wat incidenten geweest. Lag er allemaal kapot glas bij de dug-outs, sneuvelde er een ruit van de kantine en lagen er condooms op het veld”, weet Korhorn.
Waren die condooms eigenlijk gebruikt?
“Waren die condooms eigenlijk gebruikt?”, vraagt Reitsma zich af, maar daarop moet de secretaris het antwoord schuldig blijven. “Dat heb ik niet van dichtbij bekeken Harry, en ik heb er ook niet aan geroken.” Een oproepje via de Facebookpagina van de club – ‘Je kunt hier prima zitten, maar houd het wel netjes’ – bood soelaas. “Sindsdien hebben we nauwelijks overlast meer gehad. Afkloppen natuurlijk, maar het helpt vast mee dat je het in zo’n klein dorp met z’n allen moet doen”, denkt Korhorn.
Het wij-gevoel is dan ook hoog in het dorp en dat laat zich ook organisatorisch terugzien. Zo is Korhorn bijvoorbeeld nog maar de vijfde secretaris die de club kent sinds VV Kloosterburen negentig jaar geleden werd opgericht. “Ja, de druk is groot”, lacht Korhorn. “Vooral omdat je haast onmogelijk beter kunt doen dan de vorige secretaris”, vult Reitsma aan, doelend op z’n eigen vrouw.
Duurzaam en eigengereid
Een aspect dat ervoor zorgde dat Kloosterboeren de zaakjes financieel goed op orde heeft, is het duurzame karakter dat de club nastreeft, meent Reitsma. “Mede door zonnepanelen op het dak en de zonneboiler zijn we energieneutraal. Door aanspraak te maken op fondsen hebben we dat voor elkaar gebokst en daar profiteren we nu van. We zitten nog wel deels op het gas aangesloten, maar ook daar willen we van af en zo zijn er meer voorbeelden. Ook roerstaafjes voor in de koffie zijn tegenwoordig van hout en niet meer van plastic. Ook zulke kleinigheidjes dragen bij aan een beter milieu. Ik kan alleen niet wennen aan die ellendige papieren rietjes.”
En zeg nou eerlijk, als je wél tegen een club uit de buurt kunt voetballen is dat toch veel leuker?
Dat Kloosterburen het op sommige fronten net even anders doet dan doorsnee clubs, zorgt ook nog weleens voor gefronste wenkbrauwen. Zo schreef de club dit seizoen geen enkel seniorenteam in voor het bekertoernooi, al was dat een bewuste keuze volgens Korhorn. “Onze reserveteams hebben daar sowieso geen belangstelling voor en onze hoofdtrainer Wieger Kooistra oefent liever doordeweeks tegen clubs uit de buurt zoals Zeester, FC LEO of OKVC, dan dat we als kanonnenvoer dienen voor een tweedeklasser uit Leeuwarden. En zeg nou eerlijk, als je wél tegen een club uit de buurt kunt voetballen is dat toch veel leuker?”
“Tijdens de laatste ledenvergadering gooide voorzitter Theo Wijma een balletje op: of zaterdagvoetbal toch bespreekbaar gemaakt moest worden. Daar maakte ik een agendapunt van”, zegt Korhorn. “Toen we daarbij waren aanbeland vroeg Theo aan alle aanwezigen: ‘Zo jongens, hoe denken jullie over zaterdagvoetbal?’ Toen de hele kantine in koor ‘nee’ had geroepen, zei hij: ‘Mooi, dan gaan we nu naar het volgende agendapunt’. Daar kon iedereen smakelijk om lachen. Maar zonder gekheid: naar zaterdag gaan is helemaal geen goed idee, dan zal een aantal jongens meteen stoppen. Zij werken op zaterdag en richten hun leven in op voetballen op zondag.”
Derde helft
“Misschien kunnen we er ook juist van profiteren dat we in de omgeving als één van de weinige zondagclubs overblijven”, hoopt Reitsma. “We zijn geen club die achter spelers aanbelt, maar iedereen is hier welkom”, benadrukt hij. En wie eenmaal door de club met open armen is ontvangen, gaat niet zo makkelijk niet meer weg. “Geldt ook voor tegenstanders. De derde helft zou van mij alleen nog wel wat langer mogen duren. Zelfs in Eenrum zijn ze er jaloers op, dat staat zelfs in hun jubileumboek!”, lacht hij.
Rook binnen no time de hele kantine van Kloosterburen naar wiet. Onvergetelijk.
Korhorn: “Een collega van mij voetbalt bij Blauw Geel ’15. Daar hebben ze het nu nog over uitwedstrijden tegen Kloosterburen. Dan was het bijna bonje over wie er na afloop terug moest rijden. Legendarisch is dat een groepje van hen na de wedstrijd buiten stond te roken en een leider van ons tegen ze had gezegd dat ze ook wel binnen mochten roken met een raampje open. Hij had alleen niet door dat één van hen een joint had aangestoken. Rook binnen no time de hele kantine van Kloosterburen naar wiet. Onvergetelijk.”
