Groen Geel

Het moet ergens in de jaren 90 zijn geweest dat Groen Geel haar onderkomen in het Groninger stadspark moest verlaten vanwege de bouw van de Gasunie, en daardoor min of meer noodgedwongen neerstreek op Corpus den Hoorn. De verhuizing kwam de club niet bepaald ten goede en veel leden gaven er de brui aan, waardoor het bestaan van de club ineens aan een zijden draadje bungelde. Dat draadje bleek gelukkig sterk genoeg om de club levensvatbaar te houden: via een heuse actie werden nieuwe leden warm gemaakt om voor Groen Geel te gaan spelen en zo maakte de club door de jaren heen alsnog een mooie groei door.

Die groei liet zich vooral bij het eerste herenteam op zaterdag terugzien. Vanuit de krochten van het amateurvoetbal werkte de ploeg zich helemaal op tot aan de Eerste Klasse, al speelt de formatie tegenwoordig in de Derde Klasse. Maar hoe goed een team ook is, bij Groen Geel staat elk team op gelijke hoogte. Het laat zich mooi terugzien in de picknicktafels langs het hoofdveld, waar geen team vergeten is. ‘Het échte Zondag 3’, is te lezen op een inscriptie van de picknicktafel van Groen Geel 5. ‘We voelen de pijn’, klinkt het lachend.

Een bardienstje draaien kan hier onmogelijk vervelend zijn.

En dat lachen gebeurt volop bij de club waar vooral ex-studenten zich hebben verenigd. Het zijden draadje waaraan de club rond de eeuwwisseling bungelde, is ingeruild voor een magneet die nieuwe leden in de stad Groningen met open armen verwelkomt. Wel met één voorwaarde, want wie lid wordt van Groen Geel, verricht automatisch vrijwilligerswerk. Als wij even door het raam van het clubgebouw – die nog kenmerken heeft van de flowerpowerperiode – naar binnen gluren, trekken we allemaal dezelfde conclusie: een bardienstje draaien kan hier onmogelijk vervelend zijn.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

FC Kraggenburg

‘Wat is de laatste locatie van vandaag?’, vraagt één van de Over de Bal-leden aan de rest. Zoals altijd wordt de voetbal-Bosatlas geraadpleegd, maar we lijken alle amateurvoetbalverenigingen in de Noordoostpolder gehad te hebben. O nee, toch niet. Heel onopvallend staat FC Kraggenburg nog op een andere bladzijde verscholen en dus zetten we vanuit Marknesse direct koers naar het dorpje. Toch lullig als je thuis bent, en je nog een club vergeten blijkt te zijn.

Velocitas 1897

Tergend langzaam duwen we het entreehek van Stadion Stadspark open, waarna de stem van één van ons een aantal bestuursleden doet opschrikken. ‘Heren, mogen we even een rondje over het sportpark maken?’ Normaal vragen we niet direct om toestemming en gaan we gewoon onze gang, maar in een coronacrisis moet je aan het toeval niets overlaten. Bij Velocitas 1897 in de stad Groningen hebben ze daar geen enkele moeite mee. ‘Deze club heeft zo’n geweldige historie, dat vind je nergens anders’, vertrouwt een vrijwilliger ons toe. En dus maken wij rustig en zeker niet snelvoetig ons rondje.

ASC’75

Tijdens elke sportparkentour, maken we een overzicht van clubs die we een bezoekje brengen. Maar als je het lijstje dan keurig hebt afgewerkt en terug naar huis wilt, is het toch doodzonde als je op de route toch nog een accommodatie ziet die je dan net zo goed nog even kunt bezoeken? Als wij de velden van ASC ’75 van een afstandje ineens in het vizier krijgen, moeten wij daar dan ook per se heen. In eerste instantie vermoeden we het sportpark al voorbij te zijn gereden, maar als we een zijweggetje inslaan om te draaien, blijkt dat we ineens op de parkeerplek van de sportvereniging zijn uitgekomen. Het levert de nodige lachsalvo’s op.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2022 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2022 | Over de Bal