Dat klinkt alsof TKB, zoals de vereniging vaak wordt afgekort, louter in één adem genoemd wordt met het nuttigen van pilsjes. Is voor veel mensen ook zo, maar de club heeft meer in haar mars. Zo zijn honderden voetballers uit allerlei windstreken op het studentencomplex vertegenwoordigd tijdens het International Tournament, en ook het Knockerbicker Toernooi voor lagere teams is het vermelden waard. Verbondenheid is hier het toverwoord. Eigenlijk zouden we een bescheiden boekwerk kunnen optekenen om The Knickerbockers te omschrijven, maar je moet ergens een pint, uhh, punt kunnen zetten nietwaar?
Verbondenheid is hier het toverwoord.
Als wij het Sportpark Universitair sportcentrum – stiekem vinden we TKBello een stuk lekkerder klinken – betreden, dwalen de gedachten meteen af. Naar zwaarbevochten zeges, een kansloze verliespartij, maar toch vooral de eensgezinde derde helft na afloop. In de prachtige en onverwoestbare bier-dug-outs beschouwen we het nog maar eens goed na. Eigenlijk kennen we geen vereniging waar je je zo op kunt verheugen om naartoe te gaan als The Knickerbockers. Een groter compliment is amper denkbaar. Subtiele plaatsnaambordjes, fotocollages als reclameborden of stickers van bezoekende teams: iedereen laat maar graag weten hier te zijn geweest. Dat is wel een nieuw fustje waard, wat jullie?
