sv Ens

Een oase van rust treedt ons tegemoet als we Ens binnenrijden. Het dorpje, dat is opgebouwd uit het voormalige eiland Schokland, lijkt bezig aan een heuse siësta als wij onze weg naar De Seidelhorst zoeken. En dan mag er op straat niemand te bekennen zijn, als wij probleemloos maar een rondje over het onderkomen van de plaatselijke voetbaltrots kunnen maken. En dat kan gelukkig. Het hek staat wagenwijd open en dat geeft ons de gelegenheid om te kijken waar Sv Ens haar thuisduels speelt.

Wat onze nieuwsgierigheid vooral wekt is de herkomst van het logo, waar een aantal eenden op staat te pronken. Als we een beetje in de historie graven, blijkt het dat de vroegst bekende naam van het voormalige eiland Ens naar de naam Enedseae luistert. En dat betekent dan weer iets als eendenzee. Geef toe: dat wist je niet hè? Wat wij dan weer niet wisten is dat SV Ens een fusieclub is van vv Ens en Nop-Boys. Zo leer je nog eens wat.

Als wij langs het hoofdveld van kunstgras lopen, wordt de oase aan rust ruw verstoord door twee jongetjes die tikkertje spelen in het aangrenzende bos. Ze lijken nog meer van onze aanwezigheid te schrikken, maar onverstoord nemen wij een kijkje op het bijveld van natuurgras en nog een veld daarachter, waarvan we nog steeds niet weten waarvoor het dienst doet. Als we vlak daarna De Seidelhorst weer verlaten, kunnen we van een dankbare kennismaking spreken. Want we weten meer van Ens dan ooit tevoren!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

’t Fean ‘58

Met een beetje geluk had de club zomaar in een illuster rijtje met afkortingen kunnen komen, zoals HBOK, VIBOA en THOS om er maar eens een paar te noemen. Maar helaas werd in 1958 met een redelijke overmacht gekozen om de voetbaltrots die voortaan op zaterdag zou uitkomen ‘t Fean ‘58 te noemen in plaats van het prachtig tot de verbeelding sprekende Zamivoba. Dat klinkt alsof elf emigranten uit Zimbabwe een poging wagen tot tici-taca in de Friese polder, maar niets is minder waar, want het is een prachtige afkorting voor zaterdagmiddagvoetbal.

VV Sport Vereent

Als we voorbij het plaatsnaambord van Oldeberkoop tuffen, zijn we gearriveerd in een van de oudste plaatsen van de Ooststellingwerven. Het is de plek waar Sport Vereent tweewekelijks de zwart-witte clubkleuren verdedigt op Sportpark Lunia. Vernoemd naar de monumentale villa die een steenworp verderop dienst doet als hotel. Hoewel er deze middag geen bal rolt, voelt het gesloten hek met sportparknaam al als een half charmeoffensief naar ons toe. Een soort Anfield-toegangspoort, maar dan in de Friese polder. Niets meer aan doen, nooit meer vervangen.

vv Buinerveen

‘Zou het hek gesloten zijn?’ Als we de parkeerplaats aan de Noorderstraat in Buinerveen met onze bolide op draaien, stellen we onszelf een vraag die vaker wordt gesteld. Maar als in een oogopslag blijkt dat we het onderkomen van VV Buinerveen ook via een hoek op het hoofdveld op kunnen wandelen, zijn we weer van een extra dilemma verlost. Terwijl we daar een kijkje naar het hoofdveld nemen, gaat het hek bij de ingang open: ‘Moi luu’, klinkt het.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal