sv Lycurgus

Je kent het wel: je zet op zaterdag of zondag met de auto koers naar je cluppie voor een lekkere pot voetbal, en dan probeer je natuurlijk zo dicht mogelijk bij het veld te parkeren. Er is in Groningen echter één club die een uitzondering op die gedachte vormt. Als je naar SV Lycurgus moet, is je bolide pal naast het hoofdveld parkeren ongeveer het slechtste idee dat je kunt krijgen. De kans is namelijk groot dat als iemand op het hoofdveld de bal hard weg rost, jouw auto de klos is. Spelers op het veld zullen meer dan eens angstvallig in de gaten hebben gehouden of hun auto ongeschonden uit de strijd kwam.

Maar Lycurgus is meer dan dat. De club die sportpark West-End in stadswijk Vinkhuizen als thuishaven heeft, zag het levenslicht na de Tweede Wereldoorlog. De clubnaam werd afgeleid van de Griekse koning Lycurgus, die ook werd gezien als eerste machthebber die het belang van sport inzag. Geef toe, wist je niet hè? Lycurgus heeft jaarlijks vaak een groot spelersverloop, maar toch was de vereniging deze eeuw jaarlijks een vast gezicht in de Derde Klasse. De laatste jaren trad helaas wat verval op, en daalde de club voor Lycurgus-onwaardige begrippen voor het eerst sinds mensenheugenis zelfs af naar de Vijfde Klasse, maar dat seizoen (2018-2019) werd meteen bekroond met een kampioenschap.

Als wij over het Lycurgus-deel van West-End lopen, is het stiekem toch wel genieten. Een hoofdveld van natuurgras is zeker in de grote stad geen verschijnsel dat je vaak ziet en daarom noteren we – ondanks dat vers gras geen overbodige luxe is – een dikgedrukt plusje. Als we over het trainingsveld naar de appartementen van Woldring aan de andere kant van de ringweg turen, huppelt er zowaar een complete hazenfamilie voor onze neus langs. Een echte stadsclub, die ook wel weer wat hartveroverends heeft. Als de coronacrisis voorbij is, komen we gauw een tapje scoren!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

vv Westerlee

In vroegere tijden, op de grens van klei en veen, tussen het dorpsschooltje en arbeidershuisjes, lag het land van de kuipmakerij. Hier werden zware tonnen gemaakt door noeste arbeiders. En op dit ‘Koeperlaand’ wordt tegenwoordig elke zaterdag tegen een bal getrapt bij vv Westerlee. Sinds 1962 gebeurt dat al in de onmiskenbare oranje clubkleuren, al wilde het broekje in de voorbije decennia de ene keer nog weleens wit zijn en de andere keer zwart. Sinds 2003 is het definitief wit. En maar goed ook, want in het Oldambt houdt men van duidelijkheid.

sv Lycurgus

Je kent het wel: je zet op zaterdag of zondag met de auto koers naar je cluppie voor een lekkere pot voetbal, en dan probeer je natuurlijk zo dicht mogelijk bij het veld te parkeren. Er is in Groningen echter één club die een uitzondering op die gedachte vormt. Als je naar SV Lycurgus moet, is je bolide pal naast het hoofdveld parkeren ongeveer het slechtste idee dat je kunt krijgen. De kans is namelijk groot dat als iemand op het hoofdveld de bal hard weg rost, jouw auto de klos is. Spelers op het veld zullen meer dan eens angstvallig in de gaten hebben gehouden of hun auto ongeschonden uit de strijd kwam.

vv Peize

Eén van de fijne dingen aan amateurvoetbal is hoe bijzondere clublogo’s tot stand zijn komen, vooral als er een duidelijk kenmerk op te bespeuren valt. Weet jij bijvoorbeeld welke amateurvoetbalclub net als het plaatselijke dorpswapen prominent een hopbel in haar logo heeft? We verklappen het alvast maar: Voetbal Vereniging Peize. Ontleend aan de grootschalige hopteelt in de 16e en 17e eeuw. Geef toe, wist je niet hé?

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal